The Howl & The Hum - Same Mistake Twice (2024)

Ik heb me er allemaal niet heel erg in verdiept, maar als ik de persverklaring mag geloven, heeft de band nogal geworsteld met zichzelf als gevolg van covid en de drugsproblemen vd zanger (no calories in cocaïne, no gluten in mdma, no fat in ketamine). Maar toch ligt er nu een tweede worp. Geen idee of die goed genoeg zal zijn om nu wel een doorbraak te realiseren. De vooruitgesnelde streams zijn niet verrassend te noemen, maar het lijken toch redelijk goede liedjes. We gaan het zien...

Wat heb ik hier een zin in! Same Mistake Twice, Dirt en vooral Echo zijn briljantjes.

Valt niks tegen.

Howl en Hum zijn eigenlijk een persoon : Sam Griffiths , die samen met zn band het 2de album heeft afgeleverd dat nu al een stuk beter bevalt dan ‘Human Contact’. Dat album was veel te electronisch voor de folk-pop songs . Nu horen we een rauw akoestisch geluid dat aansluit bij de eerlijke persoonlijke teksten.
Veel sombere gedachtes, over allerlij onzekerheden maar wel met relativerende humor.

De afwisseling van plukkende gitaren, piano akkoorden, licht swingende ritmes en tijdig een uitbarsting, maken dat het album de volle lengte heerlijk weg luistert. Met bovendien viool, sax en trompet als toef.

Hmmm, het debuut viel me na initieel enthousiasme, na meerdere lusiterbeurten toch wat tegen. Hij staat nu stof te happen. Ik was vooral verbolgen dat Portrait I er niet op stond en misschien pakte het me allemaal niet genoeg uiteindelijk. Maar nu ik bovenstaande lees ga ik me toch maar wagen aan deze tweede. Raak benieuwd!!

De openingstrack beschouw ik als één van de beste platen van het jaar, maar wat erna komt haalt dat niveau helaas niet, ik hoop iets te vaak op versnellingen/uitbarstingen die niet komen. De paar keren dat ze wél komen, is het dan wel echt genieten.