Slash - Orgy of the Damned (2024)

Dat hebben Slash, zijn team en zeker ook al zijn gastartiesten toch knap gedaan zeg. Van een album vol met covers zoiets origineels met een eigen geluid maken. De blues(-rock) & 2 soul nummers zijn met een fraai eigen geluid neergezet door Slash en zijn mensen en de vele goede tot werkelijk geweldige vocalisten maken dit Orgy of the Damned tot iets bijzonders. Daarbovenop krijg je de vele prima solo's van Slash erbij.

Er staat werkelijk geen minder geslaagd nummer op dit album. Echt heel erg goed vind ik The Pusher met Chris Robinson van The Black Crowes, Hoochie Coochie Man met Billy Gibbons van ZZ Top, Oh Well met Chris Stapleton, Awful Dream met Iggy Pop, Papa Was a Rolling Stone met Demi Lovato & Killing Floor met Brian Johnson van AC/DC. Een meer dan aangename verrassing dit album van Slash voor alle Blues en Rock liefhebbers.

Ik ben doorgaans niet zo’n liefhebber van dit soort blues-coveralbums. Zeker niet als de meeste nummer al zo vaak herkauwd zijn als op dit album. Dat gezegd hebbende moet ik bekennen dat de uitvoeringen op deze plaat toch best genietbaar zijn en dat het spel van Slash wel weer van bijzondere klasse is. Het helpt ook dat Slash een aantal klasbakken bij elkaar heeft verzameld voor de vocale invulling. Geen album om grijs te draaien, maar zo af en toe op een lome zomeravond is dit passende muziek.