Phosphorescent - Pride (2007)

Werkelijk een prachtig album.
Wat mij betreft de cd van 2007.

Inderdaad prachtig album!
Hoorde onlangs 'Wolves' op myspace en ik was verkocht. Had niet eerder van Phosphorescent gehoord, maar ik ga direct achter het oude werk aan.

Yep. Ik heb ook door Wolves dit album aangeschaft. Eigenlijk weer via Castanets wat ook een geweldige band is. Beetje in het hoekje Will Oldham.

kippevel bij het luisteren is volgens mij een goed teken...
klopt het dat dit een éénmans project is?

Berichten verplaatst naar Phosphorescent

Het nummer Wolves, echt geniaal! wat een klasse-nummer..en het nummer dat volgt is ook zeer sterk! zijn al zijn albums zo goed?

They tumble and fight, and they're beautiful

Wat is Wolves een prachtig nummer zeg. Jammer dat de rest nog niet echt wil pakken.

Cocaine Lights is zo mogelijk nog mooier, maar daar kom je pas na een tijdje achter. (Althans zo ging het bij mij.)

Wolves...Ik krijg er rillingen van. Wat een prachtnummer. Die tekst die sfeer het is werkelijk prachtig. Alleen de rest van album gaat er nog niet zo in bovendien vind ik het vaak terugkerend zelfde gitaar ritme minder worden. Maar dat is slechts een klein aspect. Ik vind het zeer bijzondere muziek. Hopen dat bij de rest van het album later het kwartje valt. Tot nu 3.5 en voor Wolves een 5.0

Wolves: onbeschrijfelijk mooi nummer!

Tijdens het concert van Phosphorescent vroeg ik aan de verkoper welke nummers ze speelden die set, van het nieuwste album, Here's to Taking it Easy hadden ze ze zowat alles gespeeld, maar ook enkele nummers van dit album 'dat is wat duisterder' voegde hij eraan toe.

Soit, deze ook maar aangeschaft, duistere albums heb ik immers geen probleem mee. Daarbij doet Here's to Taking it Easy me denken aan Ryan Adams of Wilco. Vooral de eerste is niet vies van wat melancholie.

Nu komt de vraag, is dit een Love is Hell of een 29? Het is een 29 en derhalve bevalt me dit album minder dan Here's to Taking it Easy. Nog zeker een paar keer beluisteren dus, want dat zal de beloning zeker waard gaan zijn.

Afgelopen week een paar keer in de CD speler gehad, viel me nu pas op dat dit bij tijd en wijle behoorlijk op de soundtrack van One Flew Over the Cuckoo's Nest lijkt. Pride bijvoorbeeld.

Wolves is echt eng goed.

Wederom een prima album van Phosphorescent. Al wordt het geduld van de luisteraar wederom een aantal keer op de proef gesteld, waarbij het met het titelnummer echt te ver gaat. Het is dat het hier ook gaat om de albumafsluiter, maar niettemin is het een smet op deze plaat. Be Dark Night bestaat trouwens ook voor het grootste deel uit wat geneuzel, maar dat nummer wordt in ieder nog omringd door de hoogtepunten op het album, A Picture of Our Torn Up Praise en het geniale Wolves.

Ik vind het nummer Wolves zo ongelofelijk goed. Matthew Houck speelde dat nummer een paar maanden terug in Rotown als een van de toegiften solo, weergaloos (in een muisstil Rotown). Na het concert heb ik een paar biertjes met 'em gedronken. Over Wolves zei ie onder andere: "It's all about the women" Volgens z'n vriendin kon hij ook niet vaak genoeg horen hoe goed dat nummer was. Overigens vind ik My Dove, My Lamb ook een wereldnummer. Z'n beste album, wat mij betreft.

Overigens verplichte kost voor Phosphorescent-fans om de live-versie op KEXPvan My Dove, My Lamb te bekijken.

Muchacho kenden ik al, maar ook dit is een hele mooie plaat. Iets ingetogener, maar niet slechter. En ja, het is al meerdere malen genoemd, Wolves is echt ontzettend mooi. Wat een sfeer, mooie tekst, beklemmende klanken, prachtig.