Kronos Quartet - Outer Spaceways Incorporated (2024)

Vorig jaar heb ik me door het oeuvre van Sun Ra heengeluisterd en dat was een avontuurlijke achtbaanrit vol hoogte- en dieptepunten met af en toe wat loopings en kurkentrekkers. Deze plaat, die de muziek van Herman Poole Blount (echte naam) als uitgangspunt neemt voor dit project, is een beetje hetzelfde maar dan vlakker: waar het goed is gaat het echt de kosmos in en waar het wat minder is, is het nog altijd aangenaam. Dat laatste kan je van de echte Sun Ra (die van Saturnus komt, althans dat zei hij zelf) niet echt zeggen: naast meesterwerken heeft hij ook de meest wanstaltige shit op plaat gezet die soms in de categorie "interessant" kan worden geplaatst maar even vaak ook niet. Een stuk of 10-15 hele goede platen die ik nog wel eens zal draaien heb ik aan die tocht door de jungle (zo voelde het) overgehouden.

De eerste vier tracks op deze plaat en Blood Running High (met Armand Hammer!) vind ik het tofst. Outer Spaceways Incorporated en Love in Outer Space zijn de grootste hits/bekendste nummers en worden een soort van letterlijk gecoverd. Laatste nummer Kiss Yo' Ass Goodbye is los gebaseerd op het nummer Nuclear War, waarvan ik veel liever het origineel hoor, of in vier verschillende versies op deze aanbevelenswaardige EP van Yo La Tengo.

...de rest van het album blijkt minder hiphop dan bovenstaand nummer, regelmatig zelfs naar een vorm van klassieke muziek neigend. Maar het is alsnog heel behoorlijke muziek. Het kan wel ietwat freaky zijn en is zeker niet voor iedereen. Voor mensen die vooral gangbare hedendaagse Top 40-pop luisteren zal het geheel waarschijnlijk niks zijn.

Zelfs Blood running high lijkt me voor dit type luisteraar wat ver van het bed.

De eerste track heeft een soul-smaakje en is ook relatief toegankelijk (iig ten opzichte van de rest van het album).