Tricklebolt - Honey from the Sky (2024)
mijn stem
5 stemmen
Nederland
Rock
Uitgebracht in eigen beheer
-
Energy (4:33)
met Wout Kemkens
-
Paranoid (4:35)
-
Little Bitty (2:49)
met Rens Ottink
-
MDMA (4:38)
met Splinter
-
Scorpio (5:41)
met Indian Askin
-
Summer in the Lowlands (3:03)
met Indian Askin
-
Ostrich Jam (5:51)
-
No One but Time (4:17)
met Niek Cival
-
Honey from the Sky (6:40)
met Jim Zwinselman
Links
Spotify
0
geplaatst: 25 april 2024, 17:22 uur
Met de retro ogende hoescover lijkt dit een album te zijn van een groep die in de stijl van de jaren '70 rockt. Mis.
Niet dat je er dan helemaal naast zit, integendeel. Tegelijkertijd slaagt de groep erin om op Honey from the Sky classic rock te koppelen aan een eigentijds geluid. En dan kunt u vragen: wat maakt dan dat het eigentijds klinkt? Ik weet niet het antwoord op deze vraag, al hoort u aan de frisse en in-je-smoel-productie dat dit niet uit 1974 stamt.
Toch een schamele eerste poging tot een antwoord: Opener Energy bijvoorbeeld heeft iets van een 3FM-bandje van het soort dat daar (of bij Radio 2 bij 'Jan Willem Staat op!' of indertijd bij DWDD op tv) live in de studio speelt. Het is alternatief maar niet té. Ik hoor na mijn antwoord al uw doorvraagvraag, maar moet een concreet antwoord schuldig blijven.
Tweede poging: nummer 2 Paranoid Radio begint met een hiphopbeat maar dan op een drumstel. Een groove die door het hele nummer heen aanwezig blijft. Discutabel antwoord, dat geef ik onmiddellijk toe.
Derde poging en laatste poging: track 3 Little Bitty is uptempo, rockend en meezingbaar. Maar niet meezingbaar zoals popmuziek meezingbaar is. Nee, Bastian Pen is een zanger met een een eigen geluid en grote longen en het bovendien spelen de overige muzikanten eveneens als een malle.
Ik ga niet alle nummers langs, u zou gek worden van mijn mislukte pogingen. Maar neem van mij aan dat de heren op ieder nummer samenwerkten met andere muzikanten, waardoor het ook nog eens hartstikke afwisselend is. Eigenlijk zou dit album van de maand moeten worden bij een blad als Lust for Life of Classic Rock Magazine. Wellicht is het dat al geworden (ik lees die tijdschriften niet iedere maand)?
Eén ding is zeker: een heerlijke liveband zet een gevarieerd en rockend album neer. Of, in hun eigen woorden van de website: "In 2021 besloten we het roer om te gooien. We voelden ons vastgeroest in patronen, sound en aanpak en wisten geen richting te vinden voor een nieuw album. De band had dringend nieuwe prikkels, inspiratie en richting nodig om door te kunnen. Tricklebolt moest uit haar bubbel en op zoek. Wat kan Tricklebolt allemaal zijn?"
Mijn antwoord: héél veel en toch herkenbaar Tricklebolt. Dattuhetmaarweet!
Niet dat je er dan helemaal naast zit, integendeel. Tegelijkertijd slaagt de groep erin om op Honey from the Sky classic rock te koppelen aan een eigentijds geluid. En dan kunt u vragen: wat maakt dan dat het eigentijds klinkt? Ik weet niet het antwoord op deze vraag, al hoort u aan de frisse en in-je-smoel-productie dat dit niet uit 1974 stamt.
Toch een schamele eerste poging tot een antwoord: Opener Energy bijvoorbeeld heeft iets van een 3FM-bandje van het soort dat daar (of bij Radio 2 bij 'Jan Willem Staat op!' of indertijd bij DWDD op tv) live in de studio speelt. Het is alternatief maar niet té. Ik hoor na mijn antwoord al uw doorvraagvraag, maar moet een concreet antwoord schuldig blijven.
Tweede poging: nummer 2 Paranoid Radio begint met een hiphopbeat maar dan op een drumstel. Een groove die door het hele nummer heen aanwezig blijft. Discutabel antwoord, dat geef ik onmiddellijk toe.
Derde poging en laatste poging: track 3 Little Bitty is uptempo, rockend en meezingbaar. Maar niet meezingbaar zoals popmuziek meezingbaar is. Nee, Bastian Pen is een zanger met een een eigen geluid en grote longen en het bovendien spelen de overige muzikanten eveneens als een malle.
Ik ga niet alle nummers langs, u zou gek worden van mijn mislukte pogingen. Maar neem van mij aan dat de heren op ieder nummer samenwerkten met andere muzikanten, waardoor het ook nog eens hartstikke afwisselend is. Eigenlijk zou dit album van de maand moeten worden bij een blad als Lust for Life of Classic Rock Magazine. Wellicht is het dat al geworden (ik lees die tijdschriften niet iedere maand)?
Eén ding is zeker: een heerlijke liveband zet een gevarieerd en rockend album neer. Of, in hun eigen woorden van de website: "In 2021 besloten we het roer om te gooien. We voelden ons vastgeroest in patronen, sound en aanpak en wisten geen richting te vinden voor een nieuw album. De band had dringend nieuwe prikkels, inspiratie en richting nodig om door te kunnen. Tricklebolt moest uit haar bubbel en op zoek. Wat kan Tricklebolt allemaal zijn?"
Mijn antwoord: héél veel en toch herkenbaar Tricklebolt. Dattuhetmaarweet!
* denotes required fields.
* denotes required fields.