House of Lords - House of Lords (1988)

Absoluut geen slecht album van deze band. Nadat Angel ter ziele was, richtte toetsenist Gregg Griuffria deze band op. House of Lords speelt een beetje pompeuze hardrock met symfonische invloeden erin. De nummers worden vaak gedragen door mooi keyboardwerk.

Zeker niet slecht nee, nummers die eruit springen zijn Pleasure Palace, Lookin For Strange en Under Blue Skies (kan me nog goed herinneren dat ze gedraaid werden in Vara's Vuurwerk )

en de Aardschokdag, met oa Wolfsbane, Leatherwolf en Crimson Glory.

Dit is voor mij trouwens het beste album ooit gemaakt in dit genre. Heb deze week de geremasterde versie gekocht en het klinkt nog steeds als een klok.

Love don't lie. Misschien wel de mooiste ballad uit de jaren 80...

Debuutalbum van één van de toenmalige supergroepen van de jaren tachtig, je weet wel, een groep die gevormd wordt met allemaal bekende namen. Dit geldt ook voor deze groep: James Christian (zang), Gregg Giuffra (toetsen en oprichter), Lanny Cordola (gitaar), Chuck Wright (bass) en Ken Mary (drums). Het zijn allemaal namen die elders hun strepen hebben verdiend en dit geval heeft dit tot een heel goed album geleid, eigenlijk een leider in dit “genre”. Ik vind dit een heerlijk melodieus album met veel keyboards (de oprichter zal zichzelf wel niet vergeten, zeker?), mooi spetterend gitaarwerk en een bijzondere vermelding voor drummer Ken Mary. Mooi evenwichtig album zonder zwakke nummers en mijn lievelingsnummers zijn: Pleasure Palace, het lekker snelle Lookin’ for Strange, de mooie ballad Love Don’t Lie en mijn absolute favoriet Hearts of the World Laat u niet misleiden: er wordt hier wel degelijk stevig in gerockt. Een topalbum van de late jaren tachtig.

Klassieker!! Geweldig album van een stel gelouterde muzikanten. De stem van zanger James Christian is werkelijk fantastisch! Hij kan met zowel de rockers, ballads en midtempo songs prima uit de voeten! Elk nummer op dit album is raak vind ik. Jammer dat ze nooit echt zijn doorgebroken. Aan dit album lag het in ieder geval zéker niet!

Pas toen ik 'm voor 4 euro zag wilde ik de LP kopen. Ik moest 'm een paar keer luisteren voordat ik 'm ging waarderen. Ik ga 'm binnenkort weer eens luisteren.

Geweldig album die ik sinds een tijdje ook op vinyl heb. Project van 2011; vervang uw oude tapes door the real thing. Je zou denken dat dit te bombastisch is voor mij, dat het niet genoeg vooruitgaat, dat het ... niet heavy genoeg zou zijn. Vergeet het, beste vrienden, vandaag verhoog ik nog een halfje want ik kan echt genieten van een meesterlijk goed album. Waarom? De songs, beste vrienden, de songs zijn pure klasse. Ik vind dit een ideaal album voor vandaag, de zon staat aan de blauwe hemel in al haar glorie, het gevoel zit goed en dit album maakt het voor mij af.

Klopt als een bus Sir Spamalot!! Een geweldig album dat ze, mijns inziens, nooit meer hebben weten te evenaren.

Jammer van die koortjes her en der, dat doet wat gedateerd overkomen. Verder is dit op zijn tijd nog genietbaar. Vooral James Christian steelt de show.

Destijds ontstaan uit de band Giuffria die in 1987 werd opgeheven. Scoorde een deal bij $immons Records en het was Gene Simmons die met de naam kwam en ook een nieuwe zanger. Hij zag het niet zitten in David Glen Eisley en stelde James Christian voor aan Greg Giuffria. Een bescheiden hit in Amerika met "Love Don't Lie" zorgen ervoor dat ze in het voorprogramma van Scorpions op een grote tour mee konden gaan. Helaas wilde de band destijds niet of nauwelijks zelfstandig touren langs het clubcircuit en dit stond een grotere doorbraak in de weg. Slechts een handvol gigs volgde (waaronder op de Aardschokdag in Nederland) maar daar bleef het vervolgens bij. Gene noemde steevast House Of Lords de nieuwe Bon Jovi in de media. Muzikaal is het nog steeds een indrukwekkend album maar zeker niet hun beste. Toch knap dat James Christian als enig overgebleven lid anno 2011 keer op keer onder de naam House of Lords een formidabel album aflevert.

En deze toch 5 punten geven? Verder een interessant verhaal. Simmons probeerde in de jaren tachtig wel meer bandjes te lanceren, hij kreeg zelf immers geen fatsoenlijke noot op papier in de jaren tachtig.

Mooi en interessant stukje alleen met deze laatste regel ben ik het niet helemaal eens. Alleen World upside down is een écht goed album vind ik. De albums erna missen allemaal iets waardoor ze in de middelmaat blijven hangen. De nieuwste (Big money) ook weer; enkele goede nummers maar het merendeel is middelmatig. Ik denk dat ze Giuffria toch wel missen als mede componist. Hij leek te zorgen voor net dat beetje extra.

Die belachelijke psuedo-symfo intro's ook altijd bij die House of Lords platen.
Doorspoelen die hap, want de rest is zeer vet...

Zit me wat te verdiepen in deze band en de leden van de band.

Het is een beetje een choas. Het lijkt eerder op een merknaam, waaraan artiesten zich kunnen verbinden om geld te verdienen.

De gitarist van deze plaat Lanny Cordola, had ik nog nooit van gehoord. En dit is de enige plaat waar hij op meespeelt. Jammer, want ik vind hem wel goed.
Het drumwerk van Ken Mary is ook fenomenaal.

Geld verdienen aan de House Of Lords???? Tip anders James Christian even via zijn mail. Er valt geen pepernoot aan de te verdienen.

House Of Lords is een voortzetting van de band Giuffria. De originele zanger werd destijds echter vervangen op aandringen van Gene Simmons. Verder (op de bassist na) dezelfde band dus als Giuffria, inclusief Lanny Cordola. Deze speelde ook bij Magdallan.

Verder is de line-up de laatste 4 albums zeer stabiel.

Op de website van James Christian staat overigens een mooi stukje gescheidenis over de Hosue Of Lords.

Okay, ik heb altijd het idee dat mensen zich aan bekende naam willen verbinden (met name touren) om een centje te verdienen.

Ben niet op de hoogte of House of Lords een bekende band is of niet...

In januari nog live gezien in Weert. Ik tel erg ruim als ik aan de 60 bezoekers kom. Ik zou zeggen: de volgende keer zorg je ervoor dat de teller op 61 uitkomt. Het is namelijk wel erg goed wat men doet.

Ja man geweldige band!! Al vind ik hun laatste albums niet echt memorabel moet ik eerlijk bekennen. Dit debuut blijft wat mij betreft onovertroffen door de band.

Goede plaat dit.
Lichtelijk pompeuze, stuwende hardrock met enigszins symfonisch toetsenwerk van Giuffria, die ook verantwoordelijk was voor het bombastische element in Angel.
Die zanger James Christian is geweldig.
Geen slechte nummers al vind ik zelf persoonlijk de beukers Edge Of Your Life en Lookin' For Strange wat minder.
Maar Pleasure Palace, Under Blue Skies en de ballad Love Don't Lie zijn geweldig.
De afsluiter Jealous Heart is ook mooi.
Minpuntje is de enigszins doffe produktie, waarbij de drums net iets te ver naar voren zijn gemixt.
Maar ik zet hem graag weer eens af en toe op.
Laatste tijd dus ook gedaan en is me nog steeds 4 sterren waard.

Muziek om goed zin van te krijgen, mits de koortjes te verdragen zijn en die zijn op tracks 2, 8 en 9 nog het meest vertegenwoordigd. Na het lange openingsnummer, dat als prima kennismaking met de band fungeert, komt m.i. meteen het zwakste nummer - I Wanna Be Loved. Edge of Your Life klinkt wat serieuzer en harder en het snellere Lookin' for Strange doet het erg goed bij mij. Die daaropvolgende ballade is ook goed en met Slip of the Tongue komt er andermaal een snelle beuker langs, echt onweerstaanbaar! Heeft Whitesnake inspiratie uit die titel gehaald? Meest bijzondere is dan wel geweest, maar de sfeer is al gezet en het album eindigt goed.

Geweldige plaat, één van mijn absolute favorieten als het gaat om stappen maken in mijn opgroeien in de rock muziek. Alle soorten kwam voorbij toen, ook de Pomp Rock, AOR en welke Synpho-stijl dan ook.
Klasse opener waar ik aan moest wennen qua geluid, een prachtig "I Wanna Be Loved" er achteraan, een semi-klassieker "Edge Of Your Life" volgde dat op. "Love Don't Lie" laat toch wel zien dat een cover heel netjesen uitgevoerd kan worden en op zichzelf kan staan, net iets gladder maar met klasse gedaan.
Van Halen'achtige stukjes middels de twee snellere tracks, een heel fraai "Hearts Of The World" en wat dan denk ik is mijn favoriet "Call My Name", rete-catchy! Een bijzonder aangename kennismaking met de band was dit en met de bijzondere stem van James Christian, beetje joe Lynn Turner klinkend maar dan wat scherper.
Een echte klasse plaat...