Pet Shop Boys - Nonetheless (2024)

Ook ik word na een paar luisterbeurten alleen maar positiever over dit Nonetheless. Een album vol met mooie, warme, fijne, lekkere en melancholische muziek. Alleen The Schlager Hit Parade is een buitenbeentje, maar inmiddels te verdragen. Verder heel veel mooie liedjes als het prachtige Feel, New London Boy (met heerlijke 'West End' retro rap), A New Bohemia & The Secret of Happiness. Maar daarnaast natuurlijk ook fijne lekkere dansbare songs als de sterke opener Loneliness & het geweldige Dancing Star, waarbij je je af kan vragen: Why Am I Dancing? Dit Nonetheless is een afwisselend mooie en vlotte plaat van The Pet Shop Boys. Eén van hun betere albums en dat wil toch wat zeggen na zo'n lange mooie carriere.

Ik las ergens een recensie van deze plaat met als titel "Pet Shop Boys legt de lat hoog zonder echte hoogtepunten" met daarbij 4 sterren. Eind vorige week kreeg ik de nieuwe Lust for Life en die werd er niet erg warm van met een naar beneden afgerond cijfer van 2* (met als toevoeging dat een 2,5* beter op zijn plaats was maar ze geven nu eenmaal geen halve sterren). Over het algemeen zijn de recensies redelijk positief en wist het album op twee binnen te komen in thuisland Engeland.

wie heeft er dan gelijk? Ik uiteraard!

Loneliness:
De eerste single van het album. De eerste single als albumopener, dat doen ze lang niet altijd maar het is vaker voorgekomen. Een nummer wat me meteen aansprak en na inmiddels heel wat draaibeurten van zowel het album als de cd-single verder doet dat het nog steeds. Het uptempo nummer heeft een fijne vibe en het is een mooie start van het album. Gaan we na dit redelijk uptempo nummer verder het tempo opvoeren of niet?

Feel:
Bij het 2de nummer Feel gaan we in ieder geval een klein stukje terug. Feel is een mooi warm nummer met fijne (onderliggende) beats en muzikaal behoorlijk gelaagd. Een fraai nummer waarin Neil vooral zijn kopstem inzet met een meer dan uitstekende productie en zo trapt het album dus erg goed af!

Why Am I Dancing?:
I may as well be naked
For I've nothing to hide
Nou Neil, als ik mag kiezen...
Het intro belooft dat dit nummer weer eens een banger van formaat gaat worden. Een knaller in de stijl van Pandemonium of Love Is a Bourgeois Construct. Dit komt er helaas niet helemaal uit, na het intro bij de zang gaat het ipv uplifting een paar stapjes naar beneden richting rustiger. Ook het knallende intro vraagt er om om nog een paar keer moddervet terug te komen maar dat gebeurd helaas niet. Is het een slecht nummer? Nee, zeker niet maar het had wat mij betreft iets anders dan wel beter kunnen zijn.

New London Boy:
Een nummer welke ik erg vind lijken op een ander nummer van the Boys van rond 2000 maar ik kom er even niet op. Dan doel ik vooral op het intro en de 1ste coupletten. Op het moment dat Tennant gaat rappen gaat het een geheel eigen leven leiden. Dat dit wil zeggen dat het een uptempo nummer is dat klopt niet. Het blijft een relatief rustig nummer zonder dat het een ballad is. Muzikaal best rijk, er komt zelfs het nodige blaaswerk voorbij. Een aardig nummer maar ook weer niet veel meer dan dat.

Dancing Star:
De 2de single werd Dancing Star. Een nummer waar zeker op gedanst kan worden en ook vraagt om een remix en deze ook kreeg op de EP. Het nummer deed me niet direct sidderen van genot maar inmiddels kan ik het goed hebben al zijn de remixes stiekem toch wel wat beter.

A New Bohemia:
I'm always in love, I'm easily led
My life is a mess, like an unmade bed
Naar verluid is dit de 3de single van het album, er is in ieder geval een videoclip van geschoten. Het is een zwaar aangezette ballad zoals PSB er op elk album wel eentje (of meer) heeft staan. Ik ben altijd wel een sucker voor dit soort nummers. Een strijkkwartetje er bij en genieten maar. Een erg mooi nummer!

The Schlager Hit Parade:
"Gesundheit to Europa!", Joost Klein eat your heart out
Dit nummer met opvallende titel zorgt online bij de fans en in de recensies voor de meeste discussies. De haters zijn op dit moment volgens mij wel in de meerderheid. Ik snap het ook wel, dit is voor mij echt zo'n typische B-kant (net of PSB een typische B-kant heeft, het kan altijd alle kanten op maar dit slechts terzijde). Het is anders, apart zo je wilt. Teksten over kerst met een belletje hier en daar en tekstueel een satirische kijk op het hele brexit verhaal en de rol van Europa daar in. Muzikaal pakken de mannen wederom niet helemaal door en daardoor blijft het nummer een beetje onaf hangen voor mijn gevoel.

The Secret of Happiness:
Ooit was Hapiness een option maar inmiddels is het een geheim geworden. Dit is een redelijk anoniem nummer, niet echt goed maar ook niet echt slecht. Het intensieve gebruik van het orkest is best mooi, ik zou hiervan wel eens een instrumentale versie willen horen. Ik gok zo maar dat dit een betere versie zal opleveren dan deze albumversie.

Bullet for Narcissus:
In dit nummer is het veelvoudig gebruik van de electrische gitaar opvallend te noemen. Normaal is het de laatste tig jaar redelijk gebruikelijk om Johnny Marr hier voor te vragen maar is nu niet gebeurd. Het is niet helemaal duidelijk of Neil dit zelf speelt of dat het door producer James Ford is gedaan. Tennant speelt met enige regelmaat de akoestische variant dus dat zou nieuws betekenen. Ook hier heb ik wel het idee dat er net iets meer uitgehaald kan worden al kan ik niet direct de vinger leggen waar dat had moeten gebeuren.

Love Is the Law:
Hier is de 2de echte (zwaar aangezette) ballad al is door het gebruik van beats het wel luchtiger dan A New Bohemia. Het is een fijne track en een mooie albumafsluiter. Tennant zingt mooi en soms met een wat Amerikaanse snit (That one's a gambler, This one's a thief!). Het outro is erg mooi en laat het orkest nog een beetje extra shinen.

Al met al is het een fijn album maar wel eentje zonder echte banger en dat is wel jammer. Een album met tien liedjes van een niveau wat je van ze kan verwachten. Een prachtige productie en het orkest heeft zeker meerwaarde. Eigenlijk leggen ze de lat hoog zonder echte hoogtepunten met daarbij 4 sterren, oh wacht...