Aara - Eiger (2024)

Zo, dit had ik wel even nodig nog dit jaar. Aara stelt nooit teleur, en ook helemaal niet met deze plaat. Toen ik dit jaar op vakantie ben geweest (een hike vakantie in Zwitserland) sliepen wij in een boshut langs het water in het plaatsje Interlaken. Deze rivier heette daar al de 'Aare' rivier, die uiteindelijk ook door Bern heen trekt, waar deze fantastische band vandaan komt. Hoewel ik ook de Jungfrau op ben geweest, hebben wij ook de beroemde 'Eiger' berg bezocht, om onder andere meer informatie te verschaffen over de bekende 'mordwand'. Een prachtige berg al vraag je het mij, sowieso is de omgeving waar wij vertoefden (en bergen hebben gehiked en zelfs nog een deel hebben geklommen) een prachtig stuk natuur.

Aara brengt ons als luisteraar een ode aan deze berg. Het is dan ook niks voor niks een goed thema voor een atmosferische black metal band zoals Aara, heel vreemd lijkt me dat niet. Of bijzonder. Aangezien deze gasten uit deze omgeving komen, en het gewoon een bekend iets is. Deze plaat brengt veel verschillende emoties met zich mee, en het dramatische toontje die men aanslaat hier werkt echt wel. Knoeiertje hard al vraag je het mij, en het sleurt je echt mee. Ik kan hier wel wat mee, voor mij ook directe top tien materiaal en iets wat ik echt nog zocht dit jaar.

Intrigerend plaatwerk van dit Zwitserse orkest. Ik had nog niet eerder muziek van Aara gehoord, maar interesse voor dit album werd gewekt door de hoes en het verhaal erachter, waar GrafGantz ons op wees.

Eiger blijkt een zeer treffende soundtrack voor de tragedie waarop het werd geïnspireerd. Aara speelt bij vlagen spijkerharde black metal die aanvoelt als de geseling van een ijzelbui op je huid. Maar regelmatig opent het geluid zich voor prachtige melodieën, akoestische passages of volvette midtempo riffs. Dankzij de dynamische en transparante productie klinkt het allemaal ook nog eens uiterst genietbaar!

Extra kudos voor het excellente drumwerk op dit album!