Michael Schenker - My Years with UFO (2024)

Altijd ben ik opgetogen wanneer ik een Michael Schenker album kan toevoegen, mijn favoriete gitarist. Dan is het een Michael Schenker album, dan weer een album van McAuley Schenker Group, Michael Schenker Fest, Michael Schenker Group, Michael Schenker's Temple of Rock en MSG.

Een blik op de tracklist en onderstaande link met meer info laat me alvast watertanden, maar iconische UFO nummers heropnemen zonder Phil Mogg (op pensioen) levert ook argwaan op. Het maakt ook dat ik binnenkort die super 8 cd box van Strangers in the Night in de cd-speler zal mikken.

Meer info: Michael Schenker releases new album ‘My Years with UFO’

De eerste geluiden: Michael Schenker - Mother Mary feat. Slash & Erik Grönwall

Hmmmm, ik weet ook niet goed wat ik hier van moet denken. Eerlijk is eerlijk, Mother Mary klinkt uitstekend en het duel tussen Schenker en Slash is heerlijk en voegt m.i. wel wat toe aan het orgineel. Ik ben wel zeer benieuwd hoe love to love met Axl Rose gaat klinken, lijkt me in eerste instantie geen geweldige combinatie. En waarom in hemelsnaam altijd die Voss erbij roepen, de man heeft zo'n beperkte stem dat hij altijd de nummers perfect weet te verkrachten.
Ach, uiteindelijk is er ook weinig nieuws onder de zon. De meeste nummers hebben we al zo vaak gehoord met allerlei verschillende zangers de afgelopen decennia.

Altijd leuk als de 60 plussers een klusje samen doen, dat houdt ze jong. Leuke line up.

70+ bedoel je? Gemiddelde leeftijd.

Slash is met zijn 58 jaar de benjamin denk ik haha

Hoorde vandaag Rock bottom met Kai Hansen op zang. Nou, dat was niet best. Mijn hemel, die man heeft al nooit heel geweldig kunnen zingen maar op Rock bottom is het gewoon schrijnend. Nu was hij, samen met Voss, op voorhand al de minst aansprekende naam die ertussen staat als het op zingen aan komt maar dat is voor mij bij deze bevestigd.

Hoorde hem deze week ook, idd zo gigantisch slecht. Het bevestigt voor mij nog maar eens dat Schenker op de een of andere manier een slechte smaak heeft vwb zangers. Geen idee waar het aan ligt, maar het is hem in de afgelopen 40 jaar niet gelukt om een echt goede zanger te vinden voor zijn die ook nog bij de muziek past.

Daar ben ik het dan weer niet mee eens. McAuley is een fantastische zanger. En dat beseft der Michael zich anno nu ook maar al te goed want sinds een aantal jaar duikt z'n naam met steeds grotere regelmaat op. Terug naar dit album; daarop heeft Schenker zich juist omringd met meer dan bekwame vocalisten als je de lijst met namen leest. Enkel Hansen en Voss horen mijns inziens dus niet in dat rijtje thuis. Oh, en Pearcy ben ik ook niet zo'n fan van doorgaans maar wellicht dat één nummer beter werkt in plaats van een heel album.

Helemaal eens! Robin McAuley is top, en de perfecte zanger voor Schenker! Na al die jaren heeft zijn stem werkelijk niets aan kwaliteit verloren. Ook live een genot om te zien, goede stage presence! Bijkomend voordeel is, dat de twee elkaar qua omgang ook prima verdragen. Geen zanger heeft zo'n steady samenwerking met de MadAxeman doorheen zijn carrière als Robin.

Trouwens, McAuley's werk met Black Swan (Robin McAuley, Reb Beach, Jeff Pilson, Matt Starr) is ook erg goed net als Robin's soloalbums 'Standing on the Edge' (2021) en 'Alive' (2023).

De meeste andere zangers op deze "My Years with UFO" heb ik niet veel mee, en zeker niet met die Axl Rose. Voor de rest is het een beetje ons kent ons. Michael Voss stelt z'n studio veelal beschikbaar en is Schenker' klankbord, veel anderen hebben ooit wel eens een bijdrage geleverd in eerdere projecten. Dat Schenker inderdaad nog wel eens een misstap begaat als het om zangers gaat kan ik wel beamen!

Hij heeft net een nieuw album uit: Moggs Motel - Moggs Motel (2024) - MusicMeter.nl

Leuk plaatje. De verruwde stem van Joe L Turner valt me erg op. Dat Adje ook een deuntje meespeelt is wel leuk meegenomen. Het zijn ook allemaal UFO knallers, eigenlijk, dus je deint mooi mee.

Onze Duitse vriend neemt het album mee op tour in 2025. Mogen we zelf een zanger kiezen?

Het is net of ik Strangers in the Night hoor met andere zangers. Voegt eigenlijk weinig toe.
Maar wel lekker natuurlijk.
Een ding weet ik nu wel zeker , en dat is dat ik Phil Mogg de beste zanger vind voor UFO. En zonder Mogg hadden we deze klassiekers nooit kunnen beluisteren.

Dit album mist één belangrijk aspect: Phil Mogg..... zonder hem klopt het voor mij niet, helaas..

De kans dat Michael na het Manchester debacle in 2000 ooit nog wat met Phil Mogg gaat doen is wel heel erg klein.

Wat 'My Years with UFO' betreft, is het niet per definitie de bedoeling dat het qua sound als UFO moet klinken. Het gaat Schenker meer om de composities uit zijn jaren bij UFO (lees: zijn composities).
Zie het meer als een UFO tribute album uitgevoerd door verschillende artiesten met Schenker in zijn eigen rol als gitarist.

Dat klopt. En het is ook allemaal wel leuk bedacht en het klinkt aardig (op Rock bottom na) maar....als ik zin om heb om deze klassiekers op te zetten dan pak ik toch echt de originele albums.

Bijgelovig ben ik niet maar ik wil het noodlot niet tarten. Men heeft al mijn favoriete zanger Ronnie James Dio beet, mijn favoriete drummer Neil Peart heeft ons ook al een tijdje verlaten en ik heb al vaak van de daken geroepen dat Michael Schenker mijn favoriete gitarist is, niet alleen door zijn verbazende gitaarkunsten bij UFO maar ook solo in zijn vele gedaantes.

Op 10 januari 2025 wordt hij ook al zeventig, dat hoeft niets te betekenen maar toch, hoe lang zal hij mij (en hopelijk nog velen onder jullie) nog verblijden met zijn muziek, aan alles komt nu eenmaal een eind en iedere generatie zal nu eenmaal het wegvallen van zijn favorieten meemaken. Dat is is het leven, je kunt er niets aan veranderen maar je moet er zoveel mogelijk van genieten, één keer lopen wij hier rond, maak er het beste van.

Met een selectie nummers uit zijn eerste én bekendste UFO periode (de albums Phenomenon, Force It, No Heavy Petting, Lights Out en Obsession) kijkt hij terug op een periode die hem toch naam en faam heeft bezorgd. Het zijn nummers die hij of geschreven of meegeschreven heeft. Hij wil dit vieren, houd hem maar eens tegen. Zij ademen Michael Schenker.

Ook ik heb getwijfeld bij aankoop, want die nummers zijn maar al te bekend van de hierboven vermelde albums en van het prachtige livealbum Strangers in the Night, culminerend in de uitgebreide box van hetzelfde Strangers in the Night, één van mijn dierbaarste aankopen ooit.

Toch wel, toch wel, waarom niet? Bij aankoop ging ik overstag na een paar luisterbeurten op Spotify, vaak de doder van muziek want waarom zou je nog albums kopen en zeker een recyclage als My Years with UFO? Ik mag kiezen en ik kan kiezen, ik hoor die overbekende selectie nummers ingezongen door “andere” zangers, neen niet Phil Mogg, hij heeft een streep getrokken onder UFO. Kijk eens naar die namen en wees benieuwd, ook al omdat Herr Schenker zelden gelukkig was in zijn keuze qua zangers voor zijn soloalbums. Hier valt dit potverdikke ferm mee, opvallend veel zangers met die nodige power in hun stem, zelfs Kai Hansen, maar Phil Mogg blijft de referentie bij deze selectie UFO nummers.

Zeg Luc, ga je nu nog iets zeggen over die zangers? Het komt eraan, het zijn allemaal bekende namen en over twee van hen ga ik iets zeggen. Nummer één Axl Rose op het nummer Love to Love komt verrassend degelijk uit de hoek, ik heb hem niet hoog zitten, laten we zeggen dat ik blij ben dat niemand mijn gedachten kan lezen maar hij doet het hier goed. Nummer twee Michael Voss was tevens producer van dit album (tiens, geen Ron Nevison, dé producer voor UFO en Schenker) en hij valt opnieuw op door zijn zwakke zang, krachteloos en ontdaan van zowat alles. Die andere zangers doen het prima, bijzondere pluimen geef ik momenteel aan Dee Snider en Jeff Scott Soto, geen tekort aan pure power daar. Miljaar.

Voor je favoriete muzikanten doe je meer, in mijn geval toch 17,99 eur op cd, maar ach, wat ga ik er anders mee doen? Een gezegde in mijn West-Vlaanderen luidt: “Je gaat nooit een corbillard zien met een coffre fort erachter”. Je gaat ze niet meenemen naar je laatste rustplaats. Het is nu dat het moet gebeuren, Michael Schenker geeft aan dat hij in een periode van “celebration” zit, ik vier mee met hem, omdat het kan, omdat het mag, omdat het me een goed gevoel geeft. Natuurlijk geef ik een “subjectieve” stem, wie gaat me tegenhouden? Carpe diem!

Meer info met prentjes? Neh: Michael Schenker - My Years with UFO (Discogs)

Laat het dat nou ook net de opzet van dit album zijn

Daar doet Slash toch niet op mee?

Niet?

Het tis wel effe wennen om geen Phil Mogg te horen zingen. Maar de meeste zangers kan ik uiteindelijk wel hebben. De enige die flink uit de boot valt is Stephen Pearcy. De rooie doerak Axl.R doet het eigenlijk meer dan prima. Notabene ook nog op een van mijn favo nummers van UFO.
Verder is het interessant dat Schenker het heeft aangedurfd om regelmatig zijn indrukwekkende gitaar partijen iets wat anders in te spelen. En dat gebeurt dus niet alleen als die krullenbol met muts of onze eigen Adje om de hoek komen kijken. Plus dat ik het geluid van deze plaat prefereer boven de originele studio platen van UFO. Die zijn me iets wat te dun opgenomen.
Over de nummers zelf hoef ik het verder niet te hebben. Die zijn overbekend. Met een aantal all time classics natuurlijk.

Kortom een prima verzamelaar met eigen smoelwerk.

Fijn plaatje, leuk het idee om anderen de plaat van Strangers In The Night (zonder "Out In The Streets") te laten inspelen. En geen Mogg, ja dat vat ik ook nog wel.
Doorgaans zijn het maar matige platen, de tributes... maar deze valt echt zonder meer positief uit. Leuk om Turner weer eens met Appice te horen (mensen check toch eens Mother's Army), ik vat wel dat velen Kai Hansen niet aankunnen, het is geen wereldzanger, maar valt me reuze mee hier. Het is wel wel een typische Power Metal zanger. Tempest komt ietwat krachteloos over, ik heb hem dit nummer eerder horen zingen met Michael Schenker live, klonk 'ie stukken pittiger. John Norum kan je wel loslaten op een Schenker nummer, kwam denk ik gitaarspelend ter wereld onderwijl UFO en Thin Lizzy spelend.
Heb zelf wat moeite op deze plaat met Axl Rose. Zingt an sich best netjes, maar... ken je die laagjes beschermfolie die over nieuwe schermen heen zitten van telefoons/tabs en ook op b.v. afstandbedieningen zitten? Het is net alsof hij een nieuwe microfoon heeft gekregen en het ingezongen heeft zonder dat stukje folie eraf te halen, zit er niet op maar bij wijze van spreken. Of hij zong door zijn rooie baard heen, ik weet het niet. maar iets verstoort dat geluid.
Ook Pearcy is niet een hoogvlieger en Slash zijn bijdrage vind ik weinig bijzonder, het past niet helemaal ofzo, maar positief gezien valt wel Biff bij mij op. Ik dacht eerst dat ik Joe Lynn Turner hoorde, dat randje staat hem erg goed. Een randje maar toch helder. Lekker krachtig!
Fijn plaatje al met al, hoewel ik 20 Euro een beetje aan de prijzige kant vind voor dergelijke cd’s, is het een leuke toevoeging aan mijn Schenker verzameling. Ook al omdat zoals Iggy hierboven zegt, Schenker zelf speelt niet 1 op 1 zijn oude partijen in, zo hoor je de meester zelf ook nog even lekker zijn eigen inspiratie opnieuw aanspreken. En dat is altijd bijzonder fijntjes. En ik hoefde dat boekje niet eens erbij te pakken, je hoort gewoon dat het een Flying V is. Schenker en Gibson, Ritchie en Fender… sommige dingen wil je niet anders.

Voegt niet veel toe. Het zijn wel weer de nummers die we kunnen dromen. Jammer dat er geen andere nummers worden gespeeld, die minder bekend zijn. De muziek is goed. De zang is niet overal een hoogtepunt. Axl Rose verrast me positief.