M. Ward - Transfiguration of Vincent (2003)

Grote klasse. M. Ward is een van de beste singer-songwriters die ik ken. Een eigen geluid, tegelijk zijn invloeden van o.a. Tom Waits en Howe Gelb hoorbaar.
Vincent O'brien; Sad, Sad Song; Involuntary en Fool Says. Allemaal pareltjes van een genie!
Gaat dit luisteren! 4,5 sterren

Op de een of andere manier bevalt de sfeer van het album mij erg goed. Opbouw van de nummers is goed en M. Ward lijkt niet de behoefte te hebben om bij elk nummer een ´statement ´ te maken, en dat luistert zeer prettig. ´Poor Boy, Minor Key´ is het nummer dat bij mij de doorslag gaf voor aanschaf. Prachtige opbouw met eerst de gezellig rommelige piano, de net iets te rauwe gitaar als je er niet meer op rekent en daarna de zang er bij: het past allemaal precies perfect bij elkaar.

Ook nog niet genoemd hiervoor: Let´s Dance, de cover van het David Bowie nummer uit de jaren ´80. Misschien moest ik het hier niet opmerken, want eigenlijk is het het leukste als je dat ontdekt zoals ik het deed; album voor de eerste keer helemaal draaien, terwijl je intussen de krant leest ofzo, en ineens denk je ´Hé die tekst ken ik".