NxWorries - Why Lawd? (2024)

Zin in! Niet iedere van de eerste singles was een voltreffer voor mij, maar Daydreaming behoort zeker tot het beste werk van NxWorries.

Daydreaming is een heerlijk nummer ja!

Dit album is inmiddels verkrijgbaar op vinyl en vanaf 14 juni te beluisteren via spotify.

Ik kan mij eigenlijk niet echt herinneren hoe goed het debuut was, maar wat is dit lekker! Staat al een paar dagen op repeat hier.

Debuutalbum was zeker goed, maar deze…. Nog beter!

Ow, grappig dat ik nu pas weet dat Anderson .Paak hier ook achter zit. Dacht altijd dat het voornamelijk een zijproject van Knxwledge was.

Het zwoele Where I go is een al wat ouder nummer (2022); inmiddels zeer veel gedraaid. Een nummer dat geen duidelijk hoogtepunt heeft, maar gewoon heel ontspannen voorbij glijdt.

Wat betreft datgene wat er verder nog op staat: Aangenaam is het over het algemeen wel, prettig organisch en zo. Alleen had ik er met wat royalere tracklengtes vaak meer plezier aan beleefd.

Kan er nog niet echt inkomen. De paar tracks waarop Paak meer rapt vind ik wel nice, vooral Battlefield. Veel van de tracks zijn me te vlak en soms glad.

De producties van Knxwledge maken voor mij het album. De producties zijn ontzettend smooth, maar verliezen niet hun groove. Daarnaast glijdt Paak daar met zijn stem heerlijk over heen, niet alleen fijn rappend, maar juist ook zijn zangstem is in mooie harmonie met de producties.

Ik denk wel mijn favo album van de genoemde artiesten dusver. (of in ieder geval on par met Malibu & 1988).

Tjonge jonge jonge jonge. Wat een fijne plaat. Smooth as a m*therf*cker.

Smooth as a motherfucker, indeed! De vibe is lekkere broeierig en rokerig, zoals je verwacht bij een project op Stones Throw. Glibberige teksten en zang, maar de producties van Knxwledge zorgen er (mede) voor dat het net Silk Sonic-glad wordt. Het rauwe randje van .Paak helpt daarbij ook. Naast de producties houden de raps van .Paak en Earl Sweatshirt het ook interessant / divers genoeg.

Nee, voor mij dé zomerplaat van 2024 en zelfs een goede kanshebber voor AOTY!

Dezelfde recensie in twee smaken, de lezer mag kiezen?

Yep! En zelf het einde van het eerste deel bedenken.

Fijn hoor.

Het eerste album van NxWorries kan ik me om eerlijk te zijn nog maar amper herinneren. De soloalbums van Anderson .Paak (en Silk Sonic) zet ik echter nog geregeld op en telkens opnieuw geniet ik er van. Omdat dit geen nieuw soloalbum is maar een tweede project met producer Knxwledge als NxWorries had ik om één of andere bizarre manier geen verwachtingen of echt zin in Why Lawd?.

Pfff, na vele luisterbeurten snap ik nog altijd niet waarom ik hier eigenlijk geen verwachtingen voor had. Wat is dit tweede studioalbum van dit duo toch een prachtige plaat geworden.

Anderson .Paak rapt en zingt prachtig over de soulvolle producties van Knxwledge. De speelduur van vele nummers ligt net iets over één minuut, al stoort dat niet. Elk nummer is een prachtige compositie en ze gaan feilloos in mekaar over. Why Lawd? is een ontzettend sterk geheel.

We zitten nog maar in de helft van 2024, wel kan ik voorspellen dat deze in mijn eindejaar top 10 komt!

Dikke 4*

Pff, het beklijft na een aantal luisterbeurten amper. Het klinkt weliswaar lekker in het gehoor (zoals we gewend zijn), maar na elke luisterbeurt is er weinig blijven hangen. Dat was op het vorige album toch wel anders.

Bij mij juist andersom. Was eigenlijk sceptisch (niet de grootste fan van Paak) en eerste album volledig langs me heen gegaan. Maar dit heeft zich stiekem gewoon ontpopt tot een van mijn favoriete zomeralbums. Fijne lome sfeer en ook al beklijft niet ieder nummer staan er voor mij genoeg hoogtepunten op en klinkt het hele album qua sfeer en smoothheid gewoon als een klok.

Absoluut hoogtepunt voor mij is WalkOnBy, een van mijn favoriete nummers van 2024. Earl maakt het ook helemaal af die track. En ook DayDreaming, Where I Go, FromHere, Battlefield, zijn super.

Dit album blijft groeien. NxWorries is voor mij toch wel echt een iconisch hiphop duo geworden. Hun eerste album is al een van mijn favoriete albums aller tijden en ook deze zet diezelfde fijne sfeer weer grandioos voort. Dit duo is de Madvillain van neo-soul

Ja, en dan hebben we het ook zo'n beetje gehad. De rest van de 1 of 2 minuten durende creatieve scheten kan ik niet serieus nemen.