Then Comes Silence - Trickery (2024)

Wat leuk!

Then Comes Silence heeft weer een nieuw album en hopelijk is deze schijf beter dan voorganger Hunger. Na Machine, heb ik eigenlijk niks echt bijzonders meer van deze toffe post-punkers gehoord. Het eerste vrijgegeven nummer Ride or Die stemt echter hoopvol.

Edit: Lees ik net dat ze nog maar met z'n drieën zijn. Een gitarist is vertrokken. De overgebleven bandleden zijn:

Alex Svenson - zang, basgitaar en synthezisers
Jonas Fransson - drums
Hugo Zombie - gitaar

Ik ben nu aan het luisteren via hun Bandcamp. Ik vind het erg rocky klinken op het eerste gehoor, neigt soms naar hardrock. Ik hoor in het gitaarwerk wel veel Killing Joke terug. Ik heb de zang van Alex Svenson nooit echt heel sterk gevonden (blijft altijd zo op de oppervlakte, weinig uithalen) en overtuigt daarom hier opnieuw niet. Soms hoeft een matige zang niet een probleem te zijn, als de melodieën sterk zijn, ook dat ontbreekt hier naar mijn smaak teveel. Ik ga het album wel vaker luisteren, maar na een eerste luisterbeurt ben ik niet meteen onder de indruk, behalve het gitaarwerk dat dankzij de Killing Joke referentie best sterk is.

Trickery | THEN COMES SILENCE - thencomessilence.bandcamp.com

Het album heet Trickery en het klinkt ook wel een beetje als trickery.

Er zijn aan Trickery - meer dan voorheen - enkele bombastische synthesizergeluiden toegevoegd. Tenslotte moet je het met een hele gitaarmeneer minder doen. En zelfs al heb je een leuke groep studiomuzikanten om je heen verzameld, met die ene man lijken ook de typerende Then Comes Silence gitaargeluiden te zijn vertrokken. Het is bijna alsof ik naar compleet een andere band zit te luisteren. Doch tesamen met de gitaarsound van inderdaad Killing Joke in combinatie met de basloopjes van New Order en een snuifje Depeche Mode, U2 en Simple Minds heb je met dit album absoluut een aardige 'trip down memory lane' te pakken, maar dan zonder krakers als Strangers of Dark End. Maar ik weet eerlijk gezegd niet of ik daar nu op zit te wachten.


"Wellicht moet je Trickery - juist om het bovenstaande - meerdere keren beluisteren om tot een oordeel te kunnen komen. En nog een keer draaien alstublieft. Muziek moet nu eenmaal kunnen 'rijpen'."

Zou je zeggen.

Echter, na de vijfde indruk wordt het niveau van met name Machine vooralsnog nergens gehaald. De schijf klinkt wel urgenter dan voorganger Hunger, de composities blijven helaas onder de maat voor Then Comes Silence begrippen en ook mag een goede productie bij post-punk en aanverwante artikelen eigenlijk niet ontbreken. Want het is ontegenzeggelijk een rommelige geluidsmuur dat nu uit mijn nieuwe oordopjes komt rollen. Een hemelsbreed verschil met mijn meest gedraaide album van 2024 tot nu toe. Het gaat dan weliswaar om andersoortige rockmuziek, maar toch. Ik mag daarom hopen dat een hi-res versie enige uitkomst gaat bieden.

Conclusie. Ik heb Trickery nu vier sterren gegeven, maar misschien gaat er wel een halve ster vanaf als blijkt dat ik het morgen niet meer zo nodig vind de nieuwe Then Comes Silence na de 'note to myself' nog een keer op te zetten om tot andere gedachten te willen komen.

Omdat de hoop op die ene kraker wel blijft meespelen bij een band als Then Comes Silence.

[quote]Alicia schreef:
Wellicht moet je Trickery meerdere keren beluisteren om tot een oordeel te kunnen komen. En nog een keer draaien alstublieft. Muziek moet nu eenmaal kunnen 'rijpen'. /quote]

Zeker!
Dit album is wel beter dan de voorganger ondanks het feit dat ze een gitarist minder hebben, zegt ook wel iets over de band. Die Hugo Zombie is een goeie gitarist, en vangt daarmee het tekort prima op.

Owja... Hugo Zombie is een prima gitarist. Leuke gast ook. Het album is ook beter dan Hunger. Maar het geluid is anders. Lijkt mij logisch verder. En het geeft natuurlijk niets. Een band evolueert nu eenmaal en dat is goed.

Hoe dan ook, ik ben er nog niet uit. Hopelijk groeien de liedjes nog. Voor nu laat ik het album even rusten.

Maandje geleden Sisters of Mercy nog eens live gezien. Daar doet dit me wel enigszins aan denken.