Hurt - Vol. 2 (2007)

Dit album is in 1 woord: fantastisch.
Ze bouwen verder op hun zo sterke teksten, en dat doe ze goed.
En de muziek is ook weer van topniveau.
Goed gedaan, Hurt!

ben benieuwd of het nog beter kan, volume 1 is van wereldklasse.
topband !

Het openingsnr. is geweldig, typisch Hurt.

Ik heb gelezen dat het openingsnummer het vervolg is op House Carpenter, dat stond op het officiele forum van Hurt.
Dat soort dingen gaan er bij mij altijd goed in natuurlijk. Het vetste nummer vind ik denk Abuse of SID.

Nu je het zegt, beide nummers na elkaar spelen en je hebt een heerlijk epische song...
Het gitaarriedeltje blijft me bij.

geweldige tip, heb house carpenter er gelijk voor gezet.

Ze hebben hun eerste album (die alleen in eigen beheer was uitgegeven) opnieuw, geremasterd uitgebracht: "Re-Consumation". Er staan een aantal tracks op die opnieuw zijn gedaan op de "Vol" albums maar er staan ook een paar briliante nummers op die hier niet op staan. Metname "Ommision" en "The Old Mission" zijn steengoede tracks.

Ondanks het feit dat er bij dit album twee door mij om hun muzieksmaak zeer gewaardeerde users (Alarum en snarf349) staan moet ik toch een behoorlijke kritische noot plaatsen. Waar ik Vol. 1 bij vlagen nog wel te pruimen vond, vind ik deze Vol. 2 echt een draak van een plaat. Duizend-in-één-dozijn rock. Moest soms zelfs denken aan Nickelback. Nee, ik begrijp de lomtrompetten hier totaal niet. Erg, erg matig.

Wat een vreemde vergelijking zeg met nickelback. Maar goed als jij dat vindt, prima. Het is juist anders dan de meeste rock bands. Ze proberen het i.i.g. maar vond deel 1 ook beter. Hun derde is nu ook uit: Hurt Goodbye to the machine

Meer ingetogen dan het debuut en ook wel iets minder qua songmateriaal, wat mij betreft, al blijft dit een interessante band. Het geluid doet sporadisch wel wat denken aan Stone Temple Pilots. Hier en daar een stevige song, maar echt gitaargeweld blijft uit. Bepaalde songs hadden wel wat ingekort mogen worden. Wat dit toch weer uittilt boven het maaiveld is de bezieling en de emotie die doorklinkt in de songs; alles klinkt overtuigend stemmig en melancholisch.