Detroit Emeralds - You Want It, You Got It (1972)

Beetje een niets-aan-de-hand plaat dit. Het is allemaal lekker, ligt lekker in gehoor, luistert lekker weg. Maar it doesn't blow me away.
Dus goede soul, maar soms wat middelmatig.

Ik ben ook zeer tevreden met deze. Echt een fijn album, mooie composities, die de soul ook overstijgen, met Feel the Need in Me als boegbeeld (ik had zo uit mijn hoofd tot nu toe niet geweten van wie het origineel was). Maar dat is waarachtig niet het enige mooie liedje.

In There's a Love for Me Somewhere is groots in zijn bescheiden opzet. Valt misschien een beetje in het niet na het uptempo openingsnummer maar is qua compositie daaraan toch wel superieur. Ook mooi vind ik I'll Never Sail the Sea Again, (met een stukje van het akkoordschema van House of the Rising Sun, maar niet teveel); een perfect relaxnummer met mooie subtiliteiten. I've Got to Move is nog beter met fraai meeslepende melodie.

In zijn geheel is dit een album dat ik, anders dan de meeste in het topic, wel zie als voortzetting van de doo-wop in de soul. In lijn bijvoorbeeld met een groep als The Drifters: nadruk op goede composities en harmonie, subtiel uitgevoerd, zonder uitslaande egotripperij.

Het enige nummer dat wat minder is is het laatste. Till You Decide to Come Home. Dat lijkt ook anders opgenomen en van eerdere datum, echt een vullertje.

Mooie keuze (wederom) van lebowski als Soul album vd Week.