Pain - I Am (2024)

Lekker vlotte, zij het nogal lichtgewichte, poppy industriële metal van de hand van de zweedse Peter Tägtgren, hier alweer toe aan solo-album nummer negen. De plaat begint prima en weet de spanningsboog lange tijd vast te houden, maar tegen het einde is de koek helaas op. Dan volgen er nog een paar minder geïnspireerde tracks om de speelduur vol te maken. Overwegend werkt het uptempo songmateriaal gelukkig naar behoren, met aanstekelijke riffs en makkelijk mee te zingen refreintjes. Iets meer variatie had echter geen kwaad gekund.

Lekkere poppy industrial metal inderdaad. Dit soort spul luistert altijd bijzonder lekker weg, en Peter Tägtgren is er inmiddels erg goed in. "Party in my Head" was een paar jaar terug al uitgebracht, maar blijft een heerlijke stamper.