Habitants - Alma (2024)

Afgaande op de vrijgegeven tracks wordt Alma een album om zeer zeker naar uit te kijken.

Het nummer Morgen werd drie jaar geleden al geschreven tijdens de pandemie periode, evenals Bury The Earth. Maar die laatste lijkt het nieuwe album niet te hebben gehaald, ofschoon Sounds Delft hem wel als track 9 aan de CD versie heeft toegevoegd. We wachten af, er is destijds wel een clip van gemaakt: Bury The Earth

Volgende week vrijdag verschijnen ruim honderd nieuwe albums, probeer dan maar als artiest de aandacht te trekken van de muziekliefhebber. Onder die releases bijvoorbeeld een groep als Elbow, maar die zal niet te klagen hebben over belangstelling. Gisteravond was Guy Garvey met Dutch String Collective al op tv te zien bij “Sophie & Jeroen” om hun nieuwe album te promoten.

Aanzienlijk minder exposure zal meer dan waarschijnlijk Alma, het tweede album van de Nederlandse dark wave- en alt.rockformatie Habitants vergaren. De groep werd destijds opgericht door gitarist René Rutten (The Gathering) en zangeres Anne van den Hoogen (Rosemary & Garlic). De andere permanente bandleden van Habitants zijn bassiste Mirte Heutmekers, gitariste Gema Pérez en drummer Jerôme Miedendorp de Bie. Hun in eigen beheer uitgebrachte debuutalbum One Self werd zowel door pers als publiek wereldwijd zes jaar geleden enthousiast ontvangen. Men toerde vervolgens in het clubcircuit en stond op festivals als Bruis, Booster en Oranjepop.

Volgens de band is Alma een innerlijke ontdekkingsreis, waarbij de complexiteit van het mens-zijn in al zijn facetten centraal staat. De albumtitel is Spaans voor “ziel”. Zo vertelt de song Alma het verhaal van een vrouw die worstelt met haar identiteit. Ze balanceert tussen kwetsbaarheid en kracht. Niet alleen tekstueel is Alma een ontdekkingsreis, muzikaal gezien is het een interessante mix van alternatieve rock, trip rock en dark wave. Qua geluid ergens tussen groepen als Massive Attack en Portishead. Soms kwetsbaar, soms dromerig en soms vervreemdend, maar altijd beklijvend. Alma is een waardige opvolger van One Self. Voor liveoptredens zie hun website.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Wat een heerlijk sfeervolle plaat die (niet geheel toevallig ) sterk aan de mooie periode van The Gathering doet denken, niet in de laatste plaats door de mooie zang. Verder verwijs ik graag naar Habitants – Alma | Progwereld => Aanrader !

(de hoes vind ik persoonlijk dan weer wat minder geslaagd en passend, maar dat is uiteraard van ondergeschikt belang...)

Prachtige sfeerrijke plaat waarin symfonische rock, triphop en de sprookjeswereld zeer succesvol samenkomen. Ja, ook ik hoor The Gathering, maar Habitants is veel sterker dan deze band. Variatie en klankkleur komen zeer goed over, zeker als alle invloeden in één nummer samenkomen. Alma overtuigt op alle fronten, behalve die hoes dan inderdaad. (En, is het Alma Mahler op de foto?)

Ah fijn, een nieuw album van Habitants! Staat nu op en het begin belooft veel goeds.
Maar hoezo veel sterker The Gathering???

Prima album. Ben het eens met de lofuitingen hierboven, het album zal zeker nog verder groeien naar 4*, maar het kan echt niet tippen aan The Gathering in haar bloeiperiode met Anneke.

Vleugjes met Omnimar kent dit wel, naast The Gathering.

Luister eerst Youth eens, en dan dit nummer.

https://youtu.be/5k_pyJEzrWM?si=wIExW4hI-Y1-wMXZ

Prima band/album met ontzettend veel potentie.

Nee dat zijn ze zeker niet. De zangeres doet er wel aan denken maar ik vind het allemaal wat tammer.

Ik heb hem ook net in huis - vorige keer had Concerto hem niet liggen. De eerste luisterbeurt was een warm bad. En dan is, net als bij de voorganger, de hierboven al gelegde vergelijking toch knap onontkoombaar: dit had ook het volgende album van The Gathering na pakweg Souvenirs kunnen zijn. Met René Rutten als bandlid, maar eveneens verantwoordelijk voor de productie en mastering is dat niet per se verrassend. En aangezien 'het origineel' dit niveau al ruim tien jaar niet meer haalt...

In een wereld waar muziek vaak vervalt tot een echo van het verleden, verrast het album "Alma" van Habitants, door zijn frisse benadering en eclectische stijl. Habitantsis is een Nederlandse formatie die zich in de alternatieve rock begeeft, en deze verrijkt met diverse andere muzikale invloeden. Dit werkstuk, hun tweede album, onthult een diepere laag van hun kunstenaarschap, mede dankzij de invloeden van René Rutten, voorheen de snarenplukker bij The Gathering.

De openingsact, "Highways," onthult zich als een onheilspellende track, waarbij de melodieën zich langzaam opbouwen tot een climax die verrassend is doordat de remmen volledig losgaan. Het opvolgende "Youth" brengt een serene sfeer, gekenmerkt door de hemelse vocalen van Anne van den Hoogen, die als een zachte bries de luisteraar omarmen.

Met "Future You" wordt de intensiteit opgevoerd; het nummer dendert de kamer binnen met de kracht en sneltrein. "Cod Fishing" biedt een intiem intermezzo waarin van den Hoogen's vocale kracht en subtiliteit centraal staan, een rustpunt dat een weldadige sereniteit uitstraalt.

Hoewel "Morgen" mij persoonlijk iets minder beroert, blijft het met een acht op tien een sterk nummer dat de cohesie van het album bewaakt. "Alma," het titelnummer, omhult je in een dromerige waas, een muzikale knuffel die geruststelling biedt in de soms chaotische wereld om ons heen.

"If I Knew", volgend op "Alma", injecteert opnieuw een dosis intensiteit in het album, culminerend in een krachtige eindfase die niets aan de verbeelding overlaat. Tot slot, "The Waiting Room", een meesterlijke afsluiter, Het bevestigt zonder twijfel dat "Alma" vooralsnog de top 10 leidt van mijn muzikale genoegens van dit jaar.

Met "Alma" bewijzen Habitants niet enkel hun muzikale vakmanschap, maar ook hun vermogen om emoties te vangen in noten en harmonieën. Dit album, dat stijlen mengt met een ongekende finesse, bewijst dat de band niet bang is om te experimenteren en hun eigen unieke stempel op de muziekwereld te drukken. In een tijdperk waarin originaliteit vaak ondergesneeuwd raakt, is "Alma" een verfrissende oase van innovatie en emotie, een muzikaal avontuur dat ik iedereen aanraad te ondernemen.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Morgen beroert mij hier ook iets minder, maar de versie, die december 2020 al verscheen geeft mij wel de goosebumps en vind ik persoonlijk veel krachtiger overkomen en zou in deze hoedanigheid eigenlijk op het album moeten staan. Al dat ge-edit werkt soms averechts.

De 2020 versie op YouTube
De 2020 versie op Spotify

Het album One Self uit 2018 was voor mij een voltreffer en eindigde dat jaar op de vierde plaats in mijn albumlijst. Dat zal deze niet halen; Morgen en Alma vallen wat tegen t.o.v. de rest. Desondanks nog wel vier mooie sterren voor deze fijne sound.