Hayden Thorpe - Ness (2024)

Een pittig album. Het boek Ness van Robert Macfarlane staat centraal: Thorpe brengt deze gedichtenbundel tot leven op dit gelijknamige album. Orford Ness is een landtong voor de oostkust van Engeland die het Britse leger ooit gebruikte als kernwapentestcentrum, en dat is prijsgegeven aan de natuur.

En als je deze informatie vooraf tot je neemt is het album ineens wat beter te doorgronden. Je voelt dit landschap als het ware door te luisteren naar de nummers op dit album.

En dat is knap, heel knap. Neemt niet weg dat het dan best een pittige luistertrip is af en toe. Maar gek genoeg gaat het me makkelijk af. Het lukt Thorpe om me op te slokken in de muzikale landschappen die we voorgeschoteld krijgen. Het doet me soms wat denken aan enkele Tori Amos albums, maar dan met de kenmerkende zang van Thorpe.

Intrigerend album waar ik denk ik nog wel even zoet mee zal zijn.

Ik heb een absolute zwak voor Wild Beasts en ze konden soms weinig fouts doen maar de soloplaten van beide zangers, waaronder Hayden, kunnen me helaas niet bekoren. Ik mis de spannende elementen en goede songwriting.

Hopelijk bevalt me deze worp wél. Ik zal eens een poging wagen.

Ik ben een bewonderaar van het werk van Robert MacFarlane. Vorig jaar werkte hij samen met acteur/zanger Johnny Flynn op het prachtige The Moon Also Rises.
Hij blijft de samenwerking met zangers zoeken… zie hier, het fascinerende Ness met Hayden Thorpe. Inderdaad, geen Wild Beasts en geen toegankelijke popsongs, maar daarom niet minder boeiend.

Genre 'Pop' lijkt me niet van toepassing. correctie naar avant-garde is meer op zn plaats lijkt me.
De indringende zang van Hayden komt ook wel dicht in de buurt van moderne opera.

Nummer 10 is een soortement van triphop.

Best toegankelijk.