MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Ray LaMontagne - Long Way Home (2024)

mijn stem
3,70 (78)
78 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Liula

  1. Step Into Your Power (3:28)
  2. I Wouldn't Change a Thing (3:51)
  3. Yearning (4:03)
  4. And They Called Her California (3:57)
  5. La de Dum, La de Da (2:43)
  6. My Lady Fair (3:40)
  7. The Way Things Are (4:03)
  8. So, Damned, Blue (1:46)
  9. Long Way Home (4:01)
totale tijdsduur: 31:32
zoeken in:
avatar van dynamo d
3,5
And They Called Her California: heel mooi, vooral dankzij de mondharmonica en het achtergrondkoortje!

avatar van Ducoz
dynamo d schreef:
And They Called Her California: heel mooi, vooral dankzij de mondharmonica en het achtergrondkoortje!


Neil Young wil wel z'n signature sound terug, tho

avatar
Papaver
arie1951 schreef:
Ik vind het album ook nogal tegenvallen. Slechts 31 min. Ook de 2 instrumentale nummers vind ik helemaal niks. Ik heb wel via Spotify dit album zelf een oppepper gegeven. nl 2 nummers van Ray uit 2023 er tussen gezet. De singles Broken sky en It takes me back. Ook nog het duet All the ways wat hij zingt met The Secret Sisters. Nu krijg je een album van 39 min. En 12 nummers. Als je dit zo compleet op Spotify beluistert heb je best wel een leuk album dat veel completer is.

Het heeft de duur van die goede ouwe tijd 78-toeren plaat.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Fijne plaat van Ray Lamontagne die helaas wel aan de erg korte kant is.
Deze artiest gooit weer overtuigend diverse stijlen door elkaar waarbij het countryachtige And They Called Her California voor mij het hoogtepunt is en zo uit de catalogus van Neil Young ontsnapt zou kunnen zijn.
Verder veel soul en folk invloeden wat het album erg genietbaar maakt.

avatar van milesdavisjr
3,5
Met zijn laatste twee platen keert LaMontagne weer terug naar zijn roots. De psychedelische bespiegelingen laat hij voorlopig achterwege.
Net als voorganger Monovison, vormt Long Way Home een grote ode aan de folk en soul muziek uit lang vervlogen tijden.
Hoewel elke artiest zo zijn invloeden heeft - daar ontkom je ook bij Ray niet aan - moet ik nu, net als bij zijn vorige worp, regelmatig denken aan Van Morrison.
Hoewel de heren qua zang niet echt op elkaar lijken is het meer de sfeer van platen als Moondance dat mij hieraan doet herinneren.

Dan Long Way Home: een album dat de liefhebber van het werk van de beste man uit het eerste decennium van de jaren 00 wel kan appreciëren.
Overwegend rustig van aard, hoewel meer uptempo dan Monovision, croont LaMontagne zich met zijn soepele stem door songmateriaal heen dat als het ware al zo'n 60 op hem zat te wachten om ingekleurd te worden.
Wereldschokkend is het niet, echter als ik het hammond orgeltje in My Lady Fair een muzikaal gevecht hoor aangaan met enkele blaasinstrumenten ben ik om.
Grote hoogtepunten kent de schijf niet, onvoldoendes worden er ook niet gescoord en dan kun je spreken van een fijn plaatje.

avatar van Dim
4,0
Dim
Waar het op het vorige album nog ging over lichte seventies-invloed, ligt dat decennium er nu heel dik bovenop. Ray kan dat prima aan.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:48 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.