Geinoh Yamashirogumi - Osorezan / Dou No Kenbai (1976)

De schreeuw waarmee de plaat begint is werkelijk waanzinnig: ik wist dat die kwam en toch schrok ik me rot. Zet je schrap! Het eerste stuk van Osorezan is iets te traditioneel Japans, hoewel wel origineel natuurlijk, maar iets verderop komt er een erg mooi 'soundtrack-achtig' stuk met gitaar, gevolgd door een aanzwellend koor, met daar - nu zachtjes - in verwerkt de schreeuw. Aan het einde keert de rust enigszins terug op de berg van de angst. Hoewel er nog steeds spookgeluiden te horen zijn.

Daarna volgt de zwaarddans. De eerste helft bestaat voornamelijk uit traditionele koorzang en vind ik minder boeiend. Op het tweede gedeelte gebeurt veel meer en hoor je ook zwaardgekletter. Toch komt deze track voor mij niet in de buurt van Osorezan. Maar vanwege dat fraaie Osorezan en omdat dit toch wel een erg origineel en bijzonder album is rond ik de gemiddelde score naar boven af: 4*