Geinoh Yamashirogumi - Osorezan / Dou No Kenbai (1976)

Ik denk het eerste wat ik heb geluisterd buiten de Europa en Amerika, en gelijk eentje om in te lijsten. Wat een briljante plaat! Het eerste nummer is een van de spannendste en engste nummers dat ik heb gehoord, het tweede is / lijkt op een ritueel, erg interessant in ieder geval.

ja wat een goede plaat hé. Het eerste nummer opent met een schreeuw door merg en been en is vijf sterren waard. Het tweede vind ik ietsje minder en zou ik een dikke vier geven, zo kom ik uit op 4.5 sterren.

Die schreeuw inderdaad, de eerste keer schrok ik me een ongeluk .

De schreeuw waarmee de plaat begint is werkelijk waanzinnig: ik wist dat die kwam en toch schrok ik me rot. Zet je schrap! Het eerste stuk van Osorezan is iets te traditioneel Japans, hoewel wel origineel natuurlijk, maar iets verderop komt er een erg mooi 'soundtrack-achtig' stuk met gitaar, gevolgd door een aanzwellend koor, met daar - nu zachtjes - in verwerkt de schreeuw. Aan het einde keert de rust enigszins terug op de berg van de angst. Hoewel er nog steeds spookgeluiden te horen zijn.

Daarna volgt de zwaarddans. De eerste helft bestaat voornamelijk uit traditionele koorzang en vind ik minder boeiend. Op het tweede gedeelte gebeurt veel meer en hoor je ook zwaardgekletter. Toch komt deze track voor mij niet in de buurt van Osorezan. Maar vanwege dat fraaie Osorezan en omdat dit toch wel een erg origineel en bijzonder album is rond ik de gemiddelde score naar boven af: 4*

Voor mij toch meesterlijk uitgevoerd. Niet alleen de A kant maar ook de B kant heeft veel te bieden. A capella idd, maar genoeg variatie om het meer dan genoeg aantrekkelijk te maken. Ik heb eindelijk de plaat op vinyl en het geluid is geweldig. Fantastische band die aantrekkelijke traditionele Japanse folk mixed met experimentele en psychedelische invloeden.