Infringement - Black Science and White Lies (2024)

Bij het enige andere album van deze band op MusicMeter staat welgeteld één bericht, dus dat er bij déze plaat nog helemaal niets is geschreven zou me niet mogen verbazen, maar dat doet het tóch, om de eenvoudige reden dat dit een uitstekende en zeer toegankelijke plaat is. Infringement is een vijfkoppige band uit Oslo wier muziek in de hoek van de progmetal zit, maar tegelijkertijd bevat zij diverse elementen van de klassieke jaren 70 en 80-symfonische muziek à la Genesis en IQ, met zeer melodische elektrische gitaarpartijen, een lekkere ouderwetse Hammond, een zware bas en zeer gedetailleerde drums, zodat de totaalindruk minstens evenveel die van afwisseling en variatie is als van metal.
        Tekstueel haalt zanger en tekstchrijver Hans Andreas Brandal op dit conceptalbum heel veel overhoop met thema's als geloof, conformisme, vervreemding, moederbinding en utopie versus dystopie, maar met hem heb ik meteen ook het zwakke punt van deze plaat aangestipt, want aan zijn stem (die me soms aan Fish en soms aan het timbre van de oudere Bruce Dickinson doet denken) heb ik wel even moeten wennen, inclusief de manier waarop hij kan spelen met zijn gevoel voor drama, maar eenmaal daaraan gewend kan ik alleen maar respect hebben voor zijn ambitie en voor de pakkende melodieën en zeer melodieuze arrangementen van deze band op dit album.
        Voor wat Brandal allemaal wilde zeggen met het verhaal wil ik overigens verwijzen naar de eigen site van Infringement, waar hij zijn bedoelingen verklaart en zijn teksten uitgebreid toelicht.