Alles aan de muziek van Stateless lijkt je te verleiden: de prachtige Jeff Buckley-achtige stem van zanger Chris James en de vloeiende glanzende muzikale bedding waarin deze gedijt. De combinatie van gloedvolle strijkers, electronica en breakbeat is niet nieuw. Het is ook geen verrassing dat ze vergeleken worden met Portishead en Massive Attack. Ook worden invloeden van Radiohead en Coldplay genoemd. Origineel? Nee dus. Maar wonderschoon. Niet ieder nummer weet de juiste snaar te raken maar nummers als Prism#, het epische Exit en Bloodstream beklijven en doen de alom bekende Bristol sound eer aan. This language laat weer een andere kant van Stateless zien door het gebruik van soloviool (in plaats van een gesampled orkest). Een 'gypsy' sound die ze op hun tweede album nog verder zullen uitwerken en vervolmaken. Mensen die hun laatste album Matilda nog niet hebben gehoord: dit is een absolute aanrader. Eigenzinniger dan hun titelloze debuut, minder schatplichtig aan hun voorbeelden en minstens zo avontuurlijk.