MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Motherlode - Tomorrow Never Comes (2010)

mijn stem
3,50 (1)
1 stem

Zweden
Rock
Label: Bold Stroke

  1. Predators (3:46)
  2. Tomorrow Never Comes (3:50)
  3. Crying (4:03)
  4. Bring Me Down (3:04)
  5. Promises (2:48)
  6. Ice Cream Man (4:10)
  7. Crawling Through the Desert (4:18)
  8. I Don't Know (3:46)
  9. Won't Find Me Begging (3:23)
  10. Why We Bleed (3:25)
  11. Eaten by the Pigs (5:34)
  12. Wild Dog (4:47)
  13. You (5:24)
totale tijdsduur: 52:18
zoeken in:
avatar van RonaldjK
3,5
24 jaar na hun debuut The Sanctuary bracht het uit Örebro, Zweden, afkomstige Motherlode hun tweede album uit. In de tussentijd was Sonny Larsson onder andere zanger van XT, waarmee hij drie albums opnam. In 2000 keert Motherlode terug met één nummer op A Tribute To Grand Funk Railroad, het jaar erop gevolgd door een nummer op compilatie The Spirit Of The Black Rose - A Tribute To Philip Parris Lynott.

Weer eens 9 jaar verder volgt dan dit album, waarop Larsson met gitarist Tom Nilsson wordt herenigd. Juist deze twee waren belangrijk voor het geluid op het debuut: enerzijds Larssons heldere stem, anderzijds de klassieke invloeden van Nilsson, die nogal eens de akoestische gitaar pakte.
Qua stijl klinkt op Tomorrow Never Comes echter op Amerikaanse leest geschoeide hardrock met de wortels in blues, anders dan het Europees klinkende debuut. Wat is gebleven zijn de rijke melodieën, die veel massiever worden ondersteund dan in '86 het geval was.

Enkele hoogtepunten: de uptempo opener Predators met zijn wahwahgitaar, in Tomorrow Never Comes mede door de 7/4-maat een wat geheimzinnige sfeer, mijn favoriet van dit album. In het slepende Crying wederom zo'n sterk refrein én een akoestische gitaarsolo.
Icecream Man is géén cover van Van Halen, maar heeft wel een slimme riff en subtiele koortjes. Slepend en vrij somber met subtiele toetsen is Crawling Through the Desert, de melodie van het eveneens langzame I Don't Know is juist weer vrolijk.
Tweede topfavoriet is Eaten by the Pigs dat met akoestische gitaar begint, die veel minder klinkt dan op het debuut. Slepend, zwaar en melodieus. You is alweer uit hetzelfde hout gesneden.

Waar de muziek sneller wordt, klinkt soms enige funk in de stevige riffs door, waar ik minder van houd. Wie dat beter waardeert, zou hier een pareltje in kunnen horen, ik mis echter het Europese / klassieke gevoel uit 1986.
Al met al een overtuigende comeback waarbij de melodieën groeien bij vaker afspelen. Hier een interview door AOR-Europe met Larsson bij het verschijnen. Na 2010 werd het opnieuw stil om Motherlode, al hintte oorspronkelijke drummer Martin Hedberg in 2021 op een nieuwe release, gebaseerd op demo's uit 1988. Nilsson is dan inmiddels overleden.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 17:54 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 17:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.