Ela Minus - Dia (2025)

Eerste twee singles zijn geen zak aan.

Combat mss geen hoogvlieger, maar wel fijn. Bij Broken veerde ik meteen op, sprankelende productie. Al lijkt die laatste wel erg op de nieuwe stijl van Kelly Lee Owens moet ik zeggen.

De monotone, onderkoelde techno van 'El Cielo No Es de Nadie' met op de achtergrond haar Spaanse praatzang, dat is toch hoe ik haar het liefst hoor. Ze heeft ook nog eens een (vrij storend) accent in het Engels, zo erg dat ik het soms niet eens kan verstaand wat ze zingt. Broken was 100.000 keer beter geweest in het Spaans. De productie is prima, zelfde niveau als veel Scandinavische electropop, maar mis de donkere grot een beetje.

Ik ben hier voorlopig ook veel minder enthousiast over dan Acts of Rebellion.

DAT ZEI IK LAATST OOK TEGEN MIJN VRIENDIN sorry het is dwangmatig

Van Broken heb ik de voorbije weken erg genoten. Klinkt alsof Björk een nummer van Röyksopp inzingt en dat werkt uitstekend voor mij. De rest van het album bekoort me helaas veel minder.

Live in Utrecht
QQQQ/ Onwards

Live landen de nummers ineens. Ik ga dit album toch even flink wat airplay geven.

Ik was erbij en deze versie van QQQQ was echt hypnotiserend mooi. Veel intenser en meeslepender dan de studioversie, iets dat in haar andere liveversies niet altijd even goed uit de verf kwam. Met Onwards lukte dat overigens wél: dat is echt een knaller geworden met die zwaar overstuurde bass.