Heartworms - Glutton for Punishment (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Heartworms - Glutton For Punishment - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Heartworms - Glutton For Punishment
Met name de Britse muziekpers is deze week volkomen terecht razend enthousiast over het debuutalbum van Heartworms, dat een brug slaat tussen meerdere genres op een donker en intens album vol gevoel

Heartworms, het project van de Britse muzikante Jojo Orme, leverde de afgelopen drie jaar al een aantal geweldige tracks af, waardoor de verwachtingen met betrekking tot het debuutalbum op zijn minst hooggespannen waren. Jojo Orme maakt deze verwachtingen waar met Glutton For Punishment, want wat is het een indrukwekkend debuutalbum geworden. Vergeleken met de eerste singles is het wat minder postpunk en wat meer pop, maar het is wel donkere en dreigende pop met fraaie spanningsbogen en de nodige emotie. In muzikaal opzicht klinkt het redelijk bekend, maar de zang en de bijzondere teksten zorgen er voor dat Heartworms zich makkelijk staande houdt.

De Britse muzikante Jojo Orme had zeker geen makkelijke jeugd. Ze worstelde met het zeer strenge regime van haar ouders en werd gediscrimineerd vanwege haar Pakistaanse, Afghaanse, Chinese en Deense wortels. Ze vond troost in de muziek van onder andere Siouxsie & The Banshees, PJ Harvey en The Shins en liet op 14-jarige leeftijd het ouderlijk huis achter zich om haar dromen in de muziek na te kunnen jagen.

Ook in de muziek kreeg ze het zeker niet voor niets, maar met haar project Heartworms, waarvan de naam werd ontleend aan een album van The Shins, lijkt Jojo Orme nu haar plek te hebben gevonden. Deze week is het debuutalbum van Heartworms verschenen en Glutton For Punishment is wat mij betreft een indrukwekkend debuut. Dat is op zich geen verrassing want de singles en de EP die aan het album vooraf gingen lieten al horen dat Jojo Orme beschikt over het nodige talent.

Op Glutton For Punishment maakt Heartworms behoorlijk donkere muziek, waardoor het album wordt voorzien van etiketten als postpunk en gothrock. Dat zijn geen onzinnige labels, want ingrediënten uit deze genres hebben zeker hun weg gevonden naar het debuutalbum van het project van Jojo Orme, maar deze twee genres vertellen zeker niet het hele verhaal van het album.

Op het debuutalbum van Heartworms wordt gruizig en wat staccato gitaarwerk gecombineerd met stevig aangezette synths. De ritmesectie speelt strak en wordt extra ondersteund door beats en loops die de muziek van Heartworms een opzwepend karakter geven en die de songs hier en daar richting de dansvloer duwen.

In vrijwel alle tracks op het album wordt de spanning langzaam maar zeer zeker opgebouwd, wat eindigt in behoorlijk overweldigende muziek. De muziek van Heartworms klinkt af en toe wat industrieel, maar Jojo Orme heeft ook een aantal net wat minder zware tracks toegevoegd aan het debuutalbum van haar project, dat ook op kan schuiven richting pop.

In muzikaal opzicht klinkt het redelijk vertrouwd en misschien ook niet heel opzienbarend, maar er is ook nog de zang van Jojo Orme, die het debuutalbum van Heartworms wat mij betreft ruimschoots boven het maaiveld uit tilt. De jonge Britse muzikante zingt met veel gevoel en kan makkelijk variëren tussen lieflijke en gevoelige en gedreven en meer uitgesproken zang, wat veel dynamiek toevoegt aan de muziek van Heartworms. Hier en daar is het bijna gesproken woord, waar ik niet gek op ben, maar in het geval van Jojo Orme kan ik het hebben, al is het maar omdat ze altijd blijft zingen.

De Britse muzikante schrijft ook nog eens aansprekende songs en interessante teksten waarin haar fascinatie voor militaire geschiedenis met enige regelmaat naar boven komt. Glutton For Punishment blijft daarom bij mij steeds terug komen en het album wordt alleen maar beter.

Het is een album dat ook zeker profiteert van de productie van Dan Carey, die eerder de albums van onder andere Fontaines D.C., Wet Leg, Squid en Honeyglaze voorzag van een aansprekend geluid. Jojo Orme maakt op het debuutalbum van Heartworms geen geheim van haar inspiratiebronnen, maar Glutton For Punishment heeft uiteindelijk een eigen karakter. Het levert een sterk debuutalbum op dat me sterkt in mijn overtuiging dat we nog veel van de Britse muzikante gaan horen. Erwin Zijleman

Ik ken de eerdere EP niet, maar Heartworms gaf voor de release van deze plaat aan dat ze zoveel meer is dan de muziek op het debuut. Dat geloof ik graag, want met deze plaat gaat de luisteraar mee op een muzikaal avontuur dat vooral langs elektronische variaties voert. Soms interessant, soms iets minder en te beperkt om spannend te zijn. Het beste voorbeeld is het nummer 'Extraordinary Wings', dat eigenlijk het hele album samenbalt in een track. Het is veruit mijn favoriet.

Glutton For Punishment in geen groots album, maar zeker het leren kennen waard. Heartworms toont aan niet bang te zijn voor verandering en experiment. Dat kan het begin zijn van een langere carrière, die interessant is om te volgen.