Cavalera - Schizophrenia (2024)

Cover album van Sepultura - Schizophrenia (1987) . Opnieuw opgenomen.

Ik weet het niet hoor, heb zelf de originele lp in de kast staan en die klinkt zoals die hoort te klinken.

Ik heb net de 2024 versie van Into the Void bekeken op YouTube, klinkt sympathiek maar voor mij behoorlijk overbodig.

Begint sowieso een beetje flauw te worden toch? Gaan ze nou de hele Sepultura-discografie opnieuw opnemen. Kom eens met wat nieuw werk, ze hebben toch leuke dingen gemaakt als duo, met name Inflikted. Dit is een beetje creatieve armoede.

Idem hier. De remakes van 'Morbid Visions' en 'Bestial Devastation' voegden wat mij betreft echt wel wat toe. Zo erg dat ik beide plaatjes ook weer met plezier draai.

Met 'Schizophrenia' was al niet veel mis. Daar doet het vernieuwde 'Escape To The Void' alleen maar afbreuk aan. Beter om dit gewoon via livedingen te doen. Maar wie ben ik?

De interpretatie van het artwork vind ik wel gaaf.

Heb een tijd terug nog een podcast van Primordial's Alan Averill geluisterd over dit soort heropnames. Schijnt ook nog wel het e.e.a te maken te hebben met het terugpakken van de rechten van je eigen nummers welke door schimmige eerste platencontracten niet in eigen handen zijn.

Ja kan.

Maar wat heb ik daar als luisteraar aan? En zijn de rechten niet ooit overgenomen door Roadrunner? Of zijn die ook niet meer bon ton?

Ik wacht rustig af tot Taylor's Version in de schappen ligt.

Het voorproefje in de vorm van Escape to the Void zorgt er in ieder geval voor dat ik deze wél links laat liggen.
Die uit 1987 klonk m.i. prima, en 'overzichterlijker'. De drukke, moderne productie en galm op de vocalen doen behoorlijk afbreuk aan het origineel.
Ook het 'opgefriste' artwork vind ik deze keer minder geslaagd. Schizophrenia leent zich niet zo voor de waterverfkunsten van Eliran Kantor, dan bijvoorbeeld dat van Bestial Devastation. En
daarnaast kon die laatste ook echt wel een upgrade wel gebruiken.
Ik leg zo m'n Cogumelo 009 nog maar een keer op de platenspeler.

Die eerste twee remakes zijn geweldig, deze lijkt me een tikkeltje overbodig.

Het voegt imderdaad totaal niks toe. Productioneel vond ik het origineel zelf wat beter dan deze, die verschrikkelijk galm op de vocalen stoort me heel erg. Daarnaast vind ik het kunstmatige drumgeluid ook niet echt passen bij deze plaat. Wat goed was, was goed daar moet je niks aan willen veranderen. Positief puntje van deze plaat vind ik wel dat hij wat strakker klinkt dan het origineel. Verder inderdaad een volledig overbodige release, die niks toevoegt.

Bij eerste beluistering van deze opnieuw opgenomen plaat dacht ik, dit klinkt toch meer dan prima. Maar nu ik het origineel er achteraan luister moet ik helaas vaststellen dat dit inderdaad (nagenoeg) niks toevoegt aan het origineel. Vooral de keiharde mastering maakt deze plaat een minder fijne luisterervaring dan het origineel. Dat verschil merk je pas echt als je beide platen na elkaar luistert. Verder wordt de overdreven galm op de stem van Max na een tijdje ook wel hinderlijk. Dus ik ga mee in de conclusie van Eddie, dit voegt niks toe aan het origineel. Dat origineel is trouwens nog steeds een erg sterke plaat, dus als deze heropname weer wat aandacht op het origineel vestigt heeft deze plaat toch haar nut gehad.

Elke remake is in principe overbodig (het origineel bestaat immers al, duh), maar ik ben het niet helemaal eens met de meningen die ik hier lees dat deze plaat niks toevoegt. Als ik het oude album aanzet en zelfs op de hoogste downloadkwaliteit klinkt het als een te vaak afgespeeld cassettebandje (wat overigens ook echt wel zn charme heeft, zeker in het trash-genre, en als je een emotionele connectie met het origineel hebt valt daar natuurlijk niet aan te twisten), dan is dit puur audio-technisch echt wel een veel betere ervaring. Ook leuk dat ik hem nu in mn vinyl collectie kan zetten. En het origineel is er ook gewoon nog. Zie het een beetje als een hd-remake van een oude game; totaal niet nodig, maar toch ff leuk om een oude ervaring weer even op te poetsen en opnieuw in het zonnetje te zetten..

De nieuwe gedaanten van 'Morbid Visions' en 'Bestial Devastation' bliezen mij van de sokken. Totaal onverwacht. Want ik heb me een teringhekel aan remakes. Niet te krap. Maar de oorspronkelijke releases waren natuurlijk niet meer dan vingeroefeningetjes van een tienerclubje uit Belo Horizonte. Op deze manier gaven de heropnamen door Max en Iggor Cavalera pas de echte kracht prijs van deze twee releases.

'Schizophrenia' daarentegen klonk al een stuk professioneler. De komst van Andreas Kisser, die structuur aan de visie van de twee broers wist te koppelen, zorgde ervoor dat de wereld aan de voeten van Sepultura kwam te liggen. En de heropname van 'Troops Of Doom' die aan de versies van Roadrunner werd toegevoegd, liet natuurlijk grappigerwijs precies horen hoe die orkaankracht er op het debuut uit had kunnen zien. Hoewel ik eraan twijfel of die versie ook echt van de Schizophrenia-sessies afstamt, liet de rest van het album een jongvolwassen band horen die in staat was om het duistere randje die om de vurige thrash heen zat, te laten glanzen.

Natuurlijk had het een jonge hondenkarakter en was het niet zo afgemeten als 'Beneath The Remains' en 'Arise'. Natuurlijk waren de teksten brandhout. Maar dat is toch ook de hele charme van de plaat? Waarom moet dat allemaal weer geprofessionaliseerd worden? De tegenwerping kan zijn dat de Cavalerabroertjes de catalogus weer naar zich toe willen trekken, maar in artistiek opzicht voegt deze heropname echt geen zak toe aan het origineel. Zeker als je bedenkt dat de gitaren en de klank van de toms zorgvuldig het geluid uit 1987 in zich herbergen.

Wel gaaf is natuurlijk de toevoeging van 'Nights Of Delirium'. Een nieuw nummer dat helemaal 'Schizophrenia' ademt. Sowieso is het natuurlijk alleen maar goed dat de gebroeders Cavalera weer eens wegstappen van die lompe spring-op-je-skateboard metal en weer gewoon lekker aan het thrashen zijn. Maar daar is zo'n heropname helemaal niet voor nodig.

De heropname van "Troops of Doom" stamt inderdaad niet van de Schizophrenia-sessies en is zelfs opgenomen ná Beneath the Remains. In 1990 om precies te zijn.

Deze versie van Schizophrenia voegt verder uiteraard niets toe aan het origineel die in alle opzichten superieur is aan deze versie.