Rakim - Gods Network (Reb7rth) (2024)

Mja.

Rakim, The God MC. Volgens velen de beste MC dat ooit geleefd heeft, of toch zeker één van de absolute top. Het is inderdaad een heerlijke MC, al ben ik eigenlijk alleen bekend met zijn solowerk. The 18th Letter: The Book of Life en The Master vind ik echt heerlijke albums, The Seventh Seal is echter toch een goed voorbeeld van een 80's-rapper die nog relevant wou zijn.
Paid in Full van Eric B. & Rakim heb ik ook al enkele malen beluisterd. Dat album kan ik de laatste jaren zeker waarderen, al klinkt het wel heel gedateerd hoor (wat jammer genoeg vaak is met Hip Hop uit de jaren '80). Leuk als je er toen al bij was, als je moet teruggaan vind ik het toch wat minder interessant.

Deze EP is echter geen project van Rakim als rapper... hij heeft enkel strofes op Be Ill en Now Is the Time, op de rest horen we hem enkel de refrein en/of de intro's/outro's doen! Dat is wel heel jammer aangezien hij op die kleine momenten nog steeds geweldig klinkt en ik hem graag veel meer gehoord had. Vooral zijn bijdrage op Be Ill vind ik echt genieten. G.O.D.'s NETWORK (REB7RTH) is een projectje van Rakim als producer.

Als producer doet hij het niet slecht, zeker niet. Met momenten doet hij het wel heel goed zelfs, wederom refereer ik bijvoorbeeld graag naar de opener. Graag had ik hemzelf gewoon veel meer horen rappen en kon er behoorlijk gesnoeid worden in gastartiesten.
Daarbij is de EP ook niet goed gemastered, de volumeknop moet geregeld bijgedraaid worden als er een nieuw nummer tevoorschijn komt.

KXNG Crooked is een meester op de mic, dat bewijst hij ook weer op Pendulum Swing. Kurupt is oké op Be Ill, al vind ik hem daar ontzettend geforceerd overkomen. B.G. was een leuke verschijning op op Now Is the Time. Leuk om Kool G Rap nog eens voorbij te horen komen op International, ook Joell Ortiz doet het goed en Method Man is uiteraard ook graag gezien op Sign of Se7en. Wijlen Prodigy deed het trouwens ook goed op de hekkensluiter.
De overige gastartiesten hebben gewoon niet echt een indruk achtergelaten vrees ik. Slecht was het nergens, deze EP nodigt eigenlijk gewoon niet uit om veel te herbeluisteren.

Daarbij ben ik ook niet overtuigd dat Snoop Dogg en DMX wel écht gecrediteerd kunnen worden als gastartiesten... het is niet dat ze rappen op de EP. Zeker Snoop Dogg zijn bijdrage is wel héél miniem.

3*

Lasttig te beoordelen album. Enerzijds ben ik best wel verrast. Ik draai het album regelmatig met plezier. Lekkere boom bap beats die eerder fris en modern klinken dan gedateerd. Verder zijn er, tegen mijn verwachtingen in, weinig gasten die verzaken. Dit alles in combinatie met de korte speelduur maakt dit tot een aangenaam projectje.

Alleen... iets kritischer bekeken zijn bovenstaande punten ook direct de punten die mij ergens tegen staan. Het album is wel erg kort. Zeker als je hier 15 jaar op hebt zitten wachten. Ondanks dat ik de producties fijn vind, klinken ze – en ik weet dat ik mij op glad ijs begeef – alsof ze door een rapper gemaakt zijn. En zoals gezegd doen de gasten prima hun ding, maar er zijn weinig die echt positief opvallen. Het is erg tof om B.G. weer eens te horen en ook Kxng Crooked, Nipsey Hussle, Canibus en met name La The Darkman komen echt sterk. Verder is toch veel vervangbaar of overbodig, zoals de feature van DMX. Hierop aansluitend komen we bij de grootste 'tegenvaller': het gebrek aan The God himself... die beperkt blijft tot een paar verses, intro's en refreinen. Juist op zijn verses laat hij duidelijk horen dat het gros van de gasten net zo goed thuis had kunnen blijven. Hij rapt bijzonder fijn, rustig en beheerst als altijd. Echt een groot gemis op dit album. Ik kan mij ook niet voorstellen dat men zolang heeft zitten wachten op een produceralbum van Rakim.

Conclusie is dus dat het niet de tegenvaller is die ik had verwacht.