Bob James - Playin' Hooky (1997)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Jazz
Label: Warner Bros.
-
Playing with Fire (5:45)
-
Mind Games (4:38)
-
The River Returns (5:36)
-
Organza (5:56)
-
Hook, Line & Sinker (5:16)
-
Glass Hearts (5:34)
-
Night Sky (4:24)
-
Do It Again (4:35)
-
Love Is Where (4:38)
-
Are You Ready (5:40)
1
geplaatst: 11 februari 2024, 13:16 uur
Playin’ Hooky opent met Playing With Fire, gebaseerd op Chopin’s “Etude in E major opus 10 No. 3”.
James doet dat vaker, klassieke stukken een Jazz jasje aantrekken. Heel eerlijk gezegd: ik vind het origineel van Chopin beter……
De Nylon String Guitar van Fareed Haque is wel erg fraai overigens.
Voor Mind Games (Paul Brown) haalt Bob de Fender Rhodes van stal en, ik heb dat bij eerdere albums ook aangegeven, dat geeft zo’n nummer voor mij een aanzienlijke meerwaarde. Prachtig instrument!
Saxofoon op dit nummer: Boney James (geen familie van)
The River Returns (Bob James) is een niet opvallend achtergrondmuziekje (zoals meerdere nummers op dit album).
Organza (Bob James) is een ingetogen stuk, met Nick Moroch op elektrische gitaar.
Hook, Line & Sinker (Bob James) met wederom Boney James op sax, aangevuld met de Snitzer Howlin’ Horns, brengt (een klein beetje) leven in de brouwerij.
Vervolgens gaan we op Glass Hearts (Michael Colina) wederom een paar versnellingen terug.
Fareed Haque, net als op de openingstrack, wel weer fijn aanwezig op Nylon String.
Night Sky (Bob James): Boney James dit keer op sopraansax. Verder: meer van hetzelfde.
Do It Again start hijgerig met de vocalen van ene Rasheeda. Na enig zoekwerk op het web blijkt dit te gaan om Rasheeda Azar. Zegt mij nog niets, eerlijk gezegd.
Nummer is geschreven door Gershwin en o.a. Sarah Vaughan heeft het ooit opgenomen. Als je die opname naast deze van Rasheeda legt, is de laatste versie bijna te betitelen als heiligschennis.
Love is Where (Nathan & Marcel East) is weer ietsje meer uptempo. De Fender is weer terug en Rick Braun speelt heerlijk trompet en flugelhorn.
Are You Ready (Bob James) is ingetogen in het kwadraat, maar zeker niet slecht. Prima bas van Nathan East, Chuck Loeb op gitaar en Bob op piano. Lekker klein.
Al met al is Playin’ Hooky niet het meest bijzondere, laat staan spannendste album van Bob James. Prima als achtergrondmuziekje maar niet meer dan dat.
PS: WhoAmI bedankt voor het toevoegen van dit album op deze site!
James doet dat vaker, klassieke stukken een Jazz jasje aantrekken. Heel eerlijk gezegd: ik vind het origineel van Chopin beter……
De Nylon String Guitar van Fareed Haque is wel erg fraai overigens.
Voor Mind Games (Paul Brown) haalt Bob de Fender Rhodes van stal en, ik heb dat bij eerdere albums ook aangegeven, dat geeft zo’n nummer voor mij een aanzienlijke meerwaarde. Prachtig instrument!
Saxofoon op dit nummer: Boney James (geen familie van)
The River Returns (Bob James) is een niet opvallend achtergrondmuziekje (zoals meerdere nummers op dit album).
Organza (Bob James) is een ingetogen stuk, met Nick Moroch op elektrische gitaar.
Hook, Line & Sinker (Bob James) met wederom Boney James op sax, aangevuld met de Snitzer Howlin’ Horns, brengt (een klein beetje) leven in de brouwerij.
Vervolgens gaan we op Glass Hearts (Michael Colina) wederom een paar versnellingen terug.
Fareed Haque, net als op de openingstrack, wel weer fijn aanwezig op Nylon String.
Night Sky (Bob James): Boney James dit keer op sopraansax. Verder: meer van hetzelfde.
Do It Again start hijgerig met de vocalen van ene Rasheeda. Na enig zoekwerk op het web blijkt dit te gaan om Rasheeda Azar. Zegt mij nog niets, eerlijk gezegd.
Nummer is geschreven door Gershwin en o.a. Sarah Vaughan heeft het ooit opgenomen. Als je die opname naast deze van Rasheeda legt, is de laatste versie bijna te betitelen als heiligschennis.
Love is Where (Nathan & Marcel East) is weer ietsje meer uptempo. De Fender is weer terug en Rick Braun speelt heerlijk trompet en flugelhorn.
Are You Ready (Bob James) is ingetogen in het kwadraat, maar zeker niet slecht. Prima bas van Nathan East, Chuck Loeb op gitaar en Bob op piano. Lekker klein.
Al met al is Playin’ Hooky niet het meest bijzondere, laat staan spannendste album van Bob James. Prima als achtergrondmuziekje maar niet meer dan dat.
PS: WhoAmI bedankt voor het toevoegen van dit album op deze site!
* denotes required fields.
* denotes required fields.