Category 7 - Category 7 (2024)

Even de aandacht vestigen op dit eerste album van een nieuwe groep met een aantal oude bekenden, waaronder zanger John Bush (Armored Saint en ex-Anthrax), de eerste beelden en geluiden zijn al bekend (zie de tracklist).

Meer info: Category 7 | Metal Blade Records - metalblade.com

Bandcamp: Category 7 | Category 7 - category7.bandcamp.com

Toen ik de aankondiging van dit album hoorde keek ik best wel uit naar dit album. Bij het horen van de eerste single was mijn anticipatie al een stuk minder en nu ik het album heb gehoord blijft het gevoel van teleurstelling over....

Om te beginnen is de productie echt bagger! De drums klinken werkelijk nergens naar, eendimensionaal, zonder enige diepte. Ook het totaalgeluid klinkt platgedrukt, overstuurd en is niet bepaald een feest voor het oor.

Dan de nummers zelf... spierballenmetal die naar thrash neigt. Indrukwekkend technisch gezien, maar ingespeeld als ware het een groep bodybuilders die alleen maar in de spiegel kijken. John Bush probeert er met zijn fantastische stem nog wat van te maken, maar komt naar mijn mening niet tot zijn recht hier. Dan luister ik liever naar zijn albums met Anthrax, waar de band wel de juiste ruimte wist te creëren voor zijn stem.

Energieke, lekker opgefokte metal van een stelletje oudgedienden, waaronder zanger John Bush (Armored Saint, ex-Anthrax) en gitarist Phil Demmel (ex-Machine Head). Productioneel laat dit debuut wel wat te wensen over, maar de muziek is zo spontaan en overrompelend dat dit uiteindelijk weinig uitmaakt. Unaniem sterk songmateriaal en veel, heel veel spetterend gitaarwerk. Hopelijk krijgt dit een vervolg!

Zomaar even Album van de Maand in Aardschok. Dat zegt me weinig, maar ik wil natuurlijk wel even luisteren na het zien van de line-up.

De muziek is het huis van een oude kerel die nooit in zijn leven iets heeft durven wegggooien. Stel je eens voor dat je iets nog eens nodig hebt? Geen ruimte aan de muren, de vloerbedekking is onzichtbaar en zelfs voor de ramen staan de boeken hoog opgestapeld.

Dit gevoel bekruipt me dus bij het beluisteren van Category 7. Slecht is het natuurlijk niet! Maar deze nerveuze, volgepropte explosie van over elkaar heen vallende metalklanken maken toch dat ik niet naar dit album zal teruggrijpen. Wat is het vol, wat is het druk, wat is dit furieus. Ik snak na een paar nummers al naar adem. Een wervelwind, ja. Dat artwork is wel treffend gekozen.

Met John Bush achter de microfoon kun je natuurlijk nooit echt op je bek gaan. Na enkele lovende recensies gelezen te hebben moest ik dit schijfje ook even aan een luisterend oor onderwerpen.
De energie dat van dit plaatje uitgaat is charmant, de riffs vliegen je om de oren en de drummer lijkt wel een sloper op steroïden.
Het materiaal schurkt tegen (uiteraard) Armored Saint aan maar is nog wat steviger aangezet, minder lullen, meer poetsen is het devies.
De productie kent echter een euvel dat zoveel andere releases in het ruigere genre tegenwoordig ook kenmerkt; dichtgesmeerd en onpersoonlijk, daarmee wordt alle dynamiek uit de sound gehaald.
Dat wil niet zeggen dat het een slecht plaatje betreft, Bush is en blijft een geweldenaar, de composities steken redelijk solide in elkaar en het tempo ligt over het algemeen vrij hoog, daarmee kakt de schijf nooit in. Het songmateriaal wijkt echter onderling weinig van elkaar af, daarmee wordt het geheel wat eenvormig op den duur.
Vernieuwend of inventief is Category 7 allerminst, daarvoor is de muziek te traditioneel voor, een half uur was echter genoeg geweest. Met 51 minuten op de klok begint de metaalmoeheid toe te slaan.
Wellicht weten de heren bij een volgende worp wat meer variatie te bewerkstelligen.

Ja, het gevoel dat alles veel te dicht is gemetseld, zit 'm absoluut deels in de productie. Ik had nog een paar nummers aangeklikt, omdat ik drukke extreme metal best verdragen kan. Maar niet bij Category 7. Het geluid stoort me echt, zelfs als het tempo iets omlaag wordt geschroefd.

Prima plaat, maar niet zo sterk als de Aardschok beweerde met hun recensie. Tegen het einde staan er enkele echter topnummers op. De rest luistert goed weg.