The Mothers of Invention - Playground Psychotics (1992)

Veel gepraat en veel muziek. Een soort mix a la civilization phase 3, maar dan 30 jaar gelden.

Moet 'm eigenlijk nog eens goed luisteren, voor nu een 3,5*

Alleen voor freaks dit. Nooit begrepen deze plaat. Veel opnames vanuit de kleedkamer, inside band-jokes. En flarden aardige maar zeker geen meesterlijke muziek.
Verder niets nieuws.

Voor mij een overbodige release. 1*

Deze plaat zie je ook vaak bij de Zappa albums liggen in de div cd winkels, als ik op de commentaren en het stemgemiddelde mag afgaan is dit er eentje die je met een gerust hart kunt laten liggen volgens mij. Vreemd genoeg kost hij overal ook nogal wat, bij Plato in Groningen b.v kost hij 29.95 euro, nogal veel vind ik voor een plaat die gemiddeld nogal slecht beoordeeld word.

Berichten verplaatst naar Frank Zappa & The Mothers of Invention

Deze plaat kun je zeker niet laten liggen. Uiteraard is al die on-the-road-documentatie onnodig, maar als je die skipt, hou je toch nog een uur geweldige muziek over. Althans, ik ben een behoorlijke fan van deze bezetting.

Billy The Mountain, Sharleena en Cruising For Burgers in geweldige uitvoeringen en natuurlijk het legendarische concert samen met John & Yoko: Well en Scumbag zijn geweldige bluesrock in Mothers-stijl en A Small Eternity With Yoko Ono is pijnlijk genant, maar stiekem ook heerlijk psychotische dronerock.

Dit is gewoon een plaat die je maximaal eens in de paar jaar moet beluisteren. Dan zijn de gesproken stukken weer vers genoeg om leuk te zijn. De muziek is over het algemeen uitstekend, maar voegt niet heel veel toe aan Fillmore East 1971 en Just Another Band From LA. De uitzondering hierop is het einde van disc 1 met de live tracks met John Lennon en Yoko Ono. Lennon is in uitstekende vorm en yoko Ono is Yoko Ono. Zappa en de Mothers integreren haar gekrijs eigenlijk beshoorlijk goed in het geheel en het is eigenlijk best leuk om te beluisteren.

Ik heb het jaartal even aangepast. Het moet 1992 zijn i.p.v. 1998.

Inderdaad een plaat om eens in de zoveel tijd op te zetten. Er staat nogal wat oeverloos gelul op, maar de muziek zelf is fantastisch en dat gelul moet je ook in z'n context plaatsen. En Yoko Ono... tsja.

Gisteren gekocht. Voor 10 Euro kon ik 'm toch niet laten liggen.

voor de die hard

Geen geld voor een Zappa dubbelaar, daar had ik hem ook niet voor laten liggen denk ik.

De minste plaat uit Zappa's Oeuvre, alhoewel er qua muziek zeker wel interessante dingen op staan.

Ik draai Thing Fish zelfs vaker

Deze heb ik besteld bij Saturn in Groningen samen met Thing Fish, Chunga's Revenge en Filmore East 1971 voor maar 37 euro, niet veel voor 2 dubbelaars en 2 enkele cd's. ben toch wel benieuwd naar deze dubbelaar en offie echt zo slecht is als iedereen beweert. kun je voor een tientje geen buil aan vallen volgens mij.

ja dies zo slecht als iedereen beweert

Maar er schijnt nog wel een uur aan muziek op te staan. En van oeverloos gelul op een Zappa plaat had jij ook niet echt een hekel toch? Volgens mij een perfecte plaat als je ook van het gelul op Uncle Meat houd.

dit is ene graadje verwarrender en veel chaotischer

kan er geen enkel fatsoenlijk stuk muziek van noemen

Over een week hek em binnen, ben benieuwd, want over dit plaatje heb ik al veel gehoord, maar dat kan natuurlijk ook omdat het 1 van de slechtste van Zappa is, en dan valtie ook op natuurlijk. Maar dan in negatieve zin.

zeker nooit verder gekomen dan track 17

oftewel: ligt niet aan de plaat

nie mauwen, mensen
gewoon rippen en al die docu-zever weglaten
dan hou je geweldig materiaal in handen van een geweldige bezetting over

o.a. een sublieme versie van Billy The Mountain
en de Turtles goed op dreef als de Sanzini Brothers!

wat Billy The Mountain betreft, op onderstaande pagina vind je meer info over de opbouw van het stuk en de geïmproviseerde zgn. "folklore"-stukken... kijk vooral naar de versie die in Rotterdam werd gespeeld

Billy The Mountain - members.shaw.ca

D'r staan wat leuke stukken op, maar niet Zappa's beste plaat... IMO

Ik ben het volledig met Danieldk eens. Een typische plaat (van een album kan je niet spreken natuurlijk) waar een aantal leuke stukken op staan, maar meer ook echt niet.

Ik kom voor alsnog niet verder dan een 3.0*

ik dacht eerder andersom

Hmm, ik hoor in het woord plaat minder coherentie dan in het woord album

bij een plaat denk ik aan vinyl
en deze is alleen op cd

verder vind ik het wel coherent, althans het muzikale gedeelte, want het is een mooie bloemlezing uit enkele concerten die vrij kort na elkaar plaatsvonden, met een zeer karakteristieke bezetting

oftewel: vergelijkbaar met de albums Fillmore East en Just Another Band From LA

nogmaals: ik beschouw hier alleen het muzikale gedeelte van deze 2cd's

Ik wacht nog steeds op deze, heb um nog steeds niet binnen. Ik heb Billy The Mountain nu wel gehoord, van Another Band From LA. Is die versie vergelijkbaar met de versie op dit album?

zeer goed vergelijkbaar, inderdaad, kijk maar:
Billy The Mountain - globalia.net

Deze heb ik nu ook binnen.

Billy The Mountain is ongetwijfeld het beste nummer op dit album, maar vind hem muzikaal wat uitgekleder en saaier klinken dan de versie van Another Band In LA.

Ik heb dit album voor maar 10 euro gekocht, maar ben op de 1 of andere manier wel blij dat ik hem in huis heb.

Degene die alebei de schijfjes in 1 ruk kan uitluisteren, verdient in mijn ogen een standbeeld.

Ik heb dit album in 5 fasen beluisterd, omdat ik er vaak na een halfuur wel zat van was, voor mij ook inderdaad geen hoogvlieger en teveel gelul. Voor mij de minst goede Zappa tot nu toe.

Thing Fish vind ik gewoon beter.

Je moet ook mijn gebruiksaanwijzing hanteren...

Je bedoeld de cd rippen, en de muzikale stukken op een cd branden. Misschien wel een goed idee inderdaad. Er staan best aardige stukken tussen waar ik wel van genieten kan.

The Sanzini Brothers!

Toch wat omlaag gegaan met het cijfer nu ik Zappa weer eens meer onder de loep heb de laatste tijd.

Teveel geouwehoer voor, na en tussen de nummers door. Net zo storend als op de Uncle Meat-cd.
Daarnaast is dit ook niet m'n favoriete periode van de man.

“My brothers Adolf, Rudolph, Pissoff, and Jackoff. The Sanzini Brothers. And we'd like to perform for you tonight the world famous "Sodomy Trick"!”

Chronologisch het oeuvre van een groot artiest aflopen is een leuke bezigheid geworden de laatste maanden, nadeel is natuurlijk dat je ook die albums “moet” doen die je misschien liever niet doet of waarbij niets goed wordt voorspeld aan de hand van stemmen of commentaren. Je kunt niet alles hebben in het leven.

Dit is zoiets waarvan ik met weinig mate kan genieten, de gesproken stukken en rare fragmenten doen me absoluut niets, ik heb er totaal geen voeling mee. Verdere uitleg staat op de Wikipedia link, zo spaar ik mijn tijd en mijn toetsenbord een beetje. Met een beetje goede wil kan ik nog een paar interessante live muziekjes horen: het instrumentale Sleeping in a Jar (snel en geinig), het eveneens instrumentale Brixton Still Life (met gitaarsolo van Frank), het uitstekende Wonderful Wino, Sharleena, Cruisin’ For Burgers, Diptheria Blues (ugh…), Well (met John Lennon en jammer genoeg ook Yoko Ono) en Scumbag. Hierop laat zij tevens horen wat een verschrikkelijke heksenstem zij bezit, A Small Eternity With Yoko Ono (tevens einde van schijf één) is heel pijnlijk voor de oren en duurt inderdaad een kleine eeuwigheid. Ik zou haar nagels-op-het-bord-stem kunnen gebruiken in Oostende om die smerige meeuwen weg te jagen maar komt er misschien ook nooit meer familie en vrienden op bezoek.

Deel twee van deze dubbelaar start met Beer Shampoo, voor de statistici. Ik beperk me opnieuw tot de stukken waarop muziek (in één of andere vorm) te horen is: een declamerende Frank op een flauwe Champagne Lecture, Status Back Baby, Concentration Moon Part I en Part II, Mom & Dad, Intro To Music For Low Budget Orchestra. Billy the Mountain heb ik al eerder gehoord in een kortere versie op Just Another Band From L.A., ik vond het toen niet zo interessant, nu ook niet behalve dan het instrumentale gedeelte vanaf 22’30”.

Interessantste stukken muziek op deze dubbelaar zijn voor mij Wonderful Wino en Well. Playground zal wel slaan op de kolderieke toestanden, althans voor de Mothers zelf op toer, Psychotics mag gerust toegewezen worden aan Mevr. Yoko Ono, die met haar stem alle melk in een omtrek van duizend kilometer op slag kan doen verzuren. Dat hebben we dan ook weer gehad.

Voor als je het na de audio-opnames uberhaupt nog aandurft, er bestaan ook beeldopnames van...

Well
King Kong
Scumbag

In het boek The Big Note , geeft Mark Volman een korte notitie over deze dubbel cd;
The feeling I've gotten back from musicians who I know who have heard this is that this is truly the first and only album that ever really documented what it's like really being with musicians on the road. It really shows you the insanity , and the chaos , and the fun that makes up a touring band.

Ik denk dat je dit album ook zo moet benaderen.