In alle berichten bij de Bob James albums ben ik altijd in chronologische volgorde door de nummers heengegaan.
Bij het album Joined at the Hip begin ik dit keer bij het hoogtepunt van het album en voor dat hoogtepunt krijgt, wat mij betreft, niet Bob James de credits en nee, die eer is ook niet weggelegd voor Kirk Whalum…….
In het 6e nummer, Tell me Something (Bob James) zit, na een minuut of twee en tegen het einde, een gitaarstuk waar ik keer op keer kippenvel van krijg.
Alle credits dit keer dus voor gitarist Jeff Golub.
Het nummer begint uiterst relaxt met de piano van James, waarna Golub invalt met easy listening gitaarspel. Heel langzaam komt Whalum vervolgens het nummer binnen blazen, waarna dus na een minuut of twee Golub laat horen wat hij kan op elektrische gitaar. Ik vind het al met al een prachtige compositie.
Voor dit hoogtepunt van het album begint hebben we, wederom wat mij betreft, met Midnight at the Oasis het dieptepunt al gehad. Geen Jing zonder Jang zullen we maar zeggen.
In dit nummer is de hoofdrol voor de dochter van Bob James, Hilary. Ik heb het al in eerdere berichten geschreven: ik ben geen liefhebber van haar stemgeluid. Wellicht was het beter geweest om Maria Muldaur (de oorspronkelijke vertolker van dit nummer) te vragen?
Dan de rest van dit album. De opening Soweto is gewoon een lekker nummer, geschreven door saxofonist Kirk Whalum. Met een tijdsduur van tien minuten is het direct de langste track op het album.
Naast Bob James op toetsen en Kirk Whalum op sax horen we op Joined at the Hip: Chris Walker (ruim 20 jaren musical director van Al Jarreau) op bas, Billy Kilson op drums en eerdergenoemde Jeff Golub op gitaar.
Op Kickin’ Back (Bob James) speelt Chris Walker een lekker basritme (beetje in de stijl van Marcus Miller). Leonard “Doc” Gibbs is op deze track toegevoegd voor de percussie. Hiram Bullock op gitaar. Opvallend feit is dat Bob James op de achtergrond blijft, het is vooral de sax en de bas die in dit nummer domineren.
Ook op Out of the Gold (Whalum) laat gitarist Golub van zich horen.
Tour de Fourths (Bob James) is heel veel synthesizer en andere toetsen van Bob James uiteraard gelardeerd met de sax van Kirk. Walker bespeeld de bas weer in de Marcus Miller trant. Na vijf minuten wederom Golub lekker aanwezig in een fraai vraag en antwoordspel met Whalum.
The Ghetto begint dreigend met lage piano tonen. Dit nummer is natuurlijk vooral bekend in de prima uitvoering uit begin jaren zeventig van Donny Hathaway en je vraagt je af of je zoiets fraais wel mag coveren….. In de versie op Joined at the Hip is het in ieder geval veel softer. Een waardeoordeel laat ik verder aan de luisteraar.
The Prayer (Whalum) is een ingetogen slotstuk. Na tell me Something het tweede hoogtepunt van het album met wederom fraai gitaarspel van Golub.
Al met al is Joined at the Hip een van mijn favoriete Bob James albums en in mijn ogen absoluut 4,5 ster waard (halfje in mindering vanwege Midnight at the Oasis).