Katy Perry - 143 (2024)

De wereld leek klaar voor een nieuwe Katy era. Op Tiktok gingen oude hits van Teenage Dream viral, waardoor Gen Z kennismaakte met de legend Katy Perry. Katy nam na vele jaren afscheid als jurylid van American Idol om te komen met een comeback. Dit nieuwe album moet Katy dus terugbrengen naar haar hoogtijdagen. Haar laatste twee albums worden immers vaak als ‘flop’ beschouwd, volledig onterecht overigens.

Anyway, begin juli was het dan zo ver. Eindelijk zou de grote comebacksingle uitkomen, genaamd Woman’s World. Maar al voor de release ging het dramatisch mis.

De snippet die Katy deelde op sociale media werd vrijwel direct keihard onderuit gehaald. Toegegeven; die eerste zinnen zijn ook behoorlijk simpel en lijken door AI gegenereerd te zijn.

Vervolgens bleek het nummer ook nog eens geproduceerd door Dr. Luke, oftewel de omstreden producer die zangeres Kesha misbruikt heeft. Een zeer vrouwonvriendelijke man die meewerkt aan een nummer dat gaat over emancipatie voor de vrouw… Katy toont hiermee aan heel graag weer eens een grote hit te scoren, door de samenwerking met deze meneer weer op te zoeken.

Toen het nummer eenmaal uitkwam werd het verder bespot vanwege de seksistische videoclip vol met stereotypering. Dat Katy vervolgens aangaf dat het om satire ging, bleek niets meer uit te maken.

Ook het nummer zelf werd door de massa volledig belachelijk gemaakt vanwege zijn simpele en gedateerde sound. Was dit dan dé grote comeback?!

Zelf vind ik Woman’s world de minste leadsingles van Katy ooit. Het is inderdaad een heel erg inspiratieloos nummer, zonder überhaupt een brug. Dit nummer staat mijlen ver verwijderd van leadsingles als ‘Daisies’, ‘Chained To The Rythm’ en laat staan ‘California Gurls’ of ‘Roar’.

De nieuwe era was tot dusver dus één grote trainwrack. Daarom haalde Katy de release van de tweede single naar voren. Lifetimes werd afgelopen vrijdag uitgebracht en is een verademing na Woman’s World. Het nummer dat zo een Dua Lipa song zou kunnen zijn, is dansbaar en ligt lekker in het gehoor. Okay, het is weer een simpel nummer, maar deze keer kan je er ten minste op dansen en maakt het je vrolijk. Het nummer heeft ook wel iets weg van Walking On Air uit 2014, maar het had ook zo op Smile (2020) kunnen staan. Of het een hit zal worden, moet echter nog blijken.

So far in ieder geval nog niet de gedroomde comeback van één van de grootste popsterren van deze eeuw. Toch kijk ik zeker uit naar de release van dit album! Katy Perry is mijn jeugd en haar albums brengen mij altijd veel plezier, dus dat zal deze ook doen!

‘Wonder’ is het enige nummer dat voor mij écht als een Katy Perry song voelt. Een euforisch EDM nummer. Wel wat gedateerd, maar dat is niet erg. Het enige nummer dat niet geproduceerd is door dr. Luke. Toeval?

Als liefhebber van Katy echt naar het nieuwe album uitgekeken, maar ja… Waar moet ik überhaupt beginnen? Er zitten zeker leuke nummers tussen, maar er mist gewoon te veel. Als voorbeeld Nirvana; de perfecte opbouw en dan…. niets. Dit had echt een hit kunnen zijn als het tot een climax was gekomen.

Smile Katy (2020) was in ieder geval zó veel beter! Toen werd er ook al gesproken van een ‘flop’ ondanks dikke hits als Never Really Over en Harleys. Misschien mede door de pandemie, maar dat album was echt een baken van licht en euforie voor mij. Katy leek in peace te zijn met zichzelf en maakte gewoon muziek voor haar fans. Met het nieuwe album probeert ze gewoon te hard om jong en cool te zijn voor de grote massa. Ze is jong, maar niet meer de Katy van Teenage Dream (2010), een sound die op dit album wanhopig wordt geprobeerd te evenaren. Arme Katy…

Link naar Humo-recensie

Vernietigend, en het schijnt dat maar liefst tien songschrijvers zich hierover gebogen hebben.

Kischerige hoes ook.

Dit lijkt me inderdaad typisch een artiest die de stap naar een artistiek volwassener versie van zichzelf niet heeft kunnen zetten, en de connectie met het grote publiek verloren is.

Het album nu al best vaak geluisterd en eigenlijk vind ik hem steeds leuker worden. Als je weet wat je kan verwachten, is het wel een entertainende plaat. Ja, het is wat gedateerd en tekstueel is het ook geen Lana del Rey. Maar het voelt toch wel steeds meer als een Katy Perry album en dan vooral geïnspireerd door Witness (2017). De massale haat op dit album begint overigens wel een soort hype te worden.

Vreselijk!!! Ik hou van Katy Perry, heb veel albums positief beoordeeld en kan ik nog steeds naar luisteren, maar dit is echt nog erger dan haar laatste album. Het gaat bergafwaarts met haar. Geef mij de oude Katy Perry terug.

De nummers voelen niet authentiek, niet goed geproduceerd alsof het album in een halfuur gemaakt is. Inspiratieloos. De beats zijn leuk en er zit ook een ander soort stijl achter, maar het had veel beter gekund.

Een nummer als Gimme Gimme? Serieus? Het klinkt nergens naar. Ik vind wel als je popmuziek maakt dat het belangrijkste is dat het lekker moet klinken. Heel monotoon nummer. Net als Gorgeous en I'm His, He's Mine bijvoorbeeld.

De leukste nummers zijn Woman's World (wel jammer van de irritante, afgezaagde boodschap en de slechte tekst), Lifetimes en Wonder. Crush is ook nog wel prima. Het laatste nummer van het album is dan nog het beste. Helaas halen de goede nummers het nergens bij haar eerdere werk, zelfs niet bij de niet-singles van haar vorige albums. Daarvan zijn er nog genoeg die veel beter zijn.

Gemiste kans.

Deze 3 nummers + ARTIFICIAL zijn gewoon extreem camp. Daar kan ik wel van genieten. ARTIFICIAL is trouwens wel een beetje geïnspireerd op E.T..

Als ik zo'n recensiesamenvatting van Gijsbert Kamer lees, dan maakt het toch dat ik nieuwsgierig wordtDe hele recensie is trouwens hier te lezen. Mijn mening volgt nog wel (als ik het 33 minuten kan volhouden )

Behoorlijk overdreven reviews. Dat bedoelde ik met de hype rondom dit album. Luister eens naar Witness (2017) en Smile (2020) en dit album krabbelt daar redelijk op voort. De Katy van PRISM (2013) is inmiddels heel lang geleden, tijden veranderen.

Nou, je zult mij niet horen zeggen dat deze plaat boordevol sterk songmateriaal zit, het is hooguit een zesje. Maar woman's world vind ik wel een leuk liedje. En de rest zit toch ook niet mijlenver af van het niveau en de sound waarmee Katy Perry eerder wel wist te scoren. Dus of alle negativiteit die er kennelijk nu heerst rondom dit album nu enkel op basis vd muziek is? Geen idee.

Deze nu een aantal keren gedraaid en ik vind het gewoon een lekker album. Nummers zijn wel vaak kort en lijken in elkaar over te gaan.
Verder hoorde ik het uiterst vervelende Gyspsy women door een nummer heen en zelfs Katys eigen Last Friday Night.
Mijn cd versie heeft een ietwat afwijkende hoes en een extra nummer.
Misschien geen echt veel monster hits, maar zeker niet slecht en luistert lekker weg.

Zucht! Natuurlijk moest ik weer allerlei verschillend uitgebracht vinyl hebben, want anders niet compleet.

Voor nu een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Op welke versie staan al die bonus tracks, ik ben ze nog nergens op tegen gekomen, behalve die ene dan.

tragisch !