Kamasi Washington - Fearless Movement (2024)

Bijzonder artwork, interessante gastartiesten en een lange speelduur, dit gaat weer veel luisterplezier opleveren

En Prologue als slotnummer, dus ook nog gevoel voor humor...

W8 'n C zou 'k zeggen. De ervaring leert dat een combinatie van veel smakelijke ingrediënten niet per se een smakelijke dis oplevert. Pretentie is 'em wel op het lijf geschreven. De vorige keer vloog ie regelmatig de bocht uit - less is more dacht ik dan. Van de nieuwere US jazzo's spreken een Christian Scott en Theo Croker mij meer aan. Alhoewel ik The Epic bij tijd en wijle wel kan hebben

Gaat meneer Benjamin weer op een houtje blazen?

Wat een waanzinnig vette track is Dream State zeg!

Compacte langspeler voor zijn doen. Lekker funken met gasten in het eerste gedeelte maar het zwaartepunt ligt echter bij de laatste handvol tracks waarvan daar weer Road to Self echt een knock-out is.

Net geluisterd. Deze ga ik vaker opzetten.

Nu al een van de beste albums van het jaar.

Deze gaat even nodig hebben om bij mij helemaal te landen. Zo'n track als Prologue is meteen binnen, maar moet de rest echt vaker gaan luisteren om te kijken of ik er wat mee kan uiteindelijk. Gaat nu voor m'n gevoel nog alle kanten op, maar wel zo interessant dat ik het graag meteen nog eens op zet. Wordt vervolgd.

De dubbelcd waar ik zonder het in de gaten te hebben om zocht. De hoes viel me op, op de gok meegenomen en nu al de hele week zo happy als een kamer zonder dak.

Ik blijf het ook heerlijke platen vinden, de 'aangeklede' jazz van Kamasi Washington. Hier en daar lees je wel kritieken dat hij teveel tegelijk wil en de overdaad te machtig wordt. Maar ik kan het zelf goed hebben en blijf geboeid luisteren. En smullen van de rijk gedekte tafel met heerlijke muzikale gerechten. Zoals de psychedelische fluit van Andre3000, die heerlijke smaken en geuren afgeeft, de raps op 'Asha The First' als een machtig toetje. En zo gaat 'ie nog wel even door, totdat hij eindigt met 'Prologue', een heerlijk desert, aangekondigd als voorgerecht. Lekker hoor.

Wetende dat Prologue nog moet komen, zit ik daar toch zo'n beetje de hele plaat naar te verlangen, maar gelukkig is ondertussen ook genoeg moois te horen. Zeer gecharmeerd van de track met Andre3000 en Lines in the sand bijvoorbeeld. De rappers vind ik alle drie weinig krachtig. En dat terwijl ik sinds twee maanden weet hoe geniaal goed de broertjes Austin kunnen rappen live met hun Coast Contra, vind ik het hier tekstueel in orde maar verder slap.