ScHoolboy Q - Blue Lips (2024)

Hier kijk ik ontzettend naar uit! Al viel CrasH Talk wat tegen.

CrasH Talk viel inderdaad best tegen, zo ook zijn 2022-single Soccer Dad. Toch heb ik hier ook onwijs veel zin in, ik mis ScHoolboy Q's aanwezigheid echt wel. Met gastbijdrages, Habits & Contradictions, Oxymoron en vooral Blank Flace LP bewees hij toch heel wat in zijn mars te hebben. Hopelijk heeft deze pauze hem enkel maar goed gedaan.

Calling it now: dit word samen met Blank Face LP zijn beste album tot nu toe. Blank Face is trouwens een van de meest underrated hiphop albums van de afgelopen 10 jaar voor mij en ook een van de beste TDE releases. Herbert was een mooie comeback voor Ab-Soul en ik denk dat Q met zijn nieuwe album gaat verassen voor de mensen die hem na het tegenvallende CrasH Talk een beetje uit het oog zijn verloren.

De single klinkt al goed, maar Back n Love nog beter!

Blue Slides

Ik kijk uit naar 1 maart!

Ik heb hier ook wel zin in.

Back 'n Love heeft zo te zien het album wél gehaald, heel fijn!

Hij is terug! De energie en de wil om te experimenteren die ik miste op Crash Talk heeft Q weer teruggevonden. Soms niet de sound die ik verwacht had, en het overdonderd me niet zo erg als Blank Face dat deed tijdens de eerste luisterbeurt maar wel degelijk een super interessante toevoeging aan Q z’n discografie en een album dat voor velen nog gaat groeien denk ik zo.

Pig Feet

Klinkt goed op het eerste gehoor!

Had hier weeral eens hoge verwachtingen van maar helaas ben ik weer hard teleurgesteld. Zeker geen instant classic zoals Blank Face LP maar dat had ik niet eens verwacht. Vorige was een tegenvaller, deze ook en deze is zowaar nog een stuk langer :/ Jammer!

Onbegrijpelijk laag gemiddelde hier op het moment, zeer sterke plaat van Groovy Q.
Misschien wat wennen op het eerste gehoor, het heeft minder het venijnige en agressieve van bijvoorbeeld een blank face, maar in die fase begeeft hij zich niet meer.
Dit is een plaat die voor mij veel groei toont, een veel meer persoonlijke en introspectieve Q.

Misschien voor vele(n) is dit teveel superlatieven, maar ik moet qua concept denken aan een antwoord op Blank Face LP (Red vs Blue) en ook door de vele jazz invloeden denken aan "Kind Of Blue".

Moet nog wel een aantal keer gespind worden voor ik een mening heb vermoed ik.

Dit album blijft groeien, dus ik kan niks anders concluderen dan dat mijn gevoel goed zat: dit is Q’s beste werk na Blank Face

Deze groeit enorm voor mij.

Top.

Het album is nu drie weken uit en ik kan het nog steeds maar moeilijk neerleggen. Even heeft het wel geduurd voor het kwartje viel, het is productioneel namelijk een stuk experimenteler dan verwacht. Maar door een bepaalde aantrekkingsfactor en een ScHoolboy Q dat in topvorm is ben ik Blue Lips blijven draaien tot ik helemaal over was.
Vijf jaar heeft het geduurd voor we het zesde studioalbum van deze Westkust-rapper kregen, na een teleurstellende (maar geen slechte) CrasH Talk en nadien de single Soccer Dad was ik ook niet zeker of dit wel weer ging scoren.

Er hebben veel producers aan dit album gewerkt, dat is ook te horen. Het is een allegaartje van stijlen en de meeste nummers tellen meerdere beatswitches maar toch klinkt het allemaal als een solide geheel. Blue Lips heeft wat mij betreft een echt "albumgevoel", iets wat tegenwoordig niet heel evident meer is.

Absolute bangers Pop, Yeern 101, First, Back 'n Love en Pig Feet worden moeiteloos afgewisseld met prachtige composities zoals Blueslides, oHio en Lost Times. Movie is dan weer een heerlijke throwback naar de oude sound van het Westen, voornamelijk heel het stuk van AzChike... heerlijk!

De gastartiesten passen mooi in het geheel zonder echt de show te stelen, die strofe van AzChike als duidelijke uitzondering. Gangsta Gibbs en Ab-Soul doen het uiteraard ook super, maar blinken niet meteen uit naar mijn mening.
Devin Malik kan ik nog steeds missen op Back 'n Love, ik zal altijd de single-versie preferen... maar storen doet hij niet.

ScHoolboy Q zelf doet het uitstekend en pas na het beluisteren van dit album is duidelijk geworden hoe hard ik deze man de laatste jaren gemist heb. Vol overtuiging is het één van mijn favoriete rappers, hij moet voor mij persoonlijk ook absoluut niet onderdoen voor Kendrick Lamar (en Jay Rock).

Blank Face LP blijft ongeslagen, Blue Lips komt echter wel dichtbij. Het is nog vroeg maar het is zeker dat deze in mijn eindejaarslijst zal komen.

Dikke 4*