John Carpenter - Lost Themes IV: Noir (2024)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Electronic / Rock
Label: Sacred Bones
-
My Name Is Death (5:40)
-
Machine Fear (4:29)
-
Last Rites (4:34)
-
The Burning Door (3:21)
-
He Walks by Night (4:08)
-
Beyond the Gallows (3:40)
-
Kiss the Blood Off My Fingers (4:42)
-
Guillotine (4:05)
-
The Demon's Shadow (3:31)
-
Shadows Have a Thousand Eyes (4:52)
0
geplaatst: 13 mei 2024, 23:05 uur
Carpenter wordt hier weer bijgestaan door zoon Cody en pleegzoon Daniel Davies; het trio tovert wederom een album vol heerlijk dreigend klinkende retro synthwave-deuntjes uit de hoge hoed. Met hier en daar wat ruig gitaarwerk voor de broodnodige variatie. Origineel is het allemaal niet; goed uitgevoerd absoluut wel. Op deze manier mag de grootmeester nog wel even doorgaan. Jammer dat hij niet meer regisseert, maar met de soundtracks voor niet bestaande films die hij in gestaag tempo aflevert maakt hij zijn fans alsnog blij.
0
geplaatst: 7 september 2024, 21:26 uur
John Carpenter, een naam die synoniem staat met de klassieke horrorfilms van de jaren '70 en '80, is niet alleen een meester van de cinematografie, maar ook een opmerkelijk componist. Zijn invloed in de film- en muziekindustrie is onmiskenbaar, en zijn nieuwste muzikale werk, "Lost Themes IV: Noir," dat in 2024 werd uitgebracht, versterkt zijn status als een veelzijdig kunstenaar.
Dit album is een voortzetting van Carpenter's "Lost Themes"-serie, en zoals de titel suggereert, duikt het diep in de donkere en sfeervolle gebieden van het noir-genre. "Lost Themes IV: Noir" is een verzameling van instrumentale stukken die rijk zijn aan atmosferische spanning en melancholie, perfect geschikt voor een middernachtelijke luisterervaring.
Het album opent met "My Name Is Death". Dit nummer zet meteen de toon met een dreigende basriff en een synthesizer die door merg en been gaan. Het roept beelden op van verlaten steegjes en duistere nachten, perfect voor een neo-noir thriller.
Machine Fear" volgt, een compositie met een dreigende piano en onheilspellende melodieën. Het voelt als de soundtrack van een onzekere toekomst, waar technologie en angst hand in hand gaan.
Daarna komt "Last Rites", een nummer dat begint met een hoog drum ritme en langzaam opbouwt naar een climax van krachtige akkoorden. Halverwege lijkt de dreiging op haar hoogtepunt en meemt de piano het heft in handen, toewerkend naar een nieuwe apotheose. Het geheel roept een gevoel van finale en afscheid op, alsof je de laatste momenten van een intense strijd meemaakt.
"The Burning Door" biedt een iets minder impactvolle ervaring. De melodie die de piano laat horen is haast hypnotiserend, met een ingetogen ritme dat de luisteraar meevoert door een brandende poort naar een onbekende wereld.
"He Walks by Night" is een nummer dat een sluipende dreiging uitstraalt. De simpele maar subtiele riff, de arrangementen en de stille opbouw zorgen ervoor dat je op het puntje van je stoel zit, afwachtend wat er om de hoek schuilt.
"Beyond the Gallows" heeft een spookachtige kwaliteit. De echoënde geluiden en melancholische tonen roepen beelden op van een eenzame galg, ergens ver weg in een verlaten landschap. Het is een nummer met veel temperament
"Kiss the Blood Off My Fingers" is een intens stuk. De titel alleen al spreekt boekdelen en het nummer stelt niet teleur met zijn onheilspellende start, dramatische passages en emotionele diepgang.
"Guillotine" klinkt scherp en resoluut. De gang naar de guillotine zit verborgen in de opening door de piano. De snijdende geluiden en het ritme daarna doen denken aan het onverbiddelijke vallen van een guillotine, elke noot geladen met onontkoombaarheid.
"The Demon's Shadow" biedt duisternis en mysterie. Het nummer speelt met dynamiek en sfeer, als de schaduw van een demon die langzaam dichterbij komt. Hoe het afloopt blijft in het midden.
Het album sluit af met "Shadows Have a Thousand Eyes". Dit laatste nummer brengt alle thema’s van het album samen in een finale. De start is alsof je begluurd wordt en je zet het op een rennen. Een epische afsluiter die de luisteraar met een gevoel van onbevredigde nieuwsgierigheid achterlaat.
"Lost Themes IV: Noir" is een album dat de luisteraar meeneemt op een emotionele en visuele reis door de duistere uithoeken van Carpenters creatieve geest. Elk nummer is een verhaal op zich, verweven met intriges en suspense. John Carpenter bewijst wederom waarom hij een onbetwiste meester is in het creëren van muzikale landschappen die zowel betoverend als verontrustend zijn.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
Dit album is een voortzetting van Carpenter's "Lost Themes"-serie, en zoals de titel suggereert, duikt het diep in de donkere en sfeervolle gebieden van het noir-genre. "Lost Themes IV: Noir" is een verzameling van instrumentale stukken die rijk zijn aan atmosferische spanning en melancholie, perfect geschikt voor een middernachtelijke luisterervaring.
Het album opent met "My Name Is Death". Dit nummer zet meteen de toon met een dreigende basriff en een synthesizer die door merg en been gaan. Het roept beelden op van verlaten steegjes en duistere nachten, perfect voor een neo-noir thriller.
Machine Fear" volgt, een compositie met een dreigende piano en onheilspellende melodieën. Het voelt als de soundtrack van een onzekere toekomst, waar technologie en angst hand in hand gaan.
Daarna komt "Last Rites", een nummer dat begint met een hoog drum ritme en langzaam opbouwt naar een climax van krachtige akkoorden. Halverwege lijkt de dreiging op haar hoogtepunt en meemt de piano het heft in handen, toewerkend naar een nieuwe apotheose. Het geheel roept een gevoel van finale en afscheid op, alsof je de laatste momenten van een intense strijd meemaakt.
"The Burning Door" biedt een iets minder impactvolle ervaring. De melodie die de piano laat horen is haast hypnotiserend, met een ingetogen ritme dat de luisteraar meevoert door een brandende poort naar een onbekende wereld.
"He Walks by Night" is een nummer dat een sluipende dreiging uitstraalt. De simpele maar subtiele riff, de arrangementen en de stille opbouw zorgen ervoor dat je op het puntje van je stoel zit, afwachtend wat er om de hoek schuilt.
"Beyond the Gallows" heeft een spookachtige kwaliteit. De echoënde geluiden en melancholische tonen roepen beelden op van een eenzame galg, ergens ver weg in een verlaten landschap. Het is een nummer met veel temperament
"Kiss the Blood Off My Fingers" is een intens stuk. De titel alleen al spreekt boekdelen en het nummer stelt niet teleur met zijn onheilspellende start, dramatische passages en emotionele diepgang.
"Guillotine" klinkt scherp en resoluut. De gang naar de guillotine zit verborgen in de opening door de piano. De snijdende geluiden en het ritme daarna doen denken aan het onverbiddelijke vallen van een guillotine, elke noot geladen met onontkoombaarheid.
"The Demon's Shadow" biedt duisternis en mysterie. Het nummer speelt met dynamiek en sfeer, als de schaduw van een demon die langzaam dichterbij komt. Hoe het afloopt blijft in het midden.
Het album sluit af met "Shadows Have a Thousand Eyes". Dit laatste nummer brengt alle thema’s van het album samen in een finale. De start is alsof je begluurd wordt en je zet het op een rennen. Een epische afsluiter die de luisteraar met een gevoel van onbevredigde nieuwsgierigheid achterlaat.
"Lost Themes IV: Noir" is een album dat de luisteraar meeneemt op een emotionele en visuele reis door de duistere uithoeken van Carpenters creatieve geest. Elk nummer is een verhaal op zich, verweven met intriges en suspense. John Carpenter bewijst wederom waarom hij een onbetwiste meester is in het creëren van muzikale landschappen die zowel betoverend als verontrustend zijn.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.