Ekseption - The Universal Masters Collection (2003)

De bewerkingen van de klassieke melodieen zijn goed maar de nummers van Rick zijn de beste, heeft geen Bach of Mozart nodig om goede nummers te schrijven.

Ekseption bracht destijds popbewerkingen van nummers van klassieke componisten als Beethoven en Bach en oogste daarmee veel succes in eigen land eind jaren '60, begin jaren '70. Nadien schreef de band ook eigen nummers.
Op deze compilatie staan al hun successen en essentiële nummers en is dus aan te raden.

Het luistert wel lekker weg. De liedjes zijn ook niet al te lang. Prettig album en een handige aanvulling op mijn 2 studioalbums van Ekseption.

De enige Ekseption die ik heb. Vroeger werden de platen bij ons thuis grijs gedraaid. Niet door mij, maar vooral door mijn broer en vader. Die platen hebben we allang niet meer - helemaal 'op' en rijp voor de vuilnisbak.
Maar toen ik deze voor een zacht prijsje op CD tegenkwam, kon ik 'm niet laten liggen. Leuk jeugdsentiment, maar ik heb het idee dat de afzonderlijke albums van de groep toch wat zullen tegenvallen bij herbeluistering in de 21ste eeuw, en volgens mij staan hier alle hits c.q. essentiële nummers wel op.

Over de albums kan ik niet oordelen, maar hun tien singles (inclusief drie ècht grote hits) staan hier inderdaad allemaal op:

The fifth (1969, 14 weken in de top-40, hoogste notering nummer 3)
Rhapsody in blue (1969, 5/18)
Air (1969, 16/2)
Italian concerto (1970, 6/18)
Adagio (1970, 6/15)
Another history (1970, 3/34)
Peace planet (1971, 10/2)
Ave Maria (1971, 3/24)
A la Turka (1972, gestrand in tipparade)
De fietser (1974, 3/22)
 

In de serie Golden Years Of Dutch Pop Music verschijnt op 24 juli a.s. een dubbel-CD met daarop alle singles; A en B-kantjes. Dit meldt ons Inez van der Linden in het gastenboek van haar mooie Ekseption-website.

Bij die aankondiging moest ik even denken aan deze eerdere uitgave op het Universal-label. Eigenlijk ook een verzameling single-successen met een paar B-kantjes. Zelfs Sunny Revival en De Fietser van het album Bingo! (1974) komen we hier tegen. Een album waarop de band met twijfelachtig resultaat verder ging na het ontslag van hun grote toetsenist en voorman Rick van der Linden. Deze laatste liet het er niet bij zitten en ging in hetzelfde jaar verder met drummer Pierre van der Linden in de groep Trace. Later kwam het wel weer goed en werd de band herenigd voor een paar vervolgalbums. Van enig succes zoals in de gloriejaren was echter toen geen sprake meer.

En die gloriejaren waren er zeker. De opsomming hierboven door BoyOnHeavenHill laat zien dat rond 1970 met regelmaat de hitparade werd bestormd. Ekseption was een buitenbeentje in de hitscene maar kon rekenen op veel succes. Vooral in Duitsland en Zweden sloegen de klassiekers aan.

Wat Rick van der Linden betreft moet ik zeggen dat ik altijd wat treurig wordt als ik denk aan zijn leven ná Ekseption. Het lukte hem eigenlijk niet meer uit de schaduw te stappen van die korte Ekseption-periode. Een waar toetsenwonder, bezeten van muziek. Zo goed was die man. Een tweede is er niet. En dan zijn tegenspeler en vriend trompettist Rein van den Broek, overleden op 10 mei j.l. Al net zo onvervangbaar.

Ekseption. Beetje rare muziek met de oren van nu. Maar ai, wat was dat goed!

Prima geluidskwaliteit en sterke tracklist. Er zijn meer verzamelaars van Ekseption, maar dit is de beste.