Elvis Presley - That's the Way It Is (2000)

Inmiddels al 8 jaar oud, dus....

Als document misschien wel HET pronkstuk van Presley.
In ieder geval van BMG.
En dan niet alleen het design, hoewel die wel èrg mooi is.

3 schijfjes, waarvan cd 1 het originele "That's the Way it is"-album is met 7 bonusnummers (waaronder een live uitvoering van "Something").
Een cd die erg lekker wegluistert, goeie geluidskwaliteit, maar niets nieuws.
(eeuwig zonde overigens dat bij de studioversie van "Bridge Over Troubled Water" een fake-applaus wordt ingemixed, die mocht hier toch wel achterwege blijven)

cd 2 is het complete concert van 12 Augustus 1970, de avondshow (show nummer 5 van het 'That's the Way it is-project').
Naar mijn mening het allerbeste live-concert dat van Elvis is uitgebracht; niet eens zozeer vanwege de tracklist (waar overigens helemaal niks mis mee is) maar de energie en vooral de perfecte beheersing van zijn stem is zelden of nooit geëvenaard. Zijn zelfvertrouwen op het podium is waarschijnlijk nooit groter geweest.

Op cd 3 staan een paar interessante rehearsals die voorheen alleen op bootlegs stonden (en nooit in betere kwaliteit) en live-nummers van shows uit het project.
Speciale vermelding krijgen hier "The Next Step is Love" en vooral "Stranger in the Crowd", mede dankzij het achtergrond koor op het einde en voor mij het hoogtepunt van deze special-edition.
Trouwens, ook de reprise van "You've Lost that Loving Feeling" (cd 2) is erg mooi.

Kortom,
een document om te koesteren.
Deze box is een prachtig document over een schitterende zomer, waarin Elvis in de vorm van zijn leven verkeerde.
30 jaar wachten, maar het bleek de moeite waard.

Op Oh Happy Day, waarop Elvis met een bandje meezingt, klinkt Elvis zo ontzettend goed. En dat is slechts één voorbeeld.

Geweldige box met Elvis in absolute topvorm.

Twenty Days and Twenty Nights (live track, cd2) krijgt een fantastische aankondiging van Elvis
'It's not a very good song and I don't particularly dig singing it, but it is on the programme and we have been requested to play it.'

De man had humor; zoveel is zeker.

Deze special edition met heel veel extra nummers waaronder fenomenale live uitvoeringen van twee van zijn aller beste nummers, te weten Suspicious Minds en In the Ghetto, overtreft het reguliere album uit 1970. Dat heeft mij doen besluiten dit album op nummer één in mijn top 10 te zetten en met veel pijn in mijn hart het reguliere album niet ook nog daarin te laten staan, omdat ik dan wel heel éénkennig ga worden. Ik hoop dat The King! mij dit vergeeft.