World Trade - World Trade (1989)

Destijds las ik ergens een recensie dat dit een hele goede plaat was. Toen in die dagen ging ik in muziekkeuze steeds meer ontdekken. Ik was van huis uit een conservatieve hard rocker zullen we maar zeggen en commerciële muziek was h e l m a a l niks natuurlijk. Maar omdat Van Halen vanaf 1984 softer werd en David Lee Roth met zn 2e album behoorlijk aan het experimentelen was ontstonden er nieuwe grenzen. Wist ik veel van ProgRock, er zitten vette gitaren in, klikt bombastisch en dat keyboard gepiel was niet eens slecht... . Grote man achter WT is Billy Sherwood die met dit album ook min of meer is doorgebroken. Eerst als lid van Yes, later ook als producer van AOR platen. Ook heeft hij nog 2 WT albums uitgebracht maar die waren lang niet zo goed. Zijn Solo plaat uit 2015 Citizen haalt wel bijna het niveau van het eerste World Trade werkstuk. Wat hem zo kenmerkt is zn lang uitgesponnen zanglijnen die bijna een hypnotiserende werking op je hebben. Dat kan je goed horen op The Moment Is Here en One Last Change. Dit album markeert ook de nieuwe wending in wereldgeschiedenis door oa de val van de muur met Sense Of Freedom en The Revolution Song.
Nu terugkijkend was World Trade (debuut) een grensverleggende plaat voor mij. Het bood zoveel meer perspectieven voor een bredere muzieksmaak. En ook om me meer te gaan verdiepen in de muziekstijlen. Vandaag de dag kan ik van kwaliteitspop Journey/Toto tot en met de knalharde gitaren van Metallica en donkere sferen van Pain Of Salvation met evenveel genot luisteren.