The Mothers of Invention - Playground Psychotics (1992)
mijn stem
29 stemmen
Verenigde Staten
Avant-Garde / Rock
Label: Barking Pumpkin
-
Here Comes the Gear, Lads (1:00)
-
The Living Garbage Truck (1:20)
-
A Typical Sound Check (1:18)
-
"This Is Neat" (0:23)
-
The Motel Lobby (1:21)
-
Getting Stewed (0:55)
-
The Motel Room (0:29)
-
"Don't Take Me Down" (1:11)
-
The Dressing Room (0:24)
-
Learning "Penis Dimension" (2:02)
-
"You There, with the Hardon!" (0:25)
-
Zanti Serenade (2:40)
-
Divan (1:46)
-
Sleeping in a Jar (1:30)
-
"Don't Eat There" (2:26)
-
Brixton Still Life (2:59)
-
Super Grease (1:39)
-
Wonderful Wino (4:52)
-
Sharleena (4:23)
-
Crusin' for Burgers (2:53)
-
Diptheria Blues (6:19)
-
Well (4:43)
-
Say Please (0:57)
-
AAAWK (2:59)
-
Scumbag (5:53)
-
A Small Eternity with Yoko Ono (6:07)
-
Beer Shampoo (1:39)
-
Champagne Lecture (4:29)
-
Childish Perversions (1:31)
-
Playground Psychotics (1:08)
-
The Mudshark Interview (2:39)
-
There's No Lust in Jazz (0:55)
-
Botulism on the Hoof (0:47)
-
You Got Your Armies (0:10)
-
The Spew King (0:24)
-
I'm Doomed (0:25)
-
Status Back Baby (2:49)
-
The London Cab Type (1:24)
-
Concentration Moon Part 1 (1:20)
-
The Sanzini Brothers (1:33)
-
It's a Good Thing We Get Paid to Do This (2:45)
-
Concentration Moon Part 2 (2:04)
-
Mom & Dad (3:16)
-
Intro to Music for Low Budget Orchestra (1:32)
-
Billy the Mountain (30:25)
-
He's Watching Us (1:21)
-
If You're Not a Professional Actor (0:23)
-
He's Right (0:14)
-
Going for the Money (0:12)
-
Jeff Quits (1:33)
-
A Bunch of Adventures (0:56)
-
Martin Lickerts Story (0:39)
-
A Great Guy (0:30)
-
Bad Acting (0:10)
-
The Worst Reviews (0:20)
-
A Version of Himself (1:02)
-
I Could Be a Star Now (0:37)
0
Maartenn (crew)
geplaatst: 5 juni 2009, 10:23 uur
Ik ben het volledig met Danieldk eens. Een typische plaat (van een album kan je niet spreken natuurlijk) waar een aantal leuke stukken op staan, maar meer ook echt niet.
Ik kom voor alsnog niet verder dan een 3.0*
Ik kom voor alsnog niet verder dan een 3.0*
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 11 juni 2013, 07:00 uur
“My brothers Adolf, Rudolph, Pissoff, and Jackoff. The Sanzini Brothers. And we'd like to perform for you tonight the world famous "Sodomy Trick"!”
Chronologisch het oeuvre van een groot artiest aflopen is een leuke bezigheid geworden de laatste maanden, nadeel is natuurlijk dat je ook die albums “moet” doen die je misschien liever niet doet of waarbij niets goed wordt voorspeld aan de hand van stemmen of commentaren. Je kunt niet alles hebben in het leven.
Dit is zoiets waarvan ik met weinig mate kan genieten, de gesproken stukken en rare fragmenten doen me absoluut niets, ik heb er totaal geen voeling mee. Verdere uitleg staat op de Wikipedia link, zo spaar ik mijn tijd en mijn toetsenbord een beetje. Met een beetje goede wil kan ik nog een paar interessante live muziekjes horen: het instrumentale Sleeping in a Jar (snel en geinig), het eveneens instrumentale Brixton Still Life (met gitaarsolo van Frank), het uitstekende Wonderful Wino, Sharleena, Cruisin’ For Burgers, Diptheria Blues (ugh…), Well (met John Lennon en jammer genoeg ook Yoko Ono) en Scumbag. Hierop laat zij tevens horen wat een verschrikkelijke heksenstem zij bezit, A Small Eternity With Yoko Ono (tevens einde van schijf één) is heel pijnlijk voor de oren en duurt inderdaad een kleine eeuwigheid. Ik zou haar nagels-op-het-bord-stem kunnen gebruiken in Oostende om die smerige meeuwen weg te jagen maar komt er misschien ook nooit meer familie en vrienden op bezoek.
Deel twee van deze dubbelaar start met Beer Shampoo, voor de statistici. Ik beperk me opnieuw tot de stukken waarop muziek (in één of andere vorm) te horen is: een declamerende Frank op een flauwe Champagne Lecture, Status Back Baby, Concentration Moon Part I en Part II, Mom & Dad, Intro To Music For Low Budget Orchestra. Billy the Mountain heb ik al eerder gehoord in een kortere versie op Just Another Band From L.A., ik vond het toen niet zo interessant, nu ook niet behalve dan het instrumentale gedeelte vanaf 22’30”.
Interessantste stukken muziek op deze dubbelaar zijn voor mij Wonderful Wino en Well. Playground zal wel slaan op de kolderieke toestanden, althans voor de Mothers zelf op toer, Psychotics mag gerust toegewezen worden aan Mevr. Yoko Ono, die met haar stem alle melk in een omtrek van duizend kilometer op slag kan doen verzuren. Dat hebben we dan ook weer gehad.
Chronologisch het oeuvre van een groot artiest aflopen is een leuke bezigheid geworden de laatste maanden, nadeel is natuurlijk dat je ook die albums “moet” doen die je misschien liever niet doet of waarbij niets goed wordt voorspeld aan de hand van stemmen of commentaren. Je kunt niet alles hebben in het leven.
Dit is zoiets waarvan ik met weinig mate kan genieten, de gesproken stukken en rare fragmenten doen me absoluut niets, ik heb er totaal geen voeling mee. Verdere uitleg staat op de Wikipedia link, zo spaar ik mijn tijd en mijn toetsenbord een beetje. Met een beetje goede wil kan ik nog een paar interessante live muziekjes horen: het instrumentale Sleeping in a Jar (snel en geinig), het eveneens instrumentale Brixton Still Life (met gitaarsolo van Frank), het uitstekende Wonderful Wino, Sharleena, Cruisin’ For Burgers, Diptheria Blues (ugh…), Well (met John Lennon en jammer genoeg ook Yoko Ono) en Scumbag. Hierop laat zij tevens horen wat een verschrikkelijke heksenstem zij bezit, A Small Eternity With Yoko Ono (tevens einde van schijf één) is heel pijnlijk voor de oren en duurt inderdaad een kleine eeuwigheid. Ik zou haar nagels-op-het-bord-stem kunnen gebruiken in Oostende om die smerige meeuwen weg te jagen maar komt er misschien ook nooit meer familie en vrienden op bezoek.
Deel twee van deze dubbelaar start met Beer Shampoo, voor de statistici. Ik beperk me opnieuw tot de stukken waarop muziek (in één of andere vorm) te horen is: een declamerende Frank op een flauwe Champagne Lecture, Status Back Baby, Concentration Moon Part I en Part II, Mom & Dad, Intro To Music For Low Budget Orchestra. Billy the Mountain heb ik al eerder gehoord in een kortere versie op Just Another Band From L.A., ik vond het toen niet zo interessant, nu ook niet behalve dan het instrumentale gedeelte vanaf 22’30”.
Interessantste stukken muziek op deze dubbelaar zijn voor mij Wonderful Wino en Well. Playground zal wel slaan op de kolderieke toestanden, althans voor de Mothers zelf op toer, Psychotics mag gerust toegewezen worden aan Mevr. Yoko Ono, die met haar stem alle melk in een omtrek van duizend kilometer op slag kan doen verzuren. Dat hebben we dan ook weer gehad.
* denotes required fields.
* denotes required fields.