Eminem - The Death of Slim Shady (Coup de Grâce) (2024)

Ja, die kwam hier ook wel flink binnen. Geeft wel een beeld van hoe Em eraan toe moet zijn geweest tussen 2006 en 2008.

Krijg sowieso wel wat kriebels van die nummers gericht aan zijn kinderen. Het voelt ergens als een serieuze aankondiging van the death of Slim Shady...

Thanks voor de verdere uitleg, ik zag het op Wikipedia staan vandaar.

Aardig Em album. Niet iets wat ik nog veel zal draaien, maar dat heb ik met geen een Eminem album. Af en toe een nummertje.

Top: Fuel, Tobey en somebody save me

Aardig: Habits, Lucifer, evil, Houdini en GC2

Totale missers: Brand new Dance en Road rage.

Dat hoor je echt verkeerd.

Gun het paar luisterbeurten

Dit is waarschijnlijk het allerslechtste album dat ik dit jaar heb geluisterd. Ik vind het echt jammer want ik had goede hoop voor dit album.

De lyrics zijn extreem 'edgy', en niet het goede soort zoals de oude albums. Het lijkt wel alsof hij na elke geforceerd controversiële bar zegt "I'm probably gonna be cancelled for that", om te laten zien hoe gedurfd en edgy hij is.

Het komt inspiratieloos over en het komt creativiteit te kort. Een van de betere nummers van het album, Temporary, is ook meteen zowat het enige nummer waar hij dit niet doet. Een nummer die wat meer uit het hart komt.

En toch voelt dat nummer als een kopie van het nummer "Arose", ook van Eminem. Concept is bijna 1 op 1, een brief aan Hailie van een overlijdende vader.

Ik ben erg teleurgesteld.

Ben niet zozeer teleurgesteld, want van Eminem albums verwacht ik weinig meer. Het concept vind ik wel tof bedacht, maar het klinkt ook aan alle kanten te bedacht. Karige producties en wat betreft de lyrics deel ik de mening van de user hierboven. Ga het nog wel een paar keer luisteren, soms groeit een plaat nog natuurlijk. Maar waarschijnlijk is het hopen tegen beter weten in met een beetje nostalgie als oorzaak.

Géweldig album. Lucifer en Guilty Conscience 2 zijn masterpieces. Werkelijk het enige nummer die ik minder vind is Head Honcho.

Je geeft dit album een 0,5 ster, maar je een Ronnie flex album 4 sterrren
Wat een airfryer generatie

Het album gister een keer volledig gehoord. Aangenaam verrast. Moet hem zeker nog wel een keer luisteren voordat ik de, voor mij, echt leuke nummers eruit kan halen. Maar vond Renaissance, Guilty Conscience 2, Houdini, Evil en Fuel zeker prima. Had bij Temporary wel het Mockingbird gevoel. Een nieuw nummer voor Hailie.

Ik heb beargumenteerd waarom ik dit album laag heb beoordeeld. Als je het niet eens bent met de argumenten, prima, maar een oude score erbij halen heeft geen zin natuurlijk. Jij gaf 'A Rush of Blood to the Head' een 0,5⭐, zo hebben we allemaal wel afwijkende meningen.

Overigens gaf ik Eminem's vorige album ook 4 sterren

Wat zou dat uit moeten maken? Hij kan het album van Ronnie toch een stuk beter vinden dan dit album.

Zou het zelf overigens niet gek vinden. Eminem kan goed rappen, maar komt hier in mijn ogen over als een gefrustreerde boomer. Kan zijn dat hij een bepaald publiek wil aanspreken met het gemekker over jonge mensen, mij mist hij er volledig mee.

Somebody save me is zo goed lol.
Heb m nu al n stuk of 14x geluisterd.
Doet me ook denken aan oude nummers als arose of headlights.

Tijdens het hardlopen het album geluisterd.Ik ben fan van Eminem maar heb nooit de behoefte gehad een album echt in de collectie te hebben. Daar is dit album geen uitzondering op. Moet wel zeggen dit is het beste sinds Eminem Show.. Best heel dope dus.

Ik ben even in de pen geklommen om een review te schrijven:

3,5/5

Heb dit gister tijdens een lange autorit eens goed beluisterd.
Mijn conclusie is toch dat hoewel raptechnisch indrukwekkend en bij vlagen best aardige tracks, het allemaal weinig toevoegt.
Hoog gehalte aan Christoper Reeves grapjes, geven hooguit 1x een flauwe glimlach.
Eminem had beter gewoon kunnen stoppen in 2002, alles wat hij sindsdien heeft uitgebracht, is op z’n best een slap aftreksel van de eerste 3 albums en op z’n slechts een wanhopige poging tot het maken van pophitjes of geforceerd technisch gerap waar je als luisteraar vooral heel snel vermoeid van raakt.
De eerste 3 albums blijven absolute hoogtepunten in het genre, met de tweede als uitschieter.
De echte grote artiesten ontwikkelen zich gedurende hun carrière, soms zelfs een hele andere richting op en laten hun luisteraars met hun meegroeien. Dat is bij Eminem helaas niet het geval.

Antichrist is een van de beste Eminem nummers van de afgelopen 10 jaar

Inderdaad, Eminem rapt scherp op deze plaat. Doordacht, gretig ook wel. Oké, niet meer zo hongerig en gedreven als op zijn eerste albums, maar wel beter dan de afgelopen jaren. Toch heb ik serieuze moeite met delen van 'The death of Slim Shady', en meer dan ooit storen Ems teksten me.
Hij lijkt hier definitief veranderd in iemand die lijdt aan wat ik maar even het Hans Teeuwen- of Theo Maassen-syndroom zal noemen: oudere witte man die allerlei rare, beledigende, lompe dingen roept, gevolgd door de opmerking dat-ie dat niet meer mag zeggen. En Eminem verpakt het dan ook nog half in een strijd met zijn alter-ego. Tja. Best interessant thema, maar dat is toch geen vrijbrief om maar de meest idiote dingen over o.a. transgenders, #MeToo-slachtoffers en gays te spuien?
Iedereen mag alles zeggen. Het probleem is niet dat het niet mag, het probleem is dat het gewoon veelal nergens op slaat en allerminst interessant is. En grappig is het ook nooit geweest.

Bij de singles en het eerste nummer dacht ik bij mezelf ''he's back''. De track 'Habits' gaf me vervolgens een moker slag in het gezicht met A. Eminem die weer rapt zoals in zijn laatste drie albums, en B. Een beat die alleen radio muziek luisteraars kunnen waarderen. De rest van het album gaat eigenlijk precies zo door, erg teleurstellend. Het is niet persee extreem slecht, maar het blijft relatief oninteressant en veilig allemaal (vergeleken met zijn eerste drie albums). Kan niet meer dan drie sterren geven en dat vind ik nog gul.

Ik had het zelf niet beter kunnen schrijven, thomzi50. Eminem doet alle kritiek af alsof het Gen Z is die hem probeert te 'cancellen', terwijl hij al een kwarteeuw ongegeneerd mensen tegen de schenen schopt en nog altijd de populairste rapper ter wereld is. Niemand probeert je te cancellen, Em, we vinden eindeloze grappen over Caitlyn Jenner of een al 20 jaar geleden overleden Christopher Reeve gewoon flauw en smaakloos anno 2024. Daar kom je nog mee weg in je twintiger jaren, maar als je de vijftig voorbij bent verwacht de gemiddelde luisteraar net iets meer niveau.

Om de grote Loesje te parafraseren: vrijheid van meningsuiting is óók ervoor kiezen om iets juist niet te zeggen.

Burgerlijk gelul

Edgy.

Om een groot Canadees woordkunstenaar te parafraseren: yolo.

2012 belde: het wil zijn Woord Van Het Jaar terug.

Multimiljonair hangt de Jenny from the block uit. Allemaal lekker puberaal, maar klinkt het ook ergens gevaarlijk? Nee hoor. Eminem blijft een God onder de rappers, zijn flow is beestig, maar je luistert beter niet naar wat hij zegt. Hij is verleden tijd, hij is saai geworden. Niemand gaat hem cancelen want te irrelevant. Een diss over Jenner? 2012 wil zijn jokes terug. Het is alsof hij de rapurbanus is. Ooit funny maar nu? Nee hoor. Hij mag nu echt ten grave gedragen worden.

Ik was (en ben nog steeds) best te spreken over Houdini, maar mijn eerste gedachte was: als Slim Shady toch weer terug is, mag je ook wel wat meer tegen heilige huisjes schoppen. Naast zijn rapkwaliteiten was dat toch hetgeen dat Eminem interessant maakte als artiest. Nu is die 'wens' wel uitgekomen, alleen hij gooit direct zijn eigen glazen in door te zeggen dat hij daardoor ongetwijfeld gecanceld gaat worden. Een beetje in de lijn van zijn posts op social media met de melding dat men het album in de juiste volgorde moet luisteren, omdat het een conceptalbum is.

Ik deel dan ook wel de meningen hierboven dat de grapjes flauw en achterhaald zijn. Nu betwijfel ik of ik Eminem ooit echt grappig heb gevonden. Vaak was het meer de spanning van de reacties op zijn grappen. Wie gaan er nu weer boos worden. Het was dan ook sterker geweest om de eindes open te houden en de respons af te wachten in plaats van het direct dood te slaan. Fascinerend is wel dat men het er over eens lijkt te zijn dat hij zelf de angel uit zijn grappen haalt en het toch niet kunnen laten om aan te stippen welke grappen/onderwerpen niet grappig zijn. Zo haalt hij indirect toch zijn gelijk...

Los van flauwe grappen valt er aardig wat te genieten. The Death of Slim Shady is sowieso zijn beste en meest consistente album sinds Relapse. Raptechnisch bewijst Eminem af en toe nog steeds fenomenaal te zijn en het feit dat hij zijn geforceerde machinegeweer flow grotendeels achterwege laat is al erg fijn. Muzikaal is het ook allemaal wel in orde. Niet echt producties die opvallen, maar ze vormen een goede basis voor de gastheer en artiesten. Hier en daar wat cheesy refreintjes en slechte zang, maar dat hoort er ook wel weer bij. Bijzonder lekkere bijdrage van Jelly Roll trouwens en ik ben ook voor het eerst positief over JID.

Conclusie is wel dat ik niet echt op de oude Eminem zit te wachten. Ik luister zijn oude werk al niet zo vaak meer en zijn meer recente werk al helemaal weinig. Ik ben het wel met VDB79 eens dat een artiest zich moet blijven ontwikkelen. Ergens deed hij dat juist met Recovery en Revival, maar hij heeft blijkbaar de enorme drang om te bewijzen dat hij nog steeds relevant en net zo goed is als vroeger. Volgens mij ziet iedereen nog echt wel zijn kwaliteiten, alleen bevalt de verpakking niet meer zo. Ik denk dat een album met wat meer introspectieve nummers terugblikkend op zijn leven, kinderen, drugsgebruik etc. zonder het continue vingerwijzen best interessant kan zijn. Temporary en Somebody Save Me vind ik namelijk een paar van de sterkste nummers op dit album. Daarnaast snijdt hij ook wel een paar relevante thema's zoals obesitas en (mentale) weerbaarheid aan. In het verleden wist hij wel hoe hij een boodschap over moest brengen, zie bijv. Mosh of Toy Soldiers. Of dat nog steeds in hem zit en of mensen hem nog steeds relevant genoeg vinden om het aan te nemen is echter de vraag.... ik denk het wel.

Dit album is zeker niet Eminems beste werk, maar kun je dat verwachten van een 52 jarige rapper. Zijn hoogtijjaren zijn gepasseerd. Dezelfde thema's komen weer naar voren in zijn muziek, zoals hij deze telkens terug laat komen. Dit is ergens nice, maar ergens mis ik vernieuwing en creativiteit in zijn muziek.

Al met al luister ik met plezier zijn album en kan ik dit niet lager dan vier sterren geven, omdat het alsnog een zeer goed album is, alleen niet meer zo fucking goed als 'The Slim Shady LP' en 'The Marshall Mathers LP'.

Ik mis wat instant herkenbare bangers in dit album, zoals hij alvorens heel vaak deed. Wat 'Godzilla' kon doen. Instant herkenbaar, niet de beste lyrics, maar wel compleet losgaan.

Hij is éénenvijftig.