Dark Tranquillity - Endtime Signals (2024)

Tracks 2, 4 en 7 zijn inmiddels uitgebracht op de streaming platforms. Degelijk is het eerste wat er in me opkomt.

Helaas klonken de laatste albums van Dark Tranquillity behoorlijk voorspelbaar en weinig spannend. Helaas wordt op Endtime Signals wederom behoorlijk formulematig te werk gegaan. Introotje, riffje, refrein met lange akkoorden, brugje, solo, modulatie….. next! Nu hoeft dat geen probleem te zijn als er zo nu en dan eens een vette riff, gave melodie of ander opvallend element wordt gebruikt, maar niets daarvan.

Tegen het eind doet Enforced Perspective nog een aardige poging om mijn oordeel positief bij te stellen, maar helaas….

De band herpakt zich hier gelukkig na het nogal gezapige en iets te gladde vorige album Moment uit 2020. De balans tussen ruige en melodieuze passages is hervonden, daarbij geholpen door een grote reeks sterke tracks. Zo fel als in het uptempo Unforgivable heeft men in lange tijd niet meer geklonken. Naar het einde toe komen er weliswaar een paar wat mindere songs langs, maar het hoge niveau blijft grotendeels gehandhaafd. Alleen de ingetogen afsluiter False Reflection had van mij niet gehoeven.

Ik kan mij helemaal vinden in wat namsaap schrijft. Het ontbreekt mij aan karakter en eigenaardigheid op dit album. De composities zijn stuk voor stuk rechttoe rechtaan en de productie is typisch modern, waardoor het in de basis al een triviaal album is. Qua instrumentatie blijft het wederom gewoontjes en daardoor voorspelbaar, alsof je het allemaal wel eens eerder (en beter) hebt gehoord. Dit album is een veilige zet zonder risico van de band.

Daar sluit ik mij ook bij aan, het is een prima album om weg te luisteren, maar het is ook allemaal wel *heel* typisch DT en maar weinig blijft maar echt hangen, we hebben het allemaal al 2 albums eerder ook al gehoord.

gewoon een lekkere melo-deathmetal plaat niks meer niks minder

In de loop van het jaar heb ik een paar keer naar Endtime Signals geluisterd, maar het lukt me niet om enthousiast te worden. Het album verveelt me daarentegen ook niet. Gezapige melodeath. Volgens mij was dat ook het oordeel na We Are The Void en Atoma. Wellicht moet ik het toch maar bij The Gallery laten.

Idem hier. Skydancer en vooral The Gallery zijn fantastische albums. Haven heb ik ook nog wel gekocht, maar het lijkt wel alsof het kruit in die begindagen lang en breed verschoten is en daarna nooit meer aangevuld.

De hoes vind ik wel cool. Dat dan weer wel.