Alice Cooper - The Definitive (2001)

Prachtig album over een van de meest onderschatte figuren uit de Rock. Met een knipoog naar Marlyn Manson en Ramstein.[4,5][/5]

Mijn kennismaking met Alice Cooper stamt uit de toen populaire eindlijst op de radio: De top 100 allertijden. Daarin was het één en al (hard) rock wat de boventoon voerde begin jaren tachtig en Halo of Flies had ik daarvoor nog nooit gehoord. Maar het waren toen magere jaren voor Cooper dus duurde het tot eind 1989 toen Poison de uitgaansgelegenheden vulde en Waynes World de man in ere herstelde. Maar om dan het gehele ouvre dan met terugwerkende kracht te gaan beluisteren en of aan te schaffen, daar is het eigenlijk nooit van gekomen.
Om toch iets op CD te hebben van de legendarische shock rocker op zoek naar een verzamelaar MET natuurlijk Halo of Flies (piekt op no 5! in de NL top 40 in 1973) Ook de bij mij inmiddels bekende singles school's out (piek 9), No more mister Nice guy (piekt 6) en How you gonna see mee now (piekt 9) mochten niet ontbreken. En dan kom je al gauw op deze The Definitive uit.
Blijkbaar nog meer hitnoteringen die achter zijn naam staan in '72/'73 : Elected (piekt 5) en Hello Hurray (piekt 6) waarmee de man toch veel populairder was dan menig Rock bandje in die tijd.
Later dan nog Poison (piekt 8 in '89) en Hey Stoopid (piekt 22 in '90)
Het is niet alleen maar hard-rock wat de klok slaat op dit album. Her en der wat Glam, David Bowie achtige songs en een paar ballads en niets van de '78-'89 periode. Boekje erbij met wat uitleg en voor een paar knaken is het toch best genieten van de geluidstechnisch goed opgepoetste tracks.