Balancing Act - Tightropes and Limericks (2024)

Het viermansschap Balancing Act komen oorspronkelijk uit Manchester maar heeft nu London als de thuisbasis. Er zijn 2 EP’s en een paar losse tracks, die alleen in compacte kring zijn opgevallen, omdat hun indierock veel te subtiel is om grote groepen in beweging te krijgen. Ongeschikt voor vluchtige beluistering, want alleen na meerdere keren gaan de 3-minuten miniaturen leven. Een soort ingetogen genialiteit, want die compacte songs zitten barstens vol fraaie details.

Zoals 'Laylow' die ingetogen akoestisch start om te versnellen met een melododische bas, de temperament volle zang maakt de zong helemaal af.
'Under The Table' toont aan dat ze songwritering in de vingers hebben en dat Alex Turner hun leermeester is. Sensueel gezongen en met een vette bas als basis. Omdat elke 15 seconden andere instrumentatie gebruikt is, is het een luisterrijk avontuur. ‘AWOL’ is naast een meesterlijk song, slowburning en een productietechnisch hoogstandje, waarin elk instrument hoorbaar blijft, een hoofdrol behoud en samen is alles in evenwicht.

Ben zeer onder de indruk van deze ontdekking, en het moet raar lopen als er in de toekomst niet nog grotere dingen gaan gebeuren rond deze balanceer act. Die bandnaam is dus minder vreemd gekozen als het lijkt.

Beetje Arctic Monkeys, beetje Maxïmo Park, beetje Nothing but Thieves.
Niet heel origineel, maar wel heel goed. Prima plaatje hoor!