MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Devo - Duty Now for the Future (1979)

mijn stem
3,54 (37)
37 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. Devo Corporate Anthem (1:13)
  2. Clockout (2:47)
  3. Timing X (3:25)
  4. Wiggly World (2:44)
  5. Blockhead (3:00)
  6. Strange Pursuit (2:46)
  7. S.I.B. (Swelling Itching Brain) (4:28)
  8. Triumph of the Will (2:16)
  9. The Day My Baby Gave Me a Surprize (2:46)
  10. Pink Pussycat (3:10)
  11. Secret Agent Man (3:37)
  12. Smart Patrol / Mr. DNA (6:04)
  13. Red Eye * (2:49)
  14. General Boy Visits Apocalypse Now * (1:47)
  15. Soo Bawlz * (2:22)
  16. Be Stiff [Stiff Version] * (2:43)
  17. Penetration in the Centrefold * (2:28)
  18. Secret Agent Man [Live] * (3:21)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 38:16 (53:46)
zoeken in:
avatar van Lennonlover
4,0
Lekker plaatje. Soms is het knotsgek, soms geniaal en soms wat kinderlijk.

4* zijn hier op z'n plaats.

avatar van reptile71
In Europa kwam deze uit op Virgin en met een andere hoes.

avatar van Dibbel
Klopt, die Virgin-LP met die andere hoes (de open kant zit aan de 'verkeerde kant' en de achterkant is een kwartslag gedraaid) heb ik ook.
Zal toch te maken hebben met de enigszins dwarse muziek.

Ben hem weer eens aan het draaien, maar ik denk niet dat het ooit echt wat wordt tussen Devo en mij.
Te zenuwachtige hoekige muziek, waarbij ik bijna nergens een memorabele melodie bespeur.
Wel heel erg new-wave, het is 1979 hè...
Voorlopig krijg ik er (alweer) nagelbijtneigingen van, maar zal hem nog een paar kansen geven. Misschien valt het kwartje nog een keer.

avatar van RonaldjK
3,5
De tweede van Devo verscheen in juni 1979 met de fraaie titel Duty Now for the Future. Het bevat net als het debuut dat eigenwijs-drukke, bijna neurotische geluid van de groep. Als een volkslied klinkt de instrumentale opener Devo Corporate Anthem, waarna de knijpzang van Mark Mothersbaugh met drukke, stevige new wave het overneemt.
Hoogtepunten zijn het volgende instrumentale Timing X, Blockhead met z'n grommende bas en dansende toetsen, vergelijkbaar met wat The Stranglers in 1981 deden met The Meninblack. En Strange Pursuits klinkt dan als science-fiction wave, ware het muziek bij een tv-serie uit die jaren.

Op kant 2 is Triumph of the Will als een vocaal vervolg op hun anthem. Dit met nadruk op de toetsen, waarna een beschaafd scheurend gitaartje The Day My Baby Gave Me a Surprise ondersteunt. De sfeer van prettig gestoorde nervositeit blijft, typisch voor de stijl van Devo. Zoals in Secret Agent Man, als de soundtrack bij een komische spionagefilm die zich afspeelt in de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw.

Gekanaliseerde gekte met talloze frisse ideeën. Probleem is dat het wat steriel klinkt, of is het juist messcherp geproduceerd? Want tegelijkertijd vormt dit de kracht van Devo. Als een heel album iets teveel van het goede voor mij. Zoals anderen beschreven, kreeg de Europese editie een andere hoes, te weten deze.
Geen hitsingles, wél albumsucces voor Duty Now for the Future. In het Verenigd Koninkrijk haalde de plaat #49, in hun eigen VS #73.

Mijn reis door new wave van 1979 kwam van Squeezing Out Sparks van Graham Parker and the Rumour en vervolgt bij het debuut van The Soft Boys.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:40 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.