Elvis Presley - Tiger Man (1998)

Erg veel gepraat en flauwe moppen van Elvis tussendoor. En The King is de helft van de tijd zijn songteksten vergeten... maar als Scottie Moore eenmaal op zijn guitar begint te pingelen klinkt het toch wel erg lekker. Zeker voor de echte Elvis-fan een leuke plaat!

Slechts op de eerste 3 nummers bespeelt Moore zijn elektrische gitaar. Daarna pakt Elvis die af en is Scotty veroordeelt tot het bespelen van Elvis' akoestische gitaar. Opvallend vind ik dat de versie van Baby, what you want me to do waarop Elvis de electrische gitaar bespeelt, beter klinkt dan die waarop Scotty dat doet.

Dit is misschien wel mijn favoriete Elvis album. Na 7 jaar weer live voor het publiek en misschien wel de eerste Unplugged sessie in de geschiedenis. Elvis is iets te ontspannen en te lollig, maar zijn stem is heerlijk rauw en dat bevalt me uitstekend!

Elvis was totaal niet ontspannen. Integendeel, de man was hypernerveus. Vlak voor het eerste optreden, wilde hij nog dat producer Steve Binder de hele boel afzegde. In het gedeelte waar Elvis in zwart leren pak staande zijn nummers vertolkte, zie je zijn hand onbedaarlijk trillen. Zijn lolligheid (ik vind dat de man een goed gevoel voor humor had), is wellicht te wijten aan zijn nerveusheid. Desalniettemin wederom een hoogtepunt in mans te korte carrière.

Een erg fijn album waarbij ik eigenlijk alles van de Comeback show een warm hart toedraag. If I Can Dream wordt overal (terecht) geprezen, maar ook Memories mag er zeker zijn. Ook de versie van Tiger Man is hier zeer energiek!

Dezelfde opnames staan op de RSD-release op (5.000ex gelimiteerd) 2LP rood vinyl: The King in the Ring. Al is die release wel compleet, met de nummers die hij zowel op 6pm en 8pm speelde. Mag de pret niet drukken overigens, dat is voor de completist, dit luistert lekkerder wellicht... genieten!