Sam Baker - Mercy (2004)

Ik heb deze plaat vandaag per ongeluk gekocht, want ik dacht met Pretty World te maken te hebben. De hoezen lijken ook nogal op elkaar. Overigens heeft mijn versie van Mercy een andere hoes dan de hoes die ik hierboven zie staan. Misschien komt dat doordat het een release van Blue Limestone is ipv van Bull Creek?

In elk geval ken ik nu door een stomme vergissing beide platen van Sam Baker.

"If Love was a Mexican pony, you and I would ride
From the desert in the dark, cross the river on the other side
Border guards, they waved us through, “Andele ninos” they cried
If love was a Mexican pony, you and I would ride"


Prachtig album, tranen in mn ogen : ) , heb m al een tijdje, struinde een beetje rond hier en zag dat tie weinig commentaar heeft. Als je pretty world mooi, dan is dit een 100% must buy.

4,5*

Ik twijfel nog of ik deze of Pretty world het beste album van Sam Baker vind. Inmiddels verhoogd naar 4,5. Dit album verdient het om in elk geval de 20 stemmen grens te halen.

het 1e album van de trilogie "Mercy" genade, "Pretty World" (begrip) en "Cotton" (leven). schafte onlangs van dit album een re-issue uit 2014 aan. op het witte hoesje van de cd staat een kleine foto van een landschap in West Texas.

noem het gerust een gouden trilogie, want dit album is kwalitatief gelijkwaardig aan de andere 2 albums.
het betreft alle 3 indrukwekkende albums met prachtige, "klein" gehouden liedjes, voorzien van schitterende melodieën en geweldige, verhalende teksten. bezielde muziek met zeggingskracht die recht uit het hart lijkt te komen en keer op keer blijft ontroeren. de instrumentatie is veelal spaarzaam, hetgeen zijn intense deels voorgedragen en deels gezongen songs nog meer onder huid doet kruipen. Sam Baker die ook schildert, lijkt zijn songs in te kleuren als een schilderij en dat doet hij met prachtige resultaten. zoals gezegd is het thema van dit 1e album "Everyone is at the mercy of another one's dream".

het verhaal van de bomaanslag op de trein waarmee hij als toerist door Peru reisde op weg naar Machu Picchu en dat hij ternauwernood overleefde, zal bij de liefhebber bekend zijn en wordt hier bezongen in track 10) "Steel". de engelachtige damesvocalen op tracks als "Waves", "Truale" en "Baseball" die zijn zang ondersteunen, voegen absoluut iets toe aan de muziek op dit ontroerende album. zangeres Jessi Colter ex vrouw/weduwe van country legende Waylon Jennings, draagt bij aan de track "Iron".

Album werd geproduceerd door Walt Wilkins & Tim Lorsch

The Band:
Sam Baker: vocals, guitar, harmonica
Mike Daly: pedal steel guitar, resonator guitar
Ron DeLaVega: electric upright bass, cello
Mickey Grimm: drums, percussion
Tim Lorsch: violin, mandolin
Walt Wilkins: guitar, vocals

Guest artists:
Tim Carter, Jessi Colter, Chris Baker-Davies, Stephanie Urbina Jones, Michael Kelsh, Rick Plant, Britt Savage, Randy Wayne Sitzler, Kevin Welch, Joy Lynn White, Tina Mitchell Wilkins

Sam Baker die vorig jaar Sep/Oct een korte tournee deed in het NL clubcircuit bedankt in de liner notes:

Thanks to the artists, writers, strangers, travelers, boatmen, lovers, carpenters, soldiers, drunks, housewives, fighters, social workers, builders, kids, cops, firefighters, drifters, nurses, ministers & teachers.

Thanks to everyone who tries to do something good.

Ik heb weer eens de Pretty World-trilogie achter elkaar beluisterd. Maar dit keer in de volgorde waarvan potjandosie eerder schreef dat dit ook de eigenlijke bedoeling van Sam Baker zou zijn: dus Mercy (thema ian het album is genade), dan Cotton (leven) en tenslotte Pretty World (begrip). Dat zou volgens Sam een logische volgorde zijn voor zijn ontwikkeling.

Als eerste dus deze Mercy, mijn favoriet van de drie. Ik kan me voorstellen dat de ‘nieuwe’ luisteraar na de eerste twee nummers snel afhaakt. Zeker vanwege zijn stem. Daarvoor moet je toch kennis hebben genomen van zijn achtergrond.

Sam was in de zomer van 1986 op het station van Cuzco in Peru, onderweg naar Machu Picchu. Daar ontplofte een door terreurgroep Lichtend Pad geplaatste bom in de vooral met toeristen gevulde trein. 7 mensen kwamen om het leven en onder de 38 zwaargewonden was dus Sam Baker.
Het heeft zijn sporen nagelaten op de lichamelijke conditie van de Amerikaan, die het grootste deel van zijn gehoor verloor en gitaar moest leren spelen met een verbrijzelde hand. In de jaren die volgden onderging hij talloze operaties.
Niet dat zijn praatzingen door deze contekst nu mooier wordt, maar het luistert toch wel iets anders.

Naast zijn stem zijn de eerste twee songs de minste van het album. Mijn advies: zet nog even door, want daarna stijgt de kwaliteit van de nummers aanzienlijk. Om te eindigen met het werkelijk fantastische trio Steel - Angels - Mercy. Dat handelt respectievelijk over de aanslag zelf, zijn aanvankelijke wens om te sterven, maar ook het eerste begin van herstel. Aangrijpend.

Overigens: ik vraag mij nog altijd af waar die Angels voor staan. Zijn het de verpleegsters? Is het de morfine? Of de combinatie? Denk aan Sister Morphine van The Rolling Stones.

met de engelen refereert hij volgens eigen zeggen aan de verpleegsters die hem in het ziekenhuis in Peru er bovenop hielpen ofwel zijn leven hadden gered