Van Morrison - New Arrangements and Duets (2024)
mijn stem
9 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Jazz
Label: Exile
-
Ain't Gonna Moan No More (5:33)
met Kurt Elling
-
Broken Record (4:20)
met Kurt Elling
-
Avalon of the Heart (3:56)
-
Close Enough for Jazz (3:37)
met Curtis Stigers
-
I'll Be Your Lover, Too (6:39)
-
Only a Dream (5:29)
-
So Quiet in Here (7:10)
-
Someone Like You (5:02)
met Joss Stone
-
The Beauty of Days Gone By (4:24)
-
The Master's Eyes (5:13)
-
So Complicated (4:07)
-
Choppin' Wood (3:32)
-
You Gotta Make It Through the World (3:23)
-
What's Wrong with This Picture (4:45)
met Willie Nelson
-
Steal My Heart Away (3:43)
met Willie Nelson
1
geplaatst: 5 oktober 2024, 15:21 uur
De afgelopen week heb ik heel vaak dit album beluisterd. En dat bevalt nog altijd prima. Ik kan de big band sound best waarderen. Je hoort toch echt andere versies en dat is leuk.
De duetten hadden wat mij betreft niet gehoeven, maar hinderen mij ook beslist niet. Sterker: die met Joss Stone springt er zelfs wat bovenuit. Zoals alle albums van de laatste jaren is ook dit album niet bijzonder, maar luistert het wèl lekker weg.
Overigens lagen deze songs al enkele jaren op de plank en kunnen we de komende tijd nog wel vaker zo'n album verwachten.
Nu ben ik in het algemeen niet zo'n fan van de gewoonte van sommige artiesten om hun archieven aan de luisteraars ter beschikking te stellen, voordat ze aan het einde van hun leven zijn. En soms kan dit wel heel erg uit de hand lopen, zoals in het geval van Neil Young.
Maar als het met beleid en in bescheiden mate gebeurt (zoals de twee albums van Van dit jaar) kan ik het goed hebben. Afijn: we zullen zien. Of eigenlijk: horen.
De duetten hadden wat mij betreft niet gehoeven, maar hinderen mij ook beslist niet. Sterker: die met Joss Stone springt er zelfs wat bovenuit. Zoals alle albums van de laatste jaren is ook dit album niet bijzonder, maar luistert het wèl lekker weg.
Overigens lagen deze songs al enkele jaren op de plank en kunnen we de komende tijd nog wel vaker zo'n album verwachten.
Nu ben ik in het algemeen niet zo'n fan van de gewoonte van sommige artiesten om hun archieven aan de luisteraars ter beschikking te stellen, voordat ze aan het einde van hun leven zijn. En soms kan dit wel heel erg uit de hand lopen, zoals in het geval van Neil Young.
Maar als het met beleid en in bescheiden mate gebeurt (zoals de twee albums van Van dit jaar) kan ik het goed hebben. Afijn: we zullen zien. Of eigenlijk: horen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.