Bryan Ferry - Retrospective (2024)

CHIEP, een vraag: A Fool For Love is een track op het Frantic Album, of betreft het hier iets geheel nieuws? Ik vermoed een nieuwe interpretatie....

Het is zonder meer een prachtige verzameling songs! En IntoMusic, dit is zeker een goed document om verder kennis te nemen van Bryan Ferry's oeuvre.
Maar de samenstelling is natuurlijk -zeer- beperkt en aan persoonlijke smaak onderhevig.

Ik mis veel van zijn 5 ***** nummers (eigen composities!!) van zijn laatste echte album met origineel materiaal (Avonmore uit 2014), staat hier enkel op de 1e cd (Best Of) de Robert Palmer song Johnny and Mary , terwijl bijvoorbeeld Driving Me Wild, van hetzelfde album daar mijlenver bovenuit stijgt.

Van het album Bête Noir staat enkel het het super gave Kiss and Tell op deze Best Of. (wat een intro mensen, met die bas die invalt...) Maar waarom niet ook The Right Stuff ?

Zijn grotendeels met 'eigen' materiaal gevulde en overigens prachtige Frantic, uit 2002, komt er denk ik nog het meest bekaaid van af, geen van de single's als Goddess of Love (over Monroe) of One Way Love, of Dylan's Don't Think Twice, zijn hier toegevoegd. Jammer maar helaas...

Op cd 2- en-3, staan er van bovengenoemde albums nog wel summier wat tracks, maar dat had royaler gekund, graag had ik daarvoor The Orchestra CD ingeruild.

Als leider van de beste Engelse band ooit, Roxy Music, en gevolgd door zijn uitgebreid opgebouwde solo-oeuvre daarna, hoeft Bryan Ferry zich natuurlijk voor niemand meer te bewijzen. Qua diversiteit en signature is hij samen met Bowie een van de smaakmakers geweest die de Engelse muziek in de late 20e eeuw en de vroege 21e eeuw een gezicht én geluid heeft gegeven.

Het stemt mij blij dat deze prachtige uitgave er nu komt (ik koop het als completist wat betreft RM - BF) voor het boekwerk, de samenstelling en de tracks die ik nog niet had. Maar het stemt mij aan de andere kant droevig wanneer het besef doordringt dat er wellicht niet zo heel veel meer zal worden toegevoegd aan deze bijzondere canon.

Gezien zijn -helaas enkel digitale- release van de EP met vier oude covers (Love Letters) uit 2022, is mijn hoop nog niet helemaal vervlogen... Maar ik heb op andere forums wel gelezen dat hij veel moeite heeft bij het nog zelf schrijven van teksten en dat ook de kwaliteit van zijn stem hem steeds meer in de steek laat.
Dat zou de hoofdreden zijn van het uitblijven van 'nieuw' werk.
Toch mag ik hem als 'krasse knar' nog graag horen, ook de stemmen van Dylan en Cohen vond ik bij het ouder worden nog steeds interessant en aangenaam. Het is maar hoe het productie technisch gezien wordt gebruikt. De manier hoe de producer Leonard Cohen's stem op zijn laatste album You Want It Darker gebruikte vind ik fenomenaal.

Ongeveer tegelijkertijd met het uitkomen van deze prachtbox komt ook de onvolprezen Roxy Music gitarist
(van het eerste tot en met het laatste uur) Phil Manzanera met een oeuvre overzicht van zijn muzikale loopbaan tijdens én na zij Roxy Music periode, Phil Manzanera : 50 Years Of Music, ook een prachtige box, met 11 cd's, en ook een boekwerk van 100 pagina's, en een cd met rarities en op al de album cd's extra tracks. Een buitenkans voor de liefhebber van de soort...:-)

De cover van de box is smashing, daar waar Ferry heeft gekozen voor zijn onmiskenbare Gentleman style, komt Manzanera met een Iconische Warhol-achtige afbeelding met zijn beroemde Vliegerbril (uit de For Your Pleasure - periode.

Beide boxen zijn iets om naar uit te kijken!