Freebo - The End of the Beginning (2000)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: Poppabo
-
Before This Feeling's Gone (5:52)
-
You Don't Have to Live This Way (4:08)
-
Trouble (5:59)
-
Yogi (4:43)
-
How Do I Say Goodbye (5:04)
-
You're Gonna Miss Me (4:42)
-
Sometime's It's for Nothing (6:36)
-
Looking Glass (5:08)
-
It Comes from the Heart (3:46)
-
She's My D.O.G. (4:44)
-
I'll Never Be Ready (4:35)
-
Pipe Dream (4:31)
-
Somehow (4:16)
0
geplaatst: 20 juni 2024, 01:42 uur
het debuut solo album van de inmiddels 80-jarige David Friedberg, beter bekend onder zijn artiestennaam "Freebo". hij speelde bas en soms ook tuba op de albums uit de 70's van Bonnie Raitt en maakte lange tijd deel uit van haar begeleidingsband. de man trok 10 jaar met haar op, vaak als duo en speelde mee op 7 van haar albums. later werd "Freebo" een veelgevraagd sessiemuzikant.
dit album, waarvoor hij alle songs zelf schreef (een aantal co-written) zou je zowel gevarieerd als onsamenhangend kunnen noemen. het lijkt alsof de man, die over een fijne "bluesy" zangstem beschikt, een grote muzikale snoepdoos kreeg aangeboden en niet kon kiezen, want zoveel stijlen komen er op dit album voorbij.
reggae in "Trouble", funky New Orleans r&b in "You're Gonna Miss Me", ruige bluesrock in "Looking Glass" en "Somehow" met Walter Trout op lead gitaar of de typische Little Feat sound in "Yogi" niet verwonderlijk met wijlen Paul Barrere op slide gitaar en Sam Clayton op percussie. "Sometimes" is country/blues met een o.a. een pedal steel en op de ietwat melige r&b track "She's My D.O.G." een eerbetoon aan zijn hond Garbo, mocht deze mee blaffen. de rock n' roll van "I'll Never Be Ready" met een blazerssectie doet denken aan de muziek van Southside Johnny & Asbury Jukes, maar biedt helaas niet dezelfde kwaliteit.
uitschieters op dit album zijn de fraaie ballad "How Do I Say Goodbye", dat een mooie melodie heeft en mede vanwege de harmonie vocalen van Bonnie Raitt in goede zin opvalt, iets dat ook geldt voor "It Comes from the Heart" een duet met zangeres wijlen Valerie Carter.
het zijn niet de minste muzikanten die aan dit album meewerkten, o.a. Leo Nocentelli (funky rhythm guitar) bekend van de funkband The Meters, gitaristen Paul Barrere, Albert Lee en Jerry Donahue, Mark T. Jordan (piano, Hammond B3), etc.
Album werd geproduceerd door Freebo & Michael Jochum
Recorded at Icebone Studios, Redondo Beach, California
een deel van de liner notes van "Freebo" verklaren het e.e.a. over dit wisselvallige album:
"I made this record because I had to. It's been brewing inside me for many years now and I'm grateful it's finally coming out. I call this collection of songs a record because that's exactly what it is, a record of where
I've been and where I am. These songs express my philosophy of life and love in addition to the many feelings that come with life's experiences.
Musically, I am coming from a wide variety of influences; rock and roll, blues, country, jazz, rhythm & blues, classical, dixieland, Broadway musicals, John Phillip Souza marches, folk, reggae and religious music; from chant to Christmas carols. But the predominant thread running through this record seems to be the blues"
dit album, waarvoor hij alle songs zelf schreef (een aantal co-written) zou je zowel gevarieerd als onsamenhangend kunnen noemen. het lijkt alsof de man, die over een fijne "bluesy" zangstem beschikt, een grote muzikale snoepdoos kreeg aangeboden en niet kon kiezen, want zoveel stijlen komen er op dit album voorbij.
reggae in "Trouble", funky New Orleans r&b in "You're Gonna Miss Me", ruige bluesrock in "Looking Glass" en "Somehow" met Walter Trout op lead gitaar of de typische Little Feat sound in "Yogi" niet verwonderlijk met wijlen Paul Barrere op slide gitaar en Sam Clayton op percussie. "Sometimes" is country/blues met een o.a. een pedal steel en op de ietwat melige r&b track "She's My D.O.G." een eerbetoon aan zijn hond Garbo, mocht deze mee blaffen. de rock n' roll van "I'll Never Be Ready" met een blazerssectie doet denken aan de muziek van Southside Johnny & Asbury Jukes, maar biedt helaas niet dezelfde kwaliteit.
uitschieters op dit album zijn de fraaie ballad "How Do I Say Goodbye", dat een mooie melodie heeft en mede vanwege de harmonie vocalen van Bonnie Raitt in goede zin opvalt, iets dat ook geldt voor "It Comes from the Heart" een duet met zangeres wijlen Valerie Carter.
het zijn niet de minste muzikanten die aan dit album meewerkten, o.a. Leo Nocentelli (funky rhythm guitar) bekend van de funkband The Meters, gitaristen Paul Barrere, Albert Lee en Jerry Donahue, Mark T. Jordan (piano, Hammond B3), etc.
Album werd geproduceerd door Freebo & Michael Jochum
Recorded at Icebone Studios, Redondo Beach, California
een deel van de liner notes van "Freebo" verklaren het e.e.a. over dit wisselvallige album:
"I made this record because I had to. It's been brewing inside me for many years now and I'm grateful it's finally coming out. I call this collection of songs a record because that's exactly what it is, a record of where
I've been and where I am. These songs express my philosophy of life and love in addition to the many feelings that come with life's experiences.
Musically, I am coming from a wide variety of influences; rock and roll, blues, country, jazz, rhythm & blues, classical, dixieland, Broadway musicals, John Phillip Souza marches, folk, reggae and religious music; from chant to Christmas carols. But the predominant thread running through this record seems to be the blues"
* denotes required fields.
* denotes required fields.