Ringo Starr - Look Up (2025)

Ringo goes country (again), geproduceerd en geschreven door T-Bone Burnett.

Eerste single:

Time on my Hands

Vind Time On My Hands een fijn nummer en Ringo is goed bij stem.
Countrymuziek ligt mij wel en Ringo is de enige Beatle waar ik geen solo werk van in huis heb.
Wellicht gaat dat veranderen

De tweede verrassing van dit prille jaar. Ik ben geen liefhebber van country, maar deze plaat is voor mij toegankelijk genoeg om ervan te kunnen genieten.

De interactie tussen Ringo en Molly doet mij denken aan Nancy Sinatra en Lee Hazelwoord. Het is een beetje in die stijl. Deze plaat gaat in mijn rotatielijst.

Nu Molly solo maar eens ontdekken.

Wat is de eerste verassing?

vinylbeleving

Malvin Moskalez - Not Today (2025) - MusicMeter.nl

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Ringo Starr - Look Up - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Ringo Starr - Look Up
Ringo Starr hoopt deze zomer zijn 85e verjaardag te vieren, maar klinkt op zijn nieuwe album, mede dankzij geweldige muzikanten, flink wat invloeden uit de country en topproducer T-Bone Burnett, nog opvallend fris en vitaal

Albums van Ringo Starr kon ik de afgelopen decennia meestal met een gerust hart laten liggen, want bijzonder vond ik ze geen van allen. Op zijn nieuwe album Look Up klinken de songs van de Britse muzikant echter verrassend goed. Look Up is een album met veel invloeden uit de countrymuziek, maar het gitaarwerk is vaak lekker stevig en Ringo Starr maakt ook geen geheim van het feit dat hij in de jaren 60 in een populair bandje speelde. De Britse muzikant op leeftijd is verrassend goed bij stem, maar combineert zijn zang ook fraai met een aantal mooie vrouwenstemmen uit de Amerikaanse rootsmuziek. Het levert een uitstekend album op, dat behoort tot de allerbeste albums van de ex-Beatle.

Wanneer het gaat om het solowerk van de vier leden van The Beatles heb ik met afstand het minst met de albums die Ringo Starr na het uiteenvallen van Britse band maakte. Van de flinke stapel albums die de voormalige drummer van The Beatles heeft gemaakt vond ik tot voor kort eigenlijk alleen Ringo uit 1973 de moeite waard.

Het album met de geweldige single Photograph doet in kwalitatief opzicht niet heel veel onder voor de soloalbums die Paul McCartney, John Lennon en George Harrison in dezelfde periode maakten en deed er ook in commercieel opzicht niet voor onder. Alle albums die Ringo Starr na Ringo maakte, al dan niet met zijn All-Star Band, vond ik echter een stuk minder interessant. Door filmpjes met drumcovers op Instagram en YouTube ben ik de drummer Ringo Starr het afgelopen jaar wel veel meer gaan waarderen, maar ik ging er tot een paar dagen geleden van uit dat ik het deze week verschenen Look Up best kon laten liggen.

Op zijn nieuwe album verklaart Ringo Starr de liefde aan de countrymuziek. Dat is op zich geen nieuws, want dat deed hij al een paar keer eerder, bijvoorbeeld op het in 1970 in Nashville opgenomen Beaucoups of Blues, maar de vorige keren was ik er niet echt van onder de indruk (al is het album uit 1970 eigenlijk best aardig). Look Up vind ik echter een geweldig album.

Op Look Up werkt Ringo Starr samen met muzikant en topproducer T-Bone Burnett, die ook de meeste songs voor het album schreef. T-Bone Burnett haalde bovendien een aantal aansprekende muzikanten naar de studio, onder wie Billy Strings, Molly Tuttle, Lucius, Larkin Poe en Alison Krauss.

In de openingstrack horen we naast Ringo Starr vooral Billy Strings en hoewel Breathless ontegenzeggelijk invloeden uit de countrymuziek bevat, klinkt het ook als een track die zomaar op een van de albums van The Beatles had kunnen staan. Het snarenwerk van Billy Strings mag er zoals gewoonlijk zijn, maar ook het drumwerk van Ringo Starr valt in positieve zin op, net als zijn zang die verrassend goed klinkt.

In veel tracks op het album laat de ex-Beatle zich in vocaal opzicht begeleiden door de vrouwenstemmen van Molly Tuttle, Lucius, Larkin Poe en Alison Krauss en dat zijn stemmen die me dierbaar zijn. De combinatie met de stem van Ringo Starr pakt verrassend goed uit en tilt de zang van de ex-Beatle flink op.

Ook de combinatie van invloeden uit de country, wat steviger gitaarwerk en toch ook wat Beatlesque ingrediënten werkt song na song uitstekend. Ik had op veel van de vorige albums van Ringo Starr het gevoel dat hij vooral voor zijn plezier wat muziek aan het maken was, maar op Look Up klinkt de inmiddels 84 jaar oude muzikant opvallend geïnspireerd en gedreven.

Waar een jonge Ringo Starr 55 jaar geleden op Beaucoups of Blues nog probeerde te klinken als een muzikant uit Nashville, klinkt hij op Look Up als een ex-Beatle die zijn liefde voor de countrymuziek op subtiele wijze verwerkt in songs die ook zeker klinken als Ringo Starr songs.

Ringo Starr maakte na het uit elkaar vallen van The Beatles heel veel albums, maar het deze week verschenen Look Up is beter dan vrijwel al deze albums en moet wat mij betreft alleen Ringo nog voor zich dulden, maar het nieuwe album van de Britse muzikant is nog zeker niet uitgegroeid. Look Up is voor mij een enorme en zeer aangename verrassing. Erwin Zijleman

Ringo Starr, in de periode 71-75 scoorde hij hit na hit, 7 Amerikaanse top 10 hits, en hit lp,s als Ringo en Goodnight Vienna waarna het verval begon. Rotogravure, old wave, Time takes time en choose love zijn best goed, maar niemand had nog interesse in een nieuwe Starr plaat, maar nu ineens op zijn oude dag, is de interesse in Starr als solo artiest weer terug, juichende kritieken, Look up laat een geïnspireerde Starr horen die na jaren van gemakzuchtige nietszeggende platen in de winter van zijn bestaan zijn inspiratie weer terug vond, mooie plaat, country, maar het blijft wel Ringo, zijn persoonlijkheid klinkt in iedere noot door.

Straks in 2025 staan er 85 kaarsjes op zijn verjaardagstaart. Ringo Starr, die andere, oudste overlevende Beatle die in de volle herfst van zijn leven warempel dan net nog zijn sterkste plaat aflevert...

Doorgaans is het omgekeerd, is het aan anderen om in hun volle adoratie The Beatles te bezingen. Nu gaat Ringo Starr zelf als fervent cowboyfan in zijn allernieuwste, twintigste album 'Look Up' de country in het zonnetje zetten. Eigenlijk is hij nooit van het genre vies geweest, ook bij The Beatles niet, maar hier, op de cover bovendien met zijn monumentale cowboy-stetson op het oude hoofd, zijn het toch verre van belegen klassieke countrysongs, die elf nieuwe nummers die hij opdient. En verrassend, alles klinkt er zelfs behoorlijk fris en eigentijds bij.

Natuurlijk gezellige Ringo is altijd zo slim geweest om zich goed te omringen. Zo is er nu vooral de verbluffende klik met ouwe Dylan-getrouwe T Bone Burnett die hier als producer en medeschrijver de grootste honneurs waarneemt. Verder, naast intussen hemzelf als rode draad voortdurend prominent aan de tuimelende, borstelende drums, zijn er ook nog tal van Nashville-kleppers als Billy Strings en Molly Tuttle en artiesten als Alison Krauss, Larkin Poe en de harmoniezangeressen Lucius die hem met heel veel liefde omarmen.

In het naïeve 'Breathless' is de zouterige voice van Ringo Starr voor het eerst aan zet en gegoten wordt ze in ingetogen rockabilly, met gitaargrootheid Billy Strings welwillend aan de snaren. De stuwende countryrocker 'Look Up' met zijn gitaren in alle kleuren is zonder meer een van de sterkhouders. Jankende pedal steel sleept het verdriet van de ballad 'Time on My Hands' dan naar passende hoogten en de nostalgische harmonicasong 'Never Let Me Go', dat is Ringo gepassioneerd in een muzikaal duet met Billy Strings. Hier ruikt alles nog het meest naar de vroege The Beatles.

In 'I Live for Your Love' komt de emotionaliteit van een oude man naar boven, die noch in de toekomst, noch in het verleden leeft. Lieflijk gesteund door huilende gitaren en de zoete vocalen van Molly Tuttle. In 'Come Back' is eeuwige positivo Starr nog steeds stoffig op kamp en hij gaat daarbij helemaal fluitend door het leven. Met Lucius hemels in de achtergrond. In de country van 'Can You Hear Me Call' ontspint zich andermaal een groots duet met Molly Tuttle.

Op de gepeperde rocker 'Rosetta' klinkt de hele groep dan weer ineens vurig en fantastisch. Met Billy Strings en Larkin Poe in een pittige hoofdrol. Ook in het met heerlijke honky tonk-piano vrolijk huppelende 'You Want Some' valt weer een lekker snuifje The Beatles te ontwaren. 'String Theory' is dan haast psychedelische contemplatie. Met  kleurrijke bijdragen van Molly Tuttle en Larkin Poe.

De lome slotlovesong 'Thankful' is Starr's pakkende eigen nummer. Hij, wankel zingend tegenover zijn engel Alison Krauss. Het is waardig afsluiten in zijn dankbaarste 'peace, love en understanding'.

Neen, gebruik Ringo Starr dus maar niet als je meest favoriete schietschijf. Want de minst toonvaste, meest aimabele Beatle brengt het er deze keer met zijn enthousiaste 'Look Up'-rootsplaat wel degelijk uitstekend van af. Absoluut geen country-serieproduct, maar een gevarieerd, toegankelijk organisch werkstuk van een zanger-drummer met een prima van warme country-tristesse doortrokken stemgeluid. Even vertederend, vredevol als onschuldig blijft hij daarbij vanaf zijn song één helemaal tot aan zijn song elf. Zoals het hem als vanouds als vierde Beatle nu eenmaal zo gegoten past.